
Συνεργεία συντήρησης βρίσκονται ήδη στο μνημείο εδώ και λίγες ημέρες επιχειρώντας να απομακρύνουν από τα Λιοντάρια τις επιπτώσεις της βροχής.
Στόχος εκτός από τη συντήρηση είναι και η προστασία του μνημείου, καθώς λόγω των βροχοπτώσεων είναι πιθανή η ανάπτυξη βρύων στο μάρμαρο.
Οι εργασίες δεν έχουν κάποιο εξειδικευμένο χαρακτήρα, ενώ εντάσσονται στο καθιερωμένο πλαίσιο συντηρήσεων.
Ενώ όμως η Εφορία διαβεβαιώνει πως οι εργασίες πραγματοποιούνται με καθ’ όλα ελεγχόμενο τρόπο και κάτω απ’ όλες τις προβλεπόμενες προδιαγραφές, ερωτηματικά εγείρει η ακουλουθούμενη διαδικασία, από πλευράς των συντηρητών.
Γνώστες αρχαιολόγοι αλλά και γλύπτες στο Ηράκλειο, κάνουν λόγο για μια προσέγγιση που κάθε άλλο παρά φυσιολογική θεωρούν, εγείροντας για μία ακόμα φορά ερωτηματικά σε σχέση με το αν το μνημείο θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες ανθρώπων που επικοινώνησαν με την “Π”, οι συντηρητές σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιούν σφυριά βάρους ενός κιλού, για τα οποία δεν μπορεί να εξηγηθεί ποια χρησιμότητα μπορούν να έχουν σε μια διαδικασία απλού καθαρισμού.
Την ίδια στιγμή επανέρχεται το θέμα απομάκρυνσης του μνημείου από την πλατεία και της αντικατάσταση του από ένα πιστό αντίγραφο, το οποίο δεν θα γίνεται “βορά” των καιρικών συνθηκών και του κάθε ασυνείδητου πολίτη που δεν το σέβεται. Όπως εκτιμούν ειδικοί, η κρήνη Μοροζίνη έχει από καιρό ξεπεράσει τα όρια της προβλεπόμενης συντήρησης, αφού τα ανάγλυφα του έχουν αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό, που και η παραμικρή επέμβαση κρίνεται επιβλαβής.
Η πρόταση που γίνεται για μία ακόμα φορά, είναι η πλήρης απομάκρυνση της κρήνης και η τοποθέτηση της σ’ έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο στον οποίο δεν θα υπάρχει κίνδυνος αλλοίωσης ή καταστροφής.
Αξίζει να τονιστεί, πως ανεξάρτητα από τις επεμβάσεις των αρχαιολόγων, η κρήνη αποτέλεσε και πεδίο “δράσης” νεαρών κυρίως φοιτητών, οι οποίοι τις δύο ημέρες που παρέμεινε χωρίς νερό, μετέτρεψαν το μνημείο σε χώρο φωτογράφησης, ειδικότερα τις νυχτερινές ώρες.
Συνηθισμένες ήταν οι εικόνες δύο ημέρες πριν από τη συντήρηση φοιτητών, οι οποίοι “εισέβαλαν” στην κρήνη, κρέμονταν κυριολεκτικά από τα λιοντάρια προκειμένου να δουν την αντοχή τους, αλλά και τραβούσαν φωτογραφίες επιδεικνύοντας τα κατορθώματα τους, ανενόχλητοι.
Τα συγκεκριμένα περιστατικά έρχονται να αναδείξουν το βαθμό προστασίας των μνημείων της πόλης, αλλά και της αναγκαιότητας αλλαγής του τρόπου σκέψης και αντίληψης περί πολιτισμού και πολιτισμικής κληρονομιάς.

