Του Ν. Τσαγκαράκη
Ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό δράμα με πολύ καλή ηθοποιία είναι η πιο αξιόλογη πρόταση της εβδομάδας.

ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΧΕΣΗ
ALL THE GOOD THINGS
Σκην.: Άντριου Τζάρεκι
Πρωτ.: Ράιαν Γκόσλινγκ, Κίρστεν Ντανστ, Φρανκ Λαντζέλα, Λίλυ Ρέιμπ
Ο γόνος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες της Νέας Υόρκης υποκύπτει στις πιέσεις του δεσποτικού πατέρα του, και μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο εγκαταλείπουν το μαγαζί τους στην επαρχία κι έρχονται να ζήσουν στη Νέα Υόρκη, ώστε ο Ντέιβιντ να εργαστεί στην οικογενειακή επιχείρηση. Σταδιακά όμως, το μυαλό του θ’ αρχίσει ν’ αποσταθεροποιείται, με ολέθρια αποτελέσματα για τη ζωή του ζευγαριού.
Μία από τις πιο διαβόητες ιστορίες εξαφάνισης στα εγκληματικά χρονικά της Νέας Υόρκης, που παραμένει ανεξιχνίαστη μέχρι σήμερα, γίνεται η αφορμή γι’ αυτό το ψυχολογικό δράμα που επικεντρώνεται περισσότερο στο δραματικό μέρος της ιστορίας και λιγότερο στο μυστηριώδες. Δεν είναι δηλαδή μια ταινία αναζήτησης του δολοφόνου ή εξιχνίασης του εγκλήματος, αλλά περισσότερο μια απεικόνιση της σταδιακά αυξανόμενης ψυχολογικής αστάθειας του Ντέιβιντ, με τα αίτιά της στο τραυματικό οικογενειακό παρελθόν του και τα αποτελέσματά της στη δική του απόπειρα για οικογένεια.
Ο Γκόσλινγκ ερμηνεύει εξαιρετικά τον κεντρικό χαρακτήρα, με εσωτερικότητα, συγκρατημένο νεύρο κι ένα νηφάλιο προσωπείο που μας θύμισε την παρόμοια ερμηνεία του Κέισυ Άφλεκ στο πρόσφατο «Ο δολοφόνος μέσα μου». Από τη μεριά της, η σκηνοθεσία βοηθάει στο χτίσιμο του χαρακτήρα αποφεύγοντας τις υπερβολές, κρατώντας τη βία εκτός οθόνης την περισσότερη ώρα, ενώ όταν την απεικονίζει το κάνει χωρίς στόμφο. Αποσπά πολύ καλές ερμηνείες από το υπόλοιπο καστ (εξαιρετικός ο Λαντζέλα- δείτε τη σκηνή του γαμήλιου γεύματος) και δημιουργεί κλίμα φόβου χωρίς ευκολίες, αλλά πάντα με γνώμονα την ολοένα χειρότερη κατάσταση των χαρακτήρων, και υποδεικνύοντας παράλληλα μια δική της εκδοχή των -μέχρι σήμερα αναπόδεικτων- γεγονότων.

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ
GULLIVER’S TRAVELS
Σκην.: Ρομπ Λέτερμαν
Πρωτ.: Τζακ Μπλακ, Τζέισον Σίγκελ, Έμιλυ Μπλαντ, Αμάντα Πιτ, Μπίλυ Κόνολι, Κάθριν Τέιτ, Κρις Ο Ντάουντ
Ο Γκιούλιβερ είναι ένας υπάλληλος στο ταχυδρομείο μιας νεοϋορκέζικης εφημερίδας, ο οποίος κατά λάθος αναλαμβάνει μια αποστολή στις Βερμούδες, στην προσπάθειά του να φλερτάρει την υπεύθυνη του ταξιδιωτικού ρεπορτάζ. Φτάνοντας στο διαβόητο Τρίγωνο, θα πέσει μέσα σε μια θαλάσσια δίνη που θα τον ξεβράσει στη Λιλιπούτη, μια μικροσκοπική χώρα με μικροσκοπικούς κατοίκους.
Ακόμα μία μεταφορά του γνωστού βιβλίου που είχε γράψει το 1726 ο βρετανός συγγραφέας Τζόναθαν Σουίφτ, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του πρωταγωνιστή της, Τζακ Μπλακ, με τις συνήθεις μουσικές και κινηματογραφικές αναφορές που τον ακολουθούν στις περισσότερες ταινίες του. Η πλοκή υποβιβάζει την πρωτότυπη ιστορία καθώς δε φαίνεται να ενδιαφέρεται για οτιδήποτε άλλο εκτός από “χαβαλέ”, δίνοντας άφθονες ευκαιρίες στον Μπλακ να δείξει το προ πολλού αποδεδειγμένο ταλέντο του, κι αυτός φαίνεται να το απολαμβάνει. Το πρόβλημα είναι ότι το υπόλοιπο καστ αποτελείται από σπουδαία κωμικά ταλέντα (Κόνολι, Τέιτ, Μπλαντ) που δυστυχώς αφήνονται εντελώς ανεκμετάλλευτα, ενώ ο κεντρικός στόχος της πλοκής συγχέει την προσωπική ωρίμανση του Γκιούλιβερ, την ερωτική του διεκδίκηση κι ένα γενικότερο εύκολο εργασιακό δίδαγμα.
Τουλάχιστον τα εφέ είναι πλούσια και αληθοφανή, οι ποπ αναφορές του σεναρίου είναι εύστοχες και αρκετά από τα ευρήματα είναι αρκετά έξυπνα, αν εξαιρέσει κανείς τη σχεδόν αναπόφευκτη χοντράδα -εφόσον μιλάμε για ταινία του Μπλακ- στη σκηνή της “πυρόσβεσης”.