Του Νίκου Πετράκη*
“Σας διορίζαμε όλα αυτά τα χρόνια στο Δημόσιο. Τα φάγαμε όλοι μαζί (τα λεφτά) σε μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος”
Θ. Πάγκαλος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης
Καλός ή κακός ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ”- κατά τη γνώμη μας καλός με πολλές αδυναμίες και λάθη – δεν μπορεί να πετύχει μέσα σε ένα καθεστώς “αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος”, μέσα σε ένα νοσηρό περιβάλλον, συναλλαγής, σήψης και διαφθοράς. Ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ” όμως πρέπει να πετύχει.
Και για να πετύχει δεν αρκεί να θεραπευτούν οι αδυναμίες και να διορθωθούν τα λάθη του, όπως εκείνο το ΤΡΑΓΙΚΟ στο Δήμο Μακρύ Γιαλού.
Απαιτείται απαραιτήτως η ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ της πολιτικής ζωής.
Και δεν είναι, ασφαλώς, σημάδια πολιτικής υγείας ούτε οι μέχρι πολλαπλών καταγμάτων διαγκωνισμοί και συγκρούσεις κομματικών παραγόντων και στελεχών για την κατάκτηση θέσεων υποψηφίων από τις οποίες αύριο, με το καλό, θα μπορούν (οι συμπλεκόμενοι) “να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, στην κοινωνία”. Ούτε από την άλλη οι ατομικές ή ομαδικές λιποταξίες -στα μουλωχτά αυτές - από κομματικούς “στρατούς και μάχες- που υποτίθεται ότι υπάρχουν και γίνονται για τα ιδανικά και για το “καλό του τόπου”- όταν τα σημάδια δεν προοιωνίζονται την αίσια έκβαση των μαχών.
Πολύ χειρότερα, ωστόσο, είναι τα φαινόμενα και οι πρακτικές πολιτικών διώξεων και τιμωριών, πιέσεων και απειλών, “υποδείξεων” και παρεμβάσεων, καταναγκασμών και εκβιασμών που ασκεί η εξουσία, και τα φαινόμενα και οι πρακτικές ρουσφετολογίας και ευνοιοκρατίας, υποσχέσεων και παροχών “προστασίας” και εκμαυλισμού, εξαγορών και χειραγωγήσεων, διαβουκόλησης και συναλλαγής.
Όλα αυτά μαζί με τη λάσπη και τη συκοφαντία είναι τα στοιχεία της πολιτικής παρακμής και διαφθοράς.
Αλλά στις εκλογές αυτές εμφανίζεται για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη έκταση και ένα άλλο παρακμιακό φαινόμενο.
Δημιουργούνται άκρως ετερόκλητα, εντελώς ασύμβατα, υπό κανονικές συνθήκες, εκλογικά σχήματα, ανίερες συμμαχίες και συμπράξεις χωρίς αρχές, ιδεολογικές συγγένειες, προγραμματικές συγκλίσεις, ήθος και αξιοπρέπεια, αποκρουστικά μέτωπα και καιροσκοπικά συνοθυλεύματα με εξώφθαλμο στόχο την κατάκτηση και νομή της εξουσίας ή την εξυπηρέτηση τοπικιστικών, προσωπικών ή άλλων αθέμιτων συμφερόντων.
Είναι άλλες εκφάνσεις, είναι άλλα θλιβερά συμπτώματα της παρακμής και της νοσηρότητας του πολιτικού μας βίου.
Ιδιαίτερα επικίνδυνα και υπονομευτικά του “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ” είναι τα ετερόκλητα εκείνα σχήματα και οι άναρχες αυτές συμπράξεις που αποσκοπούν στην παρεμβολή εμποδίων και τη δημιουργία προβλημάτων στη διόρθωση των λαθών και των αδικιών που έγιναν σε ορισμένες περιπτώσεις σε ό,τι αφορά τη χωροταξική διάρθρωση των δήμων, τον νέο χάρτη της αυτοδιοίκησης της χώρας.
Μετέρχονται τις παραπάνω μεθόδους και εκμεταλλεύονται τις φοβίες και τις ανάγκες ανθρώπων για να αποσπάσουν στελέχη και ψήφους για να αποδυναμώσουν, όσο μπορούν, την πολιτική ισχύ και να νοθεύσουν, όσο γίνεται, το πραγματικό φρόνημα των τοπικών κοινωνιών. Να δημιουργήσουν τετελεσμένα, να μονιμοποιήσουν την αδικία και να κρατήσουν εσαεί αιχμάλωτες ολόκληρες κοινωνίες!
Τελικά να αναξέσουν τις πληγές που άνοιξαν, να μονιμοποιήσουν τον διχασμό, να κρατήσουν ανοιχτά τα μέτωπα του εμφυλίου - αυτό θα πετύχουν.
Να δημιουργήσουν μια κατάσταση όπου όχι συνεργασία, αλλά ούτε καν “ειρηνική συνύπαρξη” και αλληλοανοχή δεν θα μπορεί να υπάρξει.
Γιατί, ασφαλώς, καμιά αξιοπρεπής και ελεύθερη κοινωνία δεν μπορεί να ανεχθεί τέτοιες μεθόδους και μεθοδεύσεις, τέτοιες επιβολές και εξαναγκασμούς, τέτοια “τετελεσμένα”.
Το κακό που απεργάζονται είναι μεγάλο. Γιατί στο έδαφος της διχόνοιας κανένα λουλούδι δε μπορεί να ανθίσει. Και νέα Βραχάσια δεν μας χρειάζονται.
Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας.
Ας υποθέσομε ότι φορείς τοπικών εξουσιών υποψήφιοι στις εκλογές, επισκέπτονται οικογένειες – στα σπίτια ή στους επαγγελματικούς τους χώρους κλπ – και την επαύριο μέλη των οικογενειών αυτών αποχωρούν από συνδυασμούς στους οποίους “είχαν κλείσει” ή βρίσκονται σκανδαλωδώς ευνοημένοι στη δουλειά τους, που υπάγεται στους εξουσιαστές υποψήφιους και εντάσσονται στο στρατόπεδο τους ή ομολογούν ότι έλαβαν υποσχέσεις τακτοποίησης ή υπέστησαν αφόρητες πιέσεις κλπ κλπ, γι’αυτό άλλαξαν.
Ας υποθέσομε ότι (με το μικροσκόπιο ή και απλώς με γυμνό μάτι που “το βγάζουν” πολλές φορές) διαπιστώνομε ότι σε συνδυασμούς και παρατάξεις εξουσιαστών υποψηφίων συμμετέχουν εντελώς απροσδόκητα από κρίσιμους εκλογικούς χώρους άνθρωποι που οι ίδιοι ή μέλη της οικογένειας τους ανήκουν στις υπηρεσίες, που υπάγονται στους εξουσιαστές- υποψηφίους κλπ κλπ.
Διερωτώμαι: θα είναι όλα αυτά αθώα;
Διερωτώμαι: θα μπορέσουν τέτοια παιδιά του “Καλλικράτη”, τέτοιοι δήμοι που θα έχουν γεννηθεί με τέτοιες αθέμιτες μεθόδους που θα κουβαλούν στην πλάτη τους τέτοια βάρη και που θα πατούν σε τέτοιο σαθρό έδαφος, θα μπορέσουν να πετύχουν;
Ας μη γελιόμαστε.
Ας μη τρέφομε αυταπάτες
Ας μην κοροϊδεύομε τους εαυτούς μας και, φυσικά, τους άλλους!
Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι πρωτίστως διοικητικό, δεν είναι “τεχνικό” δεν είναι καν πολιτικό- και καλό σύνταγμα έχομε και καλούς νόμους και θεσμούς, και καλό περιβάλλον.
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πρωτίστως ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΗΘΙΚΟ.
Και αφού τα κόμματα, ως οργανωμένοι φορείς, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εξυγιάνουν τη πολιτική ζωή, το έργο αυτό πρέπει να το κάμει ο λαός, να το κάμουν οι πολίτες- ψηφοφόροι.
Οι εκλογές αποτελούν μια καλή ευκαιρία, ένα καλό μέσον που μπορεί να βοηθήσει.
Μπορούμε να ψηφίσομε συνδυασμούς αρχών, προγράμματα αρχών, ανθρώπους αρχών.
Συνδυασμούς, προγράμματα και ανθρώπους που παρέχουν εχέγγυα δημοκρατίας και ακεραιότητας, ικανότητας και εργατικότητας, συνεργασίας και έμπνευσης.
Γιατί “για να γυρίσει ο ήλιος θέλει ΔΟΥΛΕΙΑ πολλή” και θέλει ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ πολλή. Μέσα σε ένα υγιές και δημιουργικό πλαίσιο και περιβάλλον.
Ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ” πρέπει να πετύχει.
Και κάθε βαθιά και σωστή μεταρρύθμιση πρέπει να πετύχει –και προωθούνται πολλές.
Είναι όμως λάθος, είναι κακό “στην άμμο να χτίζεις παλάτια”. Και η άμμος είναι η διαφθορά.
Ο Νομός Λασιθίου πρέπει να καλύψει το αναπτυξιακό του έλλειμμα, πρέπει να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, μπορεί και πρέπει να αναπτυχθεί ολοκληρωμένα, ισόρροπα, με αειφορία.
Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟ και ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ. Όλοι έχομε δικαίωμα στην ανάπτυξη.
Όλοι μαζί πρέπει να παλέψομε.
Όλοι μαζί να κοιτάξομε προς τα πάνω και προς τα έξω.
Εκτιμώ ιδιαίτερα τους κατοίκους της αδελφής επαρχίας Ιεράπετρας. Και τους θαυμάζω πολύ- έχουν πετύχει τις τελευταίες δεκαετίες ένα οικονομικό θαύμα διεθνών διαστάσεων.
Φαίνεται όμως ότι ο Μέγας Ναπολέων που, όπως λέγεται, πέρασε μια νύχτα εκεί, δεν έφυγε εντελώς άπρακτος.
Αν μη τι άλλο άφησε το πνεύμα του, άφησε την αίγλη του, άφησε το λαμπερό αυτοκρατορικό του πρότυπο, άφησε το “ναπολεόντειο σύμπλεγμά του” εκεί.
Και κάποιοι καμιά φορά ενστερνίζονται το σύμπλεγμα αυτό, το εγκολπώνονται, το αφομοιώνουν.
Του παραδίδονται. Στην Ιεράπετρα, στο Νομό μας, στην Κρήτη…
ΑΥΤΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΖΗΜΙΑ. Διερωτώμαι:
Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε τα πράγματα πιο ταπεινά, πιο λογικά, πιο ανθρώπινα;
Αν θέλομε να μη γίνει καθεστώς ο εφιάλτης και το μαρτύριο της ανεργίας, η ξεφτίλα της γενιάς των 500 ευρώ, η “εξαγωγή” των καλύτερων εγκεφάλων της χώρας, η “αλβανοποίηση” και “ουκρανοποίηση” των παιδιών και των εγγονιών μας, η πλήρης απαξίωση περιουσιών και ακινήτων, η εξαθλίωση και ο ευτελισμός της χώρας, εμάς και των παιδιών μας.
Μήπως ήρθε η ώρα; Ας το σκεφτούμε.
•Ο Νίκος Πετράκης είναι πρώην δήμαρχος Σητείας

