Όλη η ζωή του ήταν ένας αγώνας. Όταν θα έπρεπε να έχει τις πρώτες του επαφές με τα γράμματα και το σχολείο, εκείνος έφυγε από το χωριό του στα επτά του χρόνια, προσπαθώντας να βρει μια καλύτερη ζωή στη Χώρα, το Ηράκλειο. Τότε ήταν άλλες, πολύ δυσκολότερες εποχές.

Εκείνος τα κατάφερε στον αγώνα της ζωής. Έκανε μια καλή οικογένεια, πολλούς φίλους και πέτυχε στη βιοπάλη. Ανταποκρίθηκε σε κάθε κάλεσμα της πατρίδας. «Έφυγε» πριν από ένα χρόνο, σε βαθύ γήρας, στα 103 χρόνια του.

Ο Δημήτριος Ι. Καρούζος γεννήθηκε στην Αχλάδα Μαλεβιζίου το 1906, όταν ακόμη στην Κρήτη υπήρχε το καθεστώς της Αυτόνομης Πολιτείας. Το 1913, όταν το νησί ενωνόταν με την Ελλάδα, έφυγε από το χωριό του αναζητώντας εργασία και καλύτερες συνθήκες απʼ τη φτωχική ζωή της υπαίθρου. Ήλθε στο Ηράκλειο, πήγε στο νυκτερινό σχολείο και παράλληλα έκανε διάφορες δουλειές για να μπορεί να επιβιώσει. Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως πωλητής και μηχανικός στην εταιρεία ραπτομηχανών Singer. Γύριζε τα χωριά του νομού με το άλογο, αφού τότε ούτε δρόμοι υπήρχαν, ούτε και πολλά αυτοκίνητα, παρά το γεγονός ότι εκείνος ήταν οδηγός από τα χρόνια του στρατού, το 1928. Το 1932 παντρεύτηκε τη Μαρία, με την οποία εργαζόταν στην ίδια εταιρεία.

Το 1940, με το ξέσπασμα του πολέμου, επιστρατεύτηκε με την ειδικότητα του οδηγού στρατιωτικού αυτοκινήτου. Πολέμησε στο μέτωπο, ενώ συμμετείχε στον αγώνα κατά της φασιστικής εισβολής και μέσα από τις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης. Για τη συμβολή του αυτή τιμήθηκε στη συνέχεια από την ελληνική Πολιτεία, η οποία του απένειμε μετάλλιο.

Μετά την απελευθέρωση ασχολήθηκε με το επάγγελμα του χρυσοχόου.

Οι δικοί του άνθρωποι τον θυμούνται ως έναν πολύ καλό σύζυγο, στοργικό πατέρα, έναν άριστο οικογενειάρχη. Κι οι φίλοι του, που ήταν πολλοί στην πόλη και τα χωριά, ως έναν ένθερμο πατριώτη, έναν δραστήριο επαγγελματία.

Οι φωτογραφίες από τη ζωή του ανήκουν στη συλλογή της κόρης του κ. Αυγής Ανδρουλάκη.