Και τώρα τι; Έχασε ο ΟΦΗ από τον Εθνικό και πολλοί είναι αυτοί που πήραν το φτυάρι και άρχισαν να σκάβουν το λάκκο της ομάδας.
Δεν αποκλείεται κάποιοι από αυτούς να ήταν ανάμεσα σε εκείνους που πριν από μερικούς μήνες μετά από τις πρώτες νίκες με τον Αναστόπουλο στον πάγκο χαρακτήριζαν τον ΟΦΗ ως το τρένο της κατηγορίας. Στην Ελλάδα τα συναισθήματα αλλάζουν εύκολα και ανάλογα με το αποτέλεσμα και αυτό τις περισσότερες φορές μπορεί να δημιουργήσει εσφαλμένα συμπεράσματα και να οδηγήσει σε λάθος δρόμους. Η αλήθεια για όσους αντιμετωπίζουν ψύχραιμα τις καταστάσεις βρίσκεται κάπου στη μέση. Ο ΟΦΗ ποτέ δεν έγινε τρένο επειδή πέτυχε ένα σερί έξι νικών ούτε έγινε ομάδα-καφενείο επειδή έχασε από τον ουραγό Εθνικό. Πολύ δε περισσότερο δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου επειδή μετά από 13 αγωνιστικές η διαφορά από την κορυφή αυξήθηκε στους έξι βαθμούς αντί να μειωθεί που ήταν και ο στόχος της ομάδας.
Πέρυσι την ίδια εποχή μετά από 13 αγωνιστικές ο Ολυμπιακός Βόλου που στο τέλος στέφθηκε πρωταθλητής είχε 23 βαθμούς και απείχε επτά από την Κέρκυρα η οποία βρισκόταν στην κορυφή με 30. Οι Βολιώτες δε βρίσκονταν στην 4η θέση έχοντας πάνω τους τον Εθνικό Αστέρα στην 2η τον Εθνικό στην 3η ενώ ο ΟΦΗ ήταν 7ος με 20 βαθμούς. Με την λήξη του αʼ γύρου η Κέρκυρα ήταν στην 1η θέση με 40 βαθμούς, ο Ολυμπιακός Β. στην 2η με 32 και ο ΟΦΗ στην 3η με 30. Το τοπίο λοιπόν μπορεί εύκολα να αλλάξει αρκεί η ομάδα που έχει στόχους να το αποδεικνύει εντός γηπέδου.
Ο ΟΦΗ, αλίμονο, έχει την ομάδα να διεκδικήσει μέχρι τέλους την απευθείας άνοδο που είναι και ο φετινός του στόχος. Ωστόσο για να πετύχει αυτό που κυνηγάει από πέρυσι και μάλιστα σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για τα οικονομικά του χρειάζεται ενότητα και υπομονή. Τελευταία άρχισαν και πάλι να κάνουν την εμφάνιση τους δημοσιεύματα για γκρίνια στα αποδυτήρια στις τάξεις των ποδοσφαιριστών για τις οφειλές της διοίκησης. Αυτό είναι ό,τι χειρότερο και το ζούμε καθημερινά τα τελευταία χρόνια. Είναι το σαράκι που τρώει τα σωθικά της ομάδας και που μπορεί να αποτελέσει το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επίτευξη του στόχου. Οι παίκτες είναι επαγγελματίες και έχουν το δικαίωμα να ζητούν τα δεδουλευμένα. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι γνώριζαν σε ποια οικονομική κατάσταση βρισκόταν η ομάδα όταν ήρθαν. Δεν επέλεξαν δια τη βίας τον ΟΦΗ ούτε τους υποσχέθηκε κανείς ότι θα περνάνε από το ταμείο κάθε 1η και 15η του μήνα. Έχουν δίκιο μεν να θέλουν τα χρήματα τους αλλά θα πρέπει να μάθουν να κάνουν και υπομονή διότι ο ΟΦΗ περνάει δύσκολες στιγμές και μόνο αν ανέβει κατηγορία μπορεί να σωθεί από την οικονομική καταστροφή.
Σε αυτή τη φάση που βρίσκεται η ομάδα χρειάζεται όλο τον κόσμο δίπλα της και πάνω απ΄όλα θέλει παίκτες που όταν μπαίνουν στο γήπεδο θα έχουν το μυαλό τους μόνο στη μπάλα κι όχι στο πορτοφόλι τους. Όσοι δεν αντέχουν ή δεν θέλουν έχουν το δικαίωμα της επιλογής για να αλλάξουν φανέλα. Ο ΟΦΗ δεν πρόκειται να κρατήσει κανέναν με το ζόρι ούτε πρόκειται να παρακαλέσει. Στο κάτω-κάτω της γραφής συμφέρον όλων και πιο πολύ των ποδοσφαιριστών είναι να ανέβει η ομάδα για να ικανοποιηθούν και αυτοί οικονομικά και όχι μόνο. Ανεβάζοντας τον ΟΦΗ ξανά στην Σουπερ Λίγκα θα έχουν το ερχόμενο καλοκαίρι και ένα διαπραγματευτικό ατού στα χέρια τους για ένα καλύτερο συμβόλαιο. Διαφορετικά θα μείνουν στα αζήτητα και το ακόμα χειρότερο σε περίπτωση που επαληθευτεί το σενάριο-εφιάλτης για τον υποβιβασμό του ΟΦΗ στο περιφερειακό θα χάσουν και τα χρήματα τους. Όσοι λοιπόν θέλουν να μείνουν και να παλέψουν ας το κάνουν. Διαφορετικά οι πόρτες είναι ανοιχτές και τα σκυλιά δεμένα...
Νίκος Μαρκάκης

