Του Δημήτρη Χ. Σάββα

Εκλογές είχαν οι δάσκαλοι την περασμένη εβδομάδα. Εκλογές Δημοτικές είχαμε προκειμένου να επιλέξουμε τους άρχοντές μας και εκλογές παρολίγο γλιτώσαμε και φυσικά εννοώ τις εθνικές εκλογές, τις οποίες ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου είχε ανακοινώσει ότι θα γίνουν αν το αποτέλεσμα της 7ης Νοεμβρίου ήταν διαφορετικό.

Τώρα τι αποτέλεσμα περίμενε ο πρωθυπουργός ή τι αποτέλεσμα είχε στο μυαλό του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν το γνωρίζω, σημασία έχει ότι ικανοποιήθηκαν και οι δυό τους ή καλύτερα έχουν πεισθεί και οι δύο ότι είναι νικητές, επιβεβαιώνοντας τη γνωστή ρήση ότι: “οι Ελληνες συμφωνούν σ’ ένα πράγμα, στο ότι δεν μπορούν να συμφωνήσουν ποτέ”. Ευχαριστημένοι λοιπόν όλοι οι πολιτικοί μας ηγέτες μαζί μ’ αυτούς και οι της Αριστεράς, καμαρώνουν ότι “ο αγώνας τώρα δικαιώνεται”, ότι “ο λαός καταδικάζει την κυβερνητική πολιτική”, ότι “επιλέγει την πολιτική και το πρόγραμμα-πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το πως θα βγούμε από την κρίση”, το οποίο δεσμεύομαι να το δημοσιεύσω αν το βρω...

Ολοι τους λοιπόν ευχαριστημένοι... και γιατί να μην είναι; Ξαφνικά έρχονται στο μυαλό μου κάποιοι στίχοι του μεγάλου σατιρικού μας ποιητή, Γεωργίου Σουρή που έχουν σχέση με την ευχαρίστηση και κάνουν τον καθένα να είναι ικανοποιημένος. Φυσικά η ικανοποίηση αυτή που μας δίνει ο Γιώργος Σουρής, δεν απορρέει από κάποιο εκλογικό αποτέλεσμα όπως θα δούμε.

“Από αμάξι κάποια

μεσόκοπη κατέβη

κι ένας δαντής των δρόμων

αντίκρυ της χαζεύει,

κι από τ’ αμάξι κάτω κοιτάζει

με σπουδή

ωσάν να θέλει κάτι

με τρόπο να ιδή.

Δεν πρόσεξε καθόλου

η εύμορφη κυρά

κ’ επιάστηκε στη σκάλα

της φούστας η ουρά

κ’ είδε αυτό το κάτι

εκείνος ο καημένος

και πάει στη δουλειά του

ικανοποιημένος”.

Δεν θα με παρασύρουν άλλο βέβαια αυτά. Θα σταματήσω εδώ και θα ασχοληθώ με τις εκλογές των δασκάλων. Διάβασα σε κάποια τοπική εφημερίδα, με αφορμή αυτές τις εκλογές, ένα κείμενο του απερχόμενου αιρετού ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης και καλού μου φίλου Ζαχαρία Καψαλάκη. Ο αγαπητός μας Ζαχαρίας, αφενός μεν ήθελε να ευχαριστήσει τους συναδέλφους του που τον τίμησαν και τον εξέλεξαν με την ψήφο τους στα νέα του καθήκοντα και αφετέρου έκανε έκκληση να οριοθετηθούν οι νέοι στόχοι, να δοθεί νέα διάσταση στους θεσμούς, ν’ αλλάξουμε σελίδα και ως συνδικαλιστές και ως παρατάξεις. Καλά και άγια όλα αυτά βρε Ζαχαρία, αλλά πως; Πώς θα γίνουν αφού άλλη είναι η νοοτροπία των εμπλεκομένων σωτήρων της Εκπαίδευσης (στην προκειμένη περίπτωση). Τα χαρακτηριστικά τους; “Ο ξύλινος λόγος”, τα “δυσνόητα νοήματα”, η προσήλωση στο κόμμα και όλα αυτά έχουν το σκοπό τους. Να λειτουργήσουν ως εφαλτήριο των πνευματικοπατέρων στην εξουσία, να καταλάβουν κάποια θέση ως όργανα διοίκησης, φυσικά με το αζημίωτο, το οποίο έρχεται μόνο του ύστερα από τέτοιου είδους “πνευματικές και σωτήριες” για τη μόρφωση των παιδιών μας, κινήσεις!

Δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος που θα υποδείξω πώς θα λειτουργήσουν οι συνδικαλιστές δάσκαλοι, απλά ως πολίτης, βλέπω, ακούω, καταλαβαίνω και ονειρεύομαι. Εχω αυτό το δικαίωμα πιστεύω, για κάποια πράγματα. Οπως στην προκειμένη περίπτωση που έπεσε στα χέρια μου μια εγκύκλιος με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου 1945 της οποίας το περιεχόμενο είναι μοναδικό, τόσο για τον δάσκαλο, όσο και για τον κλάδο. Αλλες εκείνες οι εποχές, άλλες οι βλέψεις των συνδικαλιστών και φυσικά άλλα τα ενδιαφέροντα. Σίγουρα πιο υπεύθυνοι, πιο ρομαντικοί, πιο ανιδιοτελείς τότε. Σήμερα όλους αυτούς που λένε “γραφικούς”. Γιατί άραγε;

Σας παρουσιάζω αυτή την εγκύκλιο:

Αγιου Σύλλα

Εν Ηρακλείω τη 17 Ιανουαρίου 1945

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡΙΘ. 1

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Υστερα από οχτώ χρονών ανυπαρξία και διάλυση των υπαλληλικών οργανώσεων, οι συνάδελφοι της πόλης και των προαστείων Ηρακλείου, ελάβαμεν ομοφώνως απόφαση για την επανίδρυση του “Συλλόγου δημ/λων Νομού Ηρακλείου”.

Σπεύδομε λοιπόν σήμερα ν’ απευθύνωμε σ’ όλους τους συναδέλφους της υπαίθρου, που δεν μπόρεσαν να μετάσχουν στην ιδρυτική συνέλευση, τον πρώτο εγκάρδιο χαιρετισμό της αναγεννωμένης επαγγελματικής μας Οργανώσεως.

Ο δάσκαλος της Κρήτης, αδιακρίτως αν έμενε στην πόλη ή στο χωριό, στάθηκε πάντα πρωτοπόρος σε κάθε αναδημιουργική προσπάθεια και πρόσφερε χωρίς φειδώ τις δυνάμεις του και τον εαυτό του για το καλό των παιδιών του λαού μας και του τόπου μας. Ιδιαίτερα στα χρόνια της Μεταξικής δικτατορίας, στην περίοδο του ενδόξου Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού πολέμου, κι ακόμη στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς, στάθηκε αντάξιος των προσδοκιών τις οποίες στήριξεν απάνω του η Ελληνική Κοινωνία.

Τώρα που το φάσμα του Ναζικού ή Φασιστικού κατακτητή περνά οριστικά στον αγύριστο, τώρα που η καθημαγμένη χώρα μας πρέπει να ξαναγεννηθή πάνω στη στάχτη της πολεμικής φωτιάς, καινούργια καθήκοντα και νέες ελπίδες ξανανοίγονται στον ορίζοντά μας.

Μία από τις βασικές προϋποθέσεις της ανάπλασης της εκπαιδεύσεως είναι και το ζωντάνεμα των Συνδικαλιστικών μας οργανώσεων, τις οποίες είχε πνίξει το ματοβαμμένο χέρι που χαιρετούσε φασιστικά.

Γι’ αυτό οι συνάδελφοι της πόλης αποφασίσαμε την επανίδρυση του Συλλόγου μας.

Μα επειδή η προσπάθεια αυτή τότε μόνο θ’ αποδώση όταν όλοι οι συνάδελφοι οργανωθούν στο Σύλλογό μας, γι’ αυτό αποτεινόμαστε σε Σας με την ελπίδα πως το ξεκίνημά μας που γίνεται με τόση θέρμη και στο οποίο στηρίζομε τόσες ελπίδες θα σας εύρη σύμφωνους και βοηθούς.

Η συνέλευσή μας της 11-1-1945 ως γνώμονα για την κατεύθυνσή της έβαλε πως ο Σύλλογός μας γίνεται για να εξυπηρετήση τη λαϊκή εκπαίδευση και τους λειτουργούς της και ότι οφείλει να προφυλάξη τους συναδέλφους από την πολιτική φθορά των διαμαχομένων Οργανώσεων.

Ελέχθη ότι εμείς είμαστε και θα παραμείνωμε δασκάλοι, και σαν τέτοιοι πρέπει να οργανωθούμε και να γίνωμε σεβαστοί κι από τη μια κι από την άλλη πολιτική οργάνωση.

Σκοπός μας είναι το αποκλειστικό συμφέρον του διδασκαλικού κόσμου το οικονομικό και το ηθικό, όχι πολιτική διαπαιδαγώγηση κατά το ένα ή το άλλο πρίσμα.

Μ’ αυτές τις εντολές με απόλυτη αισιοδοξία και με το μέτωπο ψηλά, χωρίς καμμιά υστεροβουλία δώκαμε τα χέρια για να στηριχθούμε στη δύναμη που θα μας δώση η έγκριση των παραπάνω απόψεων.

Η Συνέλευση εξέλεξε την παρακάτω πενταμελή επιτροπή η οποία θα διευθύνη τον Σύλλογο μέχρι της πρώτης Γενικής Συνελεύσεως οπότε θα εκλεγή και το οριστικό Συμβούλιο.

Συνάδελφοι, Σας καλεί όλους όπως δι’ απλής δηλώσεώς σας να γίνετε μέλη του ιδρυομένου Συλλόγου. Δικαίωμα εγγραφής ωρίστηκαν 50 δραχμές. Μέσα στ’ άλλα έξοδά μας, αυτά δεν βαραίνουν. Επειτα δεν υπάρχει κανένα άλλο στήριγμα έξω από τη δική σας υλική και ηθική συνδρομή.

Σας χαιρετούμε

Η προσωρινή Διοικητική Επιτροπή

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΚΡΑΚΗΣ

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΓΙΑΛΙΤΑΚΙΣ

ΛΑΖΑΡΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΙΝΑΡΔΑΚΙ

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΣΥΛΙΒΟΥ

Ετσι τόσο απλά... για να θυμούνται οι παλιότεροι και να διδάσκονται οι νέοι. Και προπάντων οι κάθε είδους συνδικαλιστές του σήμερα... και φυσικά οι δάσκαλοι...