Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη [email protected]

Ο Καλλικράτης ξεκινά ένα μαραθώνιο με πληγωμένα χέρια και πόδια…

Μέσα από τις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν κάναμε τις ανατροπές, αλλά απλώς επιβεβαιώσαμε την υποστήριξή μας στην επιβίωση του μεταπολιτευτικού πολιτικού σκηνικού, εκείνου που καταγγέλλομε όλοι ως φαύλο!

Ενώ όλοι, με κάθε τρόπο, καταφερόμαστε κατά του παλιού πολιτικού συστήματος, με κάθε ευκαιρία- και με τις αυτοδιοικητικές εκλογές- το στηρίζομε. Μήπως γιατί είμαστε μέρος του ή επειδή όλους μάς βολεύει; Σίγουρα αυτό που βλέπομε είναι αντίσταση του παλιού, της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της φαυλότητας.

Τελικά πώς θα ανατραπεί το υφιστάμενο σύστημα; Πώς θα έλθει το καινούργιο; Όχι κατʼ ανάγκη απʼ τους νέους. Αλλά σίγουρα αυτή η αλλαγή θα έλθει με ρήξεις. Για να έλθει το νέο, η ρήξη δεν μπορεί να είναι μόνο με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, αλλά ακόμη και με τους συναλλασσόμενους πολίτες, που μπορεί να φωνάζουν, αλλά βολεύονται όπως αποδείχτηκε στις πρώτες αυτοδιοικητικές εκλογές.



Από βράδυ της Κυριακής 14 Νοεμβρίου, όταν έγιναν οι επαναληπτικές αυτοδιοικητικές εκλογές ολοκληρώθηκε ο κατάλογος του πολιτικού προσωπικού που θα υπηρετήσει τα επόμενα 3,5 χρόνια – μέχρι τον Ιούνιο του 2014, όταν ταυτόχρονα με τις ευρωπαϊκές θα διεξαχθούν οι τοπικές εκλογές, και στη συνέχεια αυτό θα επαναλαμβάνεται κάθε πέντε χρόνια - την καλλικράτεια αυτοδιοίκηση, περιφερειακή και τοπική. Χιλιάδες στελέχη σʼ όλη τη χώρα, εκατοντάδες στην Κρήτη, ανέλαβαν την εντολή των ελεύθερων ή εκβιαζόμενων (όχι μόνο πολιτικά…) ψηφοφόρων να διαχειριστούν για λογαριασμό τους τα πράγματα της περιοχής τους, του οικισμού, του δήμου και της περιφέρειας.

Ας επιχειρήσομε να καταθέσομε κάποιες σκέψεις, ασφαλώς όχι τελικές καθώς η πορεία των πραγμάτων θα μας δώσει πολλά καινούργια προς αξιολόγηση στοιχεία.

-Οι εκλογές των δύο προηγούμενων Κυριακών ήταν οι πρώτες μέσα στο νέο και δύσκολο περιβάλλον που ζούμε και είναι άγνωστο για πόσο θα βρισκόμαστε ακόμη μέσα σʼ αυτό. Δύσκολο όχι μόνο οικονομικά, αλλά πρωτίστως κοινωνικά και πολιτικά. Είναι οι πρώτες εκλογές όχι απλώς της εποχής του Δ.Ν.Τ. και της τρόικα, αλλά της σφοδρής αμφισβήτησης της πολιτικής αξιοπιστίας, της πολιτικής συνέπειας και της εντιμότητας των διαχειριστών των δημοσίων πραγμάτων. Θεωρητικά αυτή η αμφισβήτηση, που υποστηρίζουν ορισμένοι ότι εκφράστηκε και με μεγάλη αποχή από την ψηφοφορία – λαθεμένος. κατά την άποψή μου, ισχυρισμός καθώς η απουσία κάποιων ασφαλώς αφήνει χώρο στους υπολοίπους και ενισχύει τη θέση τους- , θα έπρεπε να οδηγήσει σε μια πρώτη προσπάθεια αποδόμησης του λεγομένου μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος, τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερειακό επίπεδο. Αυτό δεν συνέβη, όμως. Η ανάδειξη μερικών νέων προσώπων μόνο ως συγκυριακή μπορεί να θεωρηθεί.

-Αντίθετα, διαπίστωσα ότι σʼ αυτές τις εκλογές μερικά πράγματα χειροτέρεψαν. Όλο το προηγούμενο διάστημα πολίτες και μέσα ενημέρωσης αμφισβητούσαμε σφόδρα το πολιτικό σύστημα. Όμως με την ψήφο μας όχι μόνο το επιβεβαιώσαμε, αλλά του προσθέσαμε και στοιχεία που κάνουν ακόμη πιο μαύρα τα πράγματα. Και το κάναμε εμείς οι ίδιοι με την ψήφο μας. Προς τι οι φωνές, λοιπόν, όλο το προηγούμενο διάστημα; Αφού σε γενικές γραμμές οι ψηφοφόροι δείξαμε ότι η φαύλη και το, όπως θέλαμε να πιστεύομε, καταρρέον πολιτικό σκηνικό μάς βολεύει και μας διευκολύνει…Να γιατί πιστεύω ότι οι πολίτες είμαστε τουλάχιστο συνένοχοι σʼ όσα συμβαίνουν στον τόπο μας.

-Το καινούργιο στοιχείο που προστέθηκε απʼ αυτές τις εκλογές, μαζί με την αναξιοπιστία της πολιτικής, ήταν η εμπλοκή της παρανομίας με την πολιτική. Προεκλογικά σημείωνα τη συμμετοχή σʼ αυτές τις εκλογές ανθρώπων που είχαν ανοικτούς λογαριασμούς με το νόμο. Κάποιοι υποψήφιοι δήμαρχοι φυσικά και δεν «αναγκάστηκαν» να επιλέξουν τέτοιες «φυσιογνωμίες», αλλά ξεκινούσαν τη συγκρότηση των συνδυασμών τους απʼ αυτούς, γιατί τους έφερναν ψήφους… Ή γιατί ήθελαν να κάνουν και δουλειές…Μερικοί απʼ αυτούς τους ψηφοσυλλέκτες είναι άνθρωποι με βαριές ποινικές υποθέσεις. Μια ανάγνωση μόνο των καταλόγων των εκλεγέντων θα μας δείξει ότι όχι μόνο εξελέγησαν τέτοιοι άνθρωποι, αλλά σε μερικές περιπτώσεις βρέθηκαν στις πρώτες θέσεις! Αυτό είναι εξηγήσιμο, φυσικά, αλλά και κόλαφος για την ίδια την κοινωνία. Κι απλώς επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι η κοινωνία είναι συνένοχη στο πρόβλημα που έχομε σήμερα. Είτε επειδή ανέχεται και δεν αντιδρά στη φαυλότητα, είτε επειδή την ενισχύει με τη στάση και την υποστηρικτική της ψήφο, καθώς τη βολεύει...

-Μέσω του Καλλικράτη, λοιπόν, δεν κάναμε την ανατροπή. Δεν κάναμε το παραπάνω βήμα για να απορριφθεί το υπάρχον φαύλο πολιτικό σκηνικό. Τώρα μάλλον περί ανακύκλωσης, μετάθεσης και εναλλαγής ρόλων θα πρέπει να μιλάμε…

Αφήστε που κανείς από τους υποψηφίους δεν λειτούργησε με διαφάνεια, κανείς δεν μας φώτισε για τα οικονομικά του, κανείς δεν έδωσε στη δημοσιότητα το «πόθεν έσχες» για να μας πείσει ότι στην πολιτική δεν έχει κερδίσει προσωπικά. Κι όμως η μαζική και γενική (άρα άδικη ως ισοπεδωτική) αμφισβήτηση της εντιμότητας της πολιτικής και των πολιτικών, θα έπρεπε να οδηγούσε αυτόματα στη δημοσιοποίηση των οικονομικών στοιχείων όλων εκείνων που θα θεωρούσαν ότι η γενίκευση τούς αδικεί. Να συμπεράνω ότι, τελικά, δεν τους αδίκησε και γι αυτό δεν δημοσιοποίησε κανείς οικονομικά στοιχεία, παρά το γεγονός ότι πολλοί είχαν δεσμευτεί να το πράξουν; Κρίση υπερβολική, αλλά δικαιούμαι- απʼ τα πράγματα- να τη διατυπώσω…

-Οι νέες αρχές έχουν μπροστά τους σημαντικά θέματα. Το μέγα ερώτημα – με βάση και τα προηγούμενα- είναι, με ποιους ανθρώπους θα ανοίξουν αυτά τα θέματα και, κυρίως, με ποιους θα τα αντιμετωπίσουν; Φυσικά η αναφορά δεν είναι για το σύνολο των δήμων, αλλά για μια μεγάλη τους πλειοψηφία, και στο νομό του Ηρακλείου. Κι αν η απάντηση είναι, μʼ αυτούς τους ανθρώπους που εξελέγησαν, μοιραία προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα: πώς θα γίνει αυτό; Τι δουλείες έχουν μερικοί από τους νέους δημάρχους στο σύμβουλο, για παράδειγμα, που εξελέγη στις πρώτες θέσεις, άρα έχει πολλές ψήφους και στήριξη, αλλά παράλληλα έχει ανοικτά ζητήματα με το νόμο; Κι αυτός ο «θριαμβευτής» σύμβουλος τι θα επιδιώξει να κερδίσει από τη συμμετοχή του; Γιατί μη μου πείτε ότι ξαφνικά θυμήθηκε ότι έχει μια κοινωνική αποστολή και συμμετέχει για να βοηθήσει το σύνολο…

Πώς θα βοηθήσει την περιοχή του γνωστός άνθρωπος της νύκτας, που εντάχθηκε σε ψηφοδέλτιο που κέρδισε τις εκλογές κι εκείνος εξελέγη πανηγυρικά (!) παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη συμμετοχή του στην αυτοδιοίκηση ταυτίστηκε με πολλές σκοτεινές πλευρές (όχι μόνο λόγω της νυκτερινής του δράσης) στη δημοτική του δραστηριότητα;

-Ενώ όλοι, με κάθε τρόπο, καταφερόμαστε κατά του παλιού πολιτικού συστήματος, με κάθε ευκαιρία- και με τις αυτοδιοικητικές εκλογές- το στηρίζομε. Μήπως γιατί είμαστε μέρος του ή επειδή όλους μάς βολεύει; Σίγουρα αυτό που βλέπομε είναι αντίσταση του παλιού, της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της φαυλότητας.

Τελικά πώς θα ανατραπεί το υφιστάμενο σύστημα; Πώς θα έλθει το καινούργιο; Όχι κατʼ ανάγκη απʼ τους νέους. Αλλά σίγουρα αυτή η αλλαγή θα έλθει με ρήξεις. Για να έλθει το νέο, η ρήξη δεν μπορεί να είναι μόνο με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, αλλά ακόμη και με τους συναλλασσόμενους πολίτες, που μπορεί να φωνάζουν, αλλά βολεύονται όπως αποδείχτηκε στις πρώτες αυτοδιοικητικές εκλογές.

-Τα κόμματα υποκριτικά βγάζουν συμπεράσματα που τα βολεύουν. Δεν αμφισβητήθηκε η πολιτική του μνημονίου για την έξοδο απʼ την κρίση, μας λέει η συμπολίτευση. Εγκρίθηκε η αντιμνημονιακή πολιτική μας, μας λέει η αντιπολίτευση.

Εκτός του γεγονότος ότι οι πολιτικές δυνάμεις, ηγεσίες και τα στελέχη, φαίνεται ότι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, κάνουν σα να μην βρισκόμαστε στην εποχή της αμφισβήτησης. Εκτός του γεγονότος ότι το πολιτικό μας σύστημα μοιάζει να θέλει να γαντζωθεί στο παρελθόν του για να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο και για το μέλλον, τα κόμματα υποτιμούν τόσο την ίδια την αυτοδιοίκηση. Ξέχασαν πως οι εκλογές έγιναν όχι για να εγκρίνομε ή να αποδοκιμάσομε το μνημόνιο, όχι για να ενισχυθούν τα ποσοστά του ενός ή του άλλου κόμματος, όχι για να μετρήσουν τις κομματικές τους δυνάμεις, αλλά για να εκλέξομε δημάρχους και περιφερειάρχες. Και μάλιστα στην πρώτη εκλογική διαδικασία μιας σημαντικής – όπως μας έλεγαν- μεταρρύθμισης.

Το βασικό για τις πολιτικές δυνάμεις ήταν το κόμμα του εκλεγμένου κι όχι η δυνατότητά του να κάνει αναπτυξιακή, δημοτική ή περιφερειακή πολιτική, όχι του πιο ικανού να βοηθήσει τον πολίτη του σε μια πολύ δύσκολη εποχή.

Ο Καλλικράτης, λοιπόν, η μεταρρύθμιση που διαφημίστηκε τόσο πολύ επί μήνες, οι αλλαγές στις οποίες οι πολίτες θα έπρεπε να επενδύσουν πολλά για την ανάπτυξη των περιοχών τους, ξεκίνησε με ποινικές διώξεις… Ελπίζω να μην περάσει και την πόρτα της φυλακής…

Συμπερασματικά, τι καταφέραμε απʼ αυτές τις πρώτες εκλογές, εκτός από τη διαμαρτυρία με την ενίσχυση συνδυασμών που στηρίζονταν από τις κοινοβουλευτικές ή εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις της αριστεράς, ή προετοίμαζαν το έδαφος για νέα κόμματα; Η ψήφος μας – ή η αποχή εκείνων που επέλεξαν αυτό το δρόμο- διαμόρφωσε τις συνθήκες για να υπάρξει μια ανάπτυξη, τοπική και περιφερειακή; Η εύκολη απάντηση θα ήταν: η πράξη θα δείξει. Απʼ όσα, όμως, περιέγραψα πριν, μάλλον περιμένω και την άσχημη εξέλιξη. Κι επειδή – εκτός των άλλων- ένας θεσμός δεν επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει από τη φιλοσοφία του και μόνο, καθώς η πορεία του εξαρτάται από τα πρόσωπα που θα τον υπηρετήσουν, ο Καλλικράτης ξεκινά έναν μαραθώνιο με πληγωμένα χέρια και πόδια… Θα αντέξει τον δύσκολο δρόμο; Εύχομαι κι ελπίζω να τα καταφέρει…