Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Την ίδια στέγη με ένα κόκερ, 2 λευκούς σκατζόχοιρους και ένα ιγκουάνα, μοιράζονται οι φοιτητές του τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Κλειδής και Αλέξανδρος Γκολέμης, οι οποίοι μας περιγράφουν την κοινή τους ζωή.

Αυτή είναι η ιστορία τους...

“Αποκτήσαμε τη σκύλίτσα μας το 2007 από το φιλοζωικό όμιλο στο Ρέθυμνο. Ήταν ανάμεσα σε πολλά σκυλάκια και η αλήθεια είναι πως αυτή επέλεξε εμάς και όχι εμείς αυτή. Απʼ την πρώτη στιγμή μας πλησίασε γεμάτη ζωντάνια και χαρά αλλά ταυτόχρονα με κομψότητα και χάρη όπως αρμόζει σε μία κυρία. Και λέμε κυρία γιατί ήταν ενός έτους όταν την αποκτήσαμε καθώς οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες την είχαν παρατήσει στο δρόμο κατηγορώντας τη για ζημίες στο σπίτι. Τους σκαντζόχοιρους τους αποκτήσαμε το 2009 και η είσοδος τους στην οικογένεια ήταν εντελώς αναπάντεχη. Η πρώτη μας επαφή έγινε μέσω Internet και καθοριστικό ρόλο στην απόκτηση τους έπαιξε η ιδιαιτερότητα στην εμφάνιση και στο τρόπο αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους. Είναι ένα ζώο που μπορεί να γίνει πολύ φιλικό και παιχνιδιάρικο αλλά και επιθετικό αν δε του φερθείς με προσοχή. Το ιγκουάνα ήταν μια έμπνευση της στιγμής.

Το σκύλο τον ονομάσαμε Ντάλια γιατί έχει φουντωτά μαλλάκια στα αυτιά όπως είχε και η ομώνυμη ηρωίδα του σήριαλ “Στο παρά πέντε” που έκανε επιτυχία εκείνη την εποχή. Τον αρσενικό σκαντζόχοιρο τον ονομάσαμε Sonic( από ένα παλιό βιντεοπαιχνίδι όπου ο ήρωας ήταν ο sonic ο οποίος ήταν σκαντζόχοιρος ) τον θηλυκό Αγκάθα ( λόγω των αγκαθιών που είναι γεμάτη ) και το ιγκουάνα Χλαπάτσα γιατί ...του ταιριάζει.

Η Ντάλια είναι το ιδανικό σκυλί. Ήρεμη όταν δεν της δίνεις σημασία και πάρα πολύ ενεργητική όταν θέλεις να παίξετε. Ήσυχη όταν οι γείτονες θέλουν να κοιμηθούν και φωνακλού όταν αντιληφθεί κάποιο κίνδυνο. Το μόνο ελάττωμα που μπορούμε να βρούμε είναι ότι δεν σκουπίζει τα πόδια της πριν μπούμε στο σπίτι, μετά τη βόλτα. Μια σχετική λαιμαργία που έχει δε μπορούμε να την κατατάξουμε στα ελαττώματα αφού κάνει φιλότιμες προσπάθειες να την ελέγξει. Στους σκαντζόχοιρους αρέσει να κινούνται μόνο το βράδυ ενώ όλη την υπόλοιπη μέρα κοιμούνται άρα το παιχνίδι μαζί τους συνήθως απαιτεί κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες (συσκότιση , ησυχία και ένα ποτήρι καφέ) . Το ιγκουάνα “παγώνει” όταν αντιληφθεί κίνηση στο χώρο και δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό με τους αγνώστους και γενικότερα με όποιον προσπαθεί να διαταράξει την ηρεμία του χώρου του.

Είναι κυρία όταν είμαστε και εμείς στο δωμάτιο και αλήτισσα όταν φεύγουμε. Οι σκαντζόχοιροι δεν κάνουν ζημιές..μονο φασαρία τις νυχτερινές ώρες.

Το μπαλάκι όπως και σε κάθε σκύλο είναι το αγαπημένο της. Μπορεί να κάτσει μια ολόκληρη μέρα να το πετάς και να στο φέρνει. Δεν μπορεί να το δει να κινείται και να μη τρέξει να στο φέρει.

Είναι πολύ ενθουσιώδης όταν συναντά άλλο σκύλο και επιφυλακτική πολύ όταν συναντάει άλλο είδος ( πχ σκαντζόχοιρο, ιγκουάνα ). Πλάκα έχουν τα σκαντζοχοιράκια τα οποία γίνονται μπάλα όταν υπάρχει περίπτωση συνάντησης με άλλο είδος ή ακόμα και μεταξύ τους( αυτό πιστεύω δημιουργεί πρόβλημα στην αναπαραγωγή ).

Την ταΐζουμε ως επί το πλείστον ξηρά τροφή όπως και τα υπόλοιπα ζώα μας. Αλλά δεν θα πει όχι σε ένα κόκκαλο το οποίο θα τιμήσει με χαρά! Το ίδιο και οι σκαντζόχοιροι όταν τους προσφερθεί κάποιο σκουληκάκι .Το ιγκουάνα πέραν της ξηράς τροφής τρώει με ευχαρίστηση καθαρισμένα και ψιλοκομμένα λαχανικά και φρούτα.