Πέθανε χθες και κηδεύεται σήμερα ο συνταξιούχος καθηγητής Κώστας Στεφανάκης. Η νεκρώσιμος Ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά στις 11 η ώρα.

Ο Κώστας Στεφανάκης γεννήθηκε στον Πεύκο Βιάννου το 1922. Αριστούχος μαθητής στο Γυμνάσιο Βιάννου, εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1940.

Με την κήρυξη του πολέμου, την κατάκτηση της Ελλάδας από τις γερμανοϊταλοβουλγαρικές δυνάμεις, ο Στεφανάκης βρέθηκε στο χωριό του. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, από τις πρώτες ημέρες συγκρότησης της αντιστασιακής οργάνωσης στην επαρχία Βιάννου. Μέλος του καθοδηγητικού οργάνου του αντιστασιακού αγώνα στην περιοχή της επαρχίας, ασχολήθηκε με τη νέα γενιά, που σε σύντομο χρονικό διάστημα συγκρότησαν την οργάνωση της ΕΠΟΝ με τη σημαντική πολύπλευρη παρουσία της στην ευρύτερη κοινωνία. Σημαντική ήταν όχι μόνο η συμβολή της στον αντιστασιακό αγώνα αλλά και στον πολιτιστικό. Αξέχαστο παραμένει το καθημερινό σύνθημα: “Πολεμάμε και τραγουδάμε”.

Μετά την απελευθέρωση ο Στεφανάκης βρέθηκε και πάλι στο Πανεπιστήμιο, για να συνεχίσει τις σπουδές του. Τις διέκοψε όμως η στράτευσή του για να σταλεί στο κολαστήριο της Μακρονήσου, γιατί έκανε το λάθος να αγωνιστεί για τη λευτεριά της πατρίδας του. Υστερα από τις εκεί και σε άλλες μονάδες περιπέτειές του ολοκλήρωσε τις σπουδές και δημιούργησε οικογένεια. Παντρεμένος με την Ανδρομάχη Χαρ. Καλλέργη, απέκτησαν τρία παιδιά, την Ελση, τον Γιώργο και τη Μαίρη κι ευτύχησαν να τα δουν καλά, επαγγελματικά και οικογενειακά αποκαταστημένα. Να χαίρονται τα εγγόνια τους, που μεγάλα σήμερα διαπρέπουν σε διάφορες επιστήμες.

Ο Κώστας Στεφανάκης επαγγελματικά υπηρέτησε σε διάφορα Γυμνάσια και στη συνέχεια, αρκετά χρόνια στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε.

Η γνωριμία μου με τον Κώστα Στεφανάκη αρχίζει από τα μαθητικά μας χρόνια στο Γυμνάσιο Βιάννου. Συσφίχτηκε περισσότερο στο διάστημα της Κατοχής με τη στενή συνεργασία στον αντιστασιακό αγώνα μας. Κορυφώθηκε όμως όταν το 1978, με την απόφαση της έκδοσης της εφημερίδας “Βιαννίτικα Νέα”, που με πολύ προθυμία ανέλαβε τη γλωσσική επιμέλεια της ύλης. Συνεργασία που συνεχίστηκε επί 27 χρόνια όχι μόνο για την έκδοση της εφημερίδας αλλά και 15 βιβλίων, εκδόσεις των “Β.Ν”.

Ο Κώστας Στεφανάκης, γνώστης της ελληνικής γλώσσας όσο πολύ λίγοι, αποτέλεσε κίνητρο για να του ζητήσουν αρκετοί νέοι συγγραφείς τη γλωσσική επιμέλεια των υπό έκδοση βιβλίων τους. Πολλές είναι και οι υπηρεσίες που τον κάλεσαν στην εκπαίδευση του προσωπικού τους για την εφαρμογή του μονοτονικού στην αλληλογραφία τους. Πολύ τον ενοχλούσε η κακοποίηση της γλώσσας μας από πολιτικούς και άλλους σε ομιλίες τους στη Βουλή, στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, στις εφημερίδες. Πολλές από τις εκφράσεις αυτές τις κατέγραφε και μέρος απ’ αυτές αναφέρονται στο βιβλίο που εξέδωσε με τον τίτλο “Μερικά Γλωσσικά”. Εχει εκδώσει επίσης τα: “Συντακτικό της Λατινικής”, “Μετάφραση του Κρίτωνος”, το “Αλικα και γκρίζα”, ποιητική συλλογή λίγων από τα πολλά ποιήματα που έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Πολλά όμως είναι αδημοσίευτα και μαζί με πολλά άλλα στοιχεία που βρίσκονται στο αρχείο του να δημοσιευτούν σύντομα, πολύ χρήσιμα για το εύρτερο κοινό.

Ο βιολογικός κύκλος της ζωής του Κώστα Στεφανάκη έκλεισε. Πίσω του άφησε σημαντικές αναμνήσεις στις εκατοντάδες μαθητές του, που το σεβασμό τους στο πρόσωπό του εκδηλώνουν με κάθε τρόπο τακτικά. Σημαντικές είναι και οι αναμνήσεις που άφησε στους συγγενείς, φίλους και γνωστούς του. Η κυρία Μάχη, η γυναίκα του, που με πολλή αφοσίωση στάθηκε δίπλα του ως την τελευταία στιγμή της ζωής του, τα παιδιά του με τους συντρόφους τους και τα εγγόνια του να είναι υπερήφανοι για τον άνθρωπό τους, που έφυγε από τη ζωή και πέρασε στην αιωνιότητα.

Προσωπικά νιώθω την πίκρα που ένιωσα και όταν, πριν από επτά χρόνια μου είπε “Γιώργο, οι νόμοι της Βιολογίας δε μας επιτρέπουν τη συνέχιση της έκδοσης των Βιαννίτικων Νέων. Βρες τον τρόπο να σταματήσει”.

Γ.Δ. Χρηστάκης