Του Θάνου Περβολαράκη

Τυχερός που ζει μετά την περιπέτεια που πέρασε δηλώνει ο 57χρονος Ζαχαρίας Καλοκύρης, ο ιδιοκτήτης περιπτέρου στην λεωφόρο 62 Μαρτύρων, ο οποίος είχε δεχτεί τρεις πυροβολισμούς στα πόδια από ληστές που του είχαν επιτεθεί μία νύχτα του Αυγούστου του 2009 μέσα στο περίπτερό του.

Ακόμη και σήμερα, αρκετούς μήνες μετά την επίθεση που λίγο έλειψε να του κόψει το νήμα της ζωής του, ο περιπτερούχος αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, ενώ όπως μας λέει τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, πετιέται στον ύπνο του από τους εφιάλτες που βλέπει.

«Μία από τις σφαίρες που δέχτηκα πέρασε ξυστά από την κεντρική αρτηρία του αριστερού μου ποδιού. Εάν πήγαινε μερικά χιλιοστά πιο κοντά σήμερα ίσως και να μη ζούσα» τονίζει μιλώντας στην «Π»

Ο κ. Καλοκύρης είχε πυροβοληθεί από έναν νεαρό ληστή στην ταυτότητα του οποίου έφτασαν μετά από έρευνα οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Ηρακλείου, όπως αποκάλυψε χθες η «Π».

Στο νοσοκομείο έμεινε για μία εβδομάδα, τα μεγάλα όμως προβλήματα στην υγεία του εμφανίστηκαν μετά την έξοδό του από το νοσηλευτικό ίδρυμα, όπου οι γιατροί κατάφεραν να του σώσουν τη ζωή.

Για τέσσερις μήνες σύμφωνα με τις επισημάνσεις του δεν μπορούσε να περπατήσει. «Ακόμη και τώρα δυσκολεύομαι να ανέβω σκάλες» μας λέει, ενώ μας δείχνει και τα σημάδια και στα δύο του πόδια από τα διαμπερή τραύματα που δέχτηκε από το όπλο του δράστη.



«Έχασα πολύ αίμα»



Ο 57χρονος θυμάται λεπτό προς λεπτό και περιγράφει στην «Π» τα γεγονότα που προηγήθηκαν μέχρι τη στιγμή που πυροβολήθηκε και έπεσε λιπόθυμος στο έδαφος εξαιτίας της αιμορραγίας που υπέστη.

Όπως λέει, το περίπτερο του είναι ανοικτό όλο το 24ωρο. Εκείνος είχε πάει για να πιάσει δουλειά γύρω στις 12.30 τη νύχτα. «Ήταν μία πολύ ήσυχη βραδιά. Στις 3 το πρωί βγήκα έξω στο δρόμο και δεν κυκλοφορούσε κανείς, δεν περνούσε ούτε αυτοκίνητο. Η απόλυτη ησυχία. Είχαν έρθει και κάποιες εφημερίδες και τους έριχνα μία ματιά» αναφέρει.

Μετά από λίγα λεπτά θέλησε να επιστρέψει και πάλι στο περίπτερό του. «Τα ρολά ασφαλείας ήταν ανοικτά. Μπαίνοντας βλέπω δύο άτομα με κράνη. Ο ένας που ήταν κοντός και χοντρός είχε πιάσει μία καρέκλα, προσπάθησε να με χτυπήσει και μου είπε «ληστεία, δώσε μου τα λεφτά». Εγώ, αντιστάθηκα και τον έβρισα. Αμέσως ο δεύτερος που δεν είχε μιλήσει καθόλου με πυροβόλησε τρεις φορές. Αν και φορούσε κράνος, θυμάμαι ακόμη πώς ήταν τα σημεία του προσώπου του που φαίνονταν. Ήταν αδύνατος και με χαρακτηριστική μύτη και στόμα».

Οι σφαίρες τον τραυμάτισαν και στα δύο πόδια, τα τραύματά όμως ήταν διαμπερή.

«Βγήκα έξω και άρχισα να φωνάζω «βοήθεια». Μπροστά στο περιστατικό ήταν ο 15χρονος γιος μου. Τη στιγμή που ήμουν εντός του περιπτέρου, μπήκε ο ληστής με την καρέκλα και άρπαξε μια κερματοθήκη με 100 ευρώ. Στη συνέχεια έφυγαν και οι δύο τρέχοντας. Μάθαμε ότι λίγα μέτρα παρακάτω τους περίμενε ένας συνεργός τους με αυτοκίνητο»

Ο 57χρονος με τις λίγες δυνάμεις που του είχαν απομείνει, μπήκε και πάλι στο περίπτερό και τηλεφώνησε στη γυναίκα του.

«Δε θυμάμαι κάτι άλλο, γιατί εξαιτίας της αιμορραγίας, έχασα τις αισθήσεις μου. Μου είπαν ότι ήρθαν γείτονες και με μετέφεραν στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Με το ασθενοφόρο μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο, όπου και παρέμεινα μία εβδομάδα. Εάν καθυστερούσε το ασθενοφόρο, δε θα ζούσα σήμερα, γιατί είχα χάσει πολύ αίμα» τονίζει.

Ο 57χρονος πάντως όταν πληροφορήθηκε το ονοματεπώνυμο του δράστη έμεινε με το στόμα ανοικτό… Μας έδωσε την εντύπωση ότι είναι πολύ πιθανόν να γνωρίζει αν όχι τον ίδιο το δράστη, τουλάχιστον συγγενείς του.

«Είναι πολύ πιθανόν να κατάγεται από την ίδια περιοχή με εμένα» σχολίασε και πρόσθεσε « είναι τυχερός που είναι στη φυλακή και δεν τον έχω απέναντί μου».

Σημειώνεται ότι και το 2008 την ίδια περίοδο ο κ. Καλοκύρης είχε δεχτεί επίθεση από ένοπλο και τότε ληστή.

Εκείνη τη φορά όμως κατάφερε να τον αποτρέψει και να μην δώσει τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει.

«Το 2008 την ημέρα της Παναγίας τα ξημερώματα είχαν έρθει δύο πιτσιρικάδες έξω από το περίπτερο. Τους άκουσα τη στιγμή που όπλιζαν το όπλο που κρατούσαν για να με ληστέψουν. Τότε, τους επιτέθηκα και έφυγαν» κατέληξε.