Του Μιχάλη Τρούλη, προέδρου ΙΛΕΡ
Ο Δημήτρης Χ. Σάββας άφησε το ειδυλλιακό Πήλιο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στο θορυβώδες Ηράκλειο, το οποίο τον αφομοίωσε και τον έταξε στην ιστορία και τον πολιτισμό του. Από τη θέση του προϊσταμένου της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ηρακλείου συνέβαλε στην καλύτερη οργάνωση και λειτουργία, στη σύγχρονη πορεία της. Παράλληλα με αυτή την προσφορά, άρχισε να ερευνά και να μελετά τις ανεξάντλητες αρχειακές συλλογές, τις κάθε λογής πηγές και κυρίως τις πολύτιμες σειρές των παλαιότερων εφημερίδων του Ηρακλείου, τις οποίες διασώζει σε πρωτότυπη ή ψηφιακή μορφή.
Σκοπός του ήταν να γνωρίσει, να αναδείξει και να προβάλει ό,τι και οι ίδιοι οι ντόπιοι δεν γνώριζαν πια από την προπολεμική και μεταπολεμική καθημερινή ζωή του Ηρακλείου. Πόσο το πέτυχε αυτό άρχισε να φαίνεται νωρίς από τις “Επιφυλλίδες” που δημοσίευε αρχικά στην εφημερίδα “Η ΤΟΛΜΗ” και στη συνέχεια στην εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” με τη μορφή των Δοκιμίων. Η θετική υποδοχή τους από τους τακτικούς αναγνώστες τους και η ενθάρρυνση από πολλούς φίλους, τον οδήγησε σε μια πρώτη σύνθεση στο βιβλίο του: “Οι σπουργίτες των πεζοδρομίων. Γραφικοί τύποι του Μεγάλου Κάστρου”, το περίσσευμα της ευαισθησίας του. Θυμάμαι, όταν ήμουνα μαθητής στο Ηράκλειο, πως από τον Πόρο στις Τρεις Καμάρες τον πρώτο χρόνο και από την Αγία Τριάδα, στο Καμαράκι, στη Λεωφ. Καλοκαιρινού και το Β’ Γυμνάσιο Ηρακλείου τον δεύτερο χρόνο, οι άνθρωποι αυτοί έδιναν τη δική τους “νότα” και προσδιόριζαν το μέλλον της δικής τους μοναχικής πορείας.
Μια πιο ολοκληρωμένη σύνθεση έδωσε η επιλογή επιφυλλίδων με τον τίτλο: “Λες και ήταν χθες! Μνήμες... από το παλιό Ηράκλειο”, ακόμα μεγαλύτερο περίσσευμα από την ευαισθησία και τον ρομαντισμό του ενθουσιώδη συγγραφέα του. Τα θέματα που παρουσιάζει στο βιβλίο αυτό, αφορούν στα μνημεία, στις συνοικίες και στις γειτονιές του Κάστρου, στις επαγγελματικές στέγες και στις βιοτεχνίες, στα επαγγελματικά σωματεία και στις συντεχνίες, στις παροχές κοινής ωφελείας, στις κοινωνικές τάξεις και στους ιδιαίτερους ανθρώπους της πόλης, στα δρώμενα των εορτών, της τέχνης και της διασκέδασης και σε άλλα μικρά ή μεγάλα γεγονότα. Ολα αυτά τα δίνει με έναν εντυπωσιακό αφηγηματικό τρόπο, που επιβεβαιώνει την πλήρη αφομοίωσή του αλλά και τη διάκρισή του μεταξύ των πρώτων σύγχρονων Καστρινών. Αυτό, αν δεν ταυτίζεται με τη βαθιά αγάπη του για το Ηράκλειο, τον σεβασμό και τον θαυμασμό στην ιστορία και τον πολιτισμό του, με τί άλλο θα μπορούσε να ταυτιστεί;null

