Την ερχόμενη Τρίτη κατατίθενται οι προσφορές για το διαγωνισμό αποκατάστασης της πύλης Παντοκράτορα η οποία εμφανίζει σοβαρότατα προβλήματα στατικότητας τα οποία θα πρέπει άμεσα να αποκατασταθούν. Όπως είναι γνωστό, το μνημείο «αναμένει» εδώ και πέντε χρόνια να ολοκληρωθεί μια δαιδαλώδης γραφειοκρατική διαδικασία που ακολουθήθηκε προκειμένου να αποκατασταθούν τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε σχέση με τη στατική του επάρκεια καθώς εμφανίζει μεταξύ άλλων κλίση 38 εκ στην προμετωπίδα του απειλώντας και τη δημόσια ασφάλεια. Ο προϋπολογισμός του έργου, φτάνει τα 2.426.533,00 ευρώ, τα οποία θα δαπανηθούν για να γίνουν στερεωτικές, αρχιτεκτονικές, ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες που κρίνονται απαραίτητες για την απόδοσή της πύλης στους πολίτες και την αισθητική προβολή του μνημείου στον αστικό ιστό.
Η στατική αποκατάσταση της εξαιρετικά καταπονημένης πύλης Παντοκράτορα, μιας από τις σημαντικότερες αστικές πύλες του μνημείου των Ενετικών Τειχών του Βενετσιάνικου Χάνδακα, αποτελεί μια από τις πιο μεγάλες παρεμβάσεις που δρομολογούνται στην πόλη έστω και με μεγάλη καθυστέρηση
Όπως είναι γνωστό, η πύλη του Παντοκράτορα είναι μια από τις πιο μνημειακές που σώζονται. Πάνω σε αυτή βρίσκονται σε τύπο μεταλλείου η μορφή του Παντοκράτορα και μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά με το όνομα «Παντοκράτορας». Πρόκειται για μια πύλη που διαφοροποιείται κατασκευαστικά από όλες τις άλλες καθώς από την είσοδο της ξεκινούσαν δύο θολοσκεπείς διάδρομοι εσωτερικά. Ο ένας από την αριστερή πλευρά οδηγούσε από την πόλη προς την εξοχή. Αντίστοιχα η δεξιά πλευρά οδηγούσε στη χαμηλή πλατεία του Παντοκράτορα η οποία σήμερα έχει καταληφθεί από το Αρχαιολογικό Μουσείο το οποίο έχει εγκαταστήσει στο εσωτερικό της διάφορα ευρήματα. Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20αιώνα και κατά τη διάρκεια Τουρκοκρατίας αφού συνέδεε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες. Οι βαριές θύρες της πύλης έκλειναν με τη δύση του ηλίου και όποιος δεν προλάβαινε να μπει περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι. Με την πάροδο των χρόνων την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορευματικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους το οποίο τελικά διανοίχθηκε και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιώπορτα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη.