
Συνέντευξη στην Κατερίνα Μυλωνά
Ενα... όνειρο μέσα στην... Εντατική
Ο Μίμης Ανδρουλάκης μιλά στην “Π” για το νέο του βιβλίο
Στην.. Εντατική βρίσκεται η πατρίδα μας και η «Έβδομη Αίσθηση» αποτελεί ένα ελληνικό όνειρο.
Κάπως έτσι περιγράφει το νέο του βιβλίο «Η Έβδομη Αίσθηση- Τρόικα Μοίρα» ο Μίμης Ανδρουλάκης.
«Ο Έλληνας αποκοιμήθηκε σιτιζόμενος με εύκολα δανεικά στο "Πρυτανείο" και βαυκαλιζόμενος με τις αυτοδικαιολογίες μιας ψευδεπίγραφης προοδευτικότητας», αναφέρει, σε συνέντευξή του στην «Π» και τονίζει ότι «οι άνθρωποι σε συνθήκες μέθης και ευφορίας παραβλέπουν τα "σημάδια" και τις προειδοποιήσεις.»
Ο Μίμης Ανδρουλάκης θα βρίσκεται αύριο στο Ηράκλειο για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου. Η εκδήλωση θα γίνει αύριο, Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου, στις 7.30 το βράδυ στο City Hall Lounge Cafe (Κοραή 3). Την εκδήλωση διοργανώνουν οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το βιβλιοπωλείο Δοκιμάκη. Παρουσιάζει ο πρόεδρος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Παπαδάκης.
Κατ'αρχάς, πως αποφασίσατε να διαθέσετε το βιβλίο σας μέσω διαδικτύου δωρεάν;
«Η ελεύθερη πρόσβαση σ' ελεύθερη τιμή έδωσε τη δυνατότητα σε αρκετές χιλιάδες νέους, κυρίως, ανθρώπους να το "κατεβάσουν" δωρεάν ή με συμβολική τιμή. Κι αυτό έχει ιδιαίτερη αξία μέσα στην κρίση. Είχα απελευθερώσει δωρεάν στο διαδίκτυο και το μυθιστόρημα "Χαμένο Μπλουζ".»
Μπορείτε να συμπυκνώσετε με λίγες λέξεις τι είναι η "Έβδομη Αίσθηση - troika Μοίρα";
«Πέφτουμε, πέφτουμε από τα 30,000 πόδια και η Έβδομη Αίσθηση είναι ένα "ελληνικό όνειρο" στην Eντατική που βρίσκεται η πατρίδα μας. Διερευνά με ιστορίες το παράδοξο της ανθρώπινης κατάστασης σε δύσκολους καιρούς.»
Η μοίρα της χώρας μας ήταν να οδηγηθούμε στο...έλεος της Τρόικα;
«Στο βιβλίο μου μελετώ το σύμπλεγμα Ύβρις - Νέμεσις. Ο Αισχύλος έγραφε "όπως τους διώχνει κάνουν κι αμέριμνοι τραβούν για το χαμό". Η Μοίρα, βέβαια, δεν είναι μια άκαμπτη νομοτέλεια αλλά τελικά οι πρωταγωνιστές επιλέγουν ελεύθερα καταστάσεις, σχήματα και πρόσωπα που οδηγούν στην καταστροφή ωσάν να υπακούουν σ΄ένα τυφλό κάλεσμα της. Η τριπρόσωπη Μοίρα των Ελλήνων κατάγεται από την Τριπλή Σεληνοθεά του Μινωικού κόσμου.»
Ένα βιβλίο με έντονο κρητικό χρώμα. Η πρώτη αφήγηση, μάλιστα, ξεκινά από το λιμάνι του Ηρακλείου...
«Στο δεξί μου αυτί ακούω τη φωνή του υποβολέα μου, του προσωπικού μου δαιμονίου, του Επιμενίδη του αρχαίου Κρητικού σοφού από τη Φαιστό που διατύπωσε το λογικό γρίφο "όλοι οι Κρητικοί είναι ψεύτες". Στο αριστερό μου, η φωνή του Αινησίδημου από την Κνωσσό που αναγέννησε τη δημιουργική αμφιβολία του αρχαίου ελληνικού σκεπτικισμού.»
Είμαστε, τελικά, όλοι μας πρωταγωνιστές σε "αρχαία" τραγωδία;
«Ναι, αλλά λείπει σήμερα η τραγική αίσθηση του ναυαγισμού που μεταμορφώνει εσωτερικά τους ανθρώπους με αποτέλεσμα το κοινό να μην ταυτίζεται και να μη συμμετέχει, οι προσπάθειες μας να στερούνται ψυχικού βάθους και η κοινωνία να διασπάται στον πόλο της παθητικής προσαρμογής και σ'αυτόν μιας ανερμάτιστης αρνητικότητας και μαζοχιστικής απόλαυσης της καταστροφής για την καταστροφή. Παραμερίζεται η μεγάλη Τρόικα Μοίρα και η υπόθεση περιορίζεται στην ψυχρή "τρόικα" που κάνει ταμείο.»
Αισθάνεστε ότι είχατε προβλέψει τι έρχεται και κανείς δε σας άκουγε;
«Κάθε χρόνο έβγαζα κι ένα βιβλίο με το θέμα σε πολλές παραλλαγές "ηγεσία εν μέσω μεγάλης κρίσης και αβεβαιότητας", που προανήγγειλε τις κρίσεις που συνδεόταν με τις σεισμικές μετατοπίσεις των τεκτονικών πλακών του νέου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Πριν τις εκλογές κυκλοφόρησε το “Ε, Πρόεδρε! “ που αποτελούσε μια ύστατη προειδοποίηση κινδύνου ενώπιον της χρεοκοπίας. Οι άνθρωποι σε συνθήκες μέθης και ευφορίας παραβλέπουν τα "σημάδια" και τις προειδοποιήσεις. Το "κανείς", όμως, δεν ισχύει και βέβαια δεν πάσχω από το σύνδρομο της Κασσάνδρας.»
Τι "χάλασε" τον Έλληνα στο πέρασμα των αιώνων;
«Χάθηκε και πρέπει να το ξαναβρούμε το ένστικτο του Αργοναύτη, του ανθρώπου της δημιουργικής περιπέτειας, της καινοτομίας, του εύλογου ρίσκου, του αγώνα της ζωής. Ο Έλληνας αποκοιμήθηκε σιτιζόμενος με εύκολα δανεικά στο "Πρυτανείο" και βαυκαλιζόμενος με τις αυτοδικαιολογίες μιας ψευδεπίγραφης προοδευτικότητας.»
Ποια είναι η θέση και, ίσως η ευθύνη, της λεγόμενης "γενιάς του Πολυτεχνείου", σε όσα συμβαίνουν;
«Η κρίση έχει και διαγενεακές διαστάσεις που τις έχω παρουσιάσει στο βιβλίο μου "Βαμπίρ και Κανίβαλοι" (2004). Ωστόσο τα "όσα συμβαίνουν" οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι το ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης που βασιστήκε σε μια αντεστραμμένη πυραμίδα με δανεικά και σε μια στενή μη ανταγωνιστική παραγωγική βάση, έγινε ο "αδύναμος κρίκος" καθώς η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του καπιταλισμού μεταλλασσόταν σε κρίση του δημοσίου χρέους. Έγινε, δηλαδή, μη βιώσιμο το κόστος της αποπληρωμής του δημοσίου χρέους με τα συγκεκριμένα επιτόκια, τους όρους αποπληρωμής και τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης. Την ίδια στιγμή ήρθαν στην επιφάνεια εκρηκτικά οι εγγενείς αντιθέσεις της Ευρωζώνης. Η "γενιά του Πολυτεχνείου" πάντως ανήκει περισσότερο στο μυθολογικό υπόστρωμα της μεταπολίτευσης παρά στη βιωμένη εμπειρία των αγωνιστών της αντιδικτατορικής αντίστασης και βέβαια σηκώνει πολλή συζήτηση αυτό το θέμα.»

