
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Θύματα όλοι της “ΑΣΠΙΣ”
Εχασαν τις οικονομίες τους στην ασφαλιστική που έβαλε λουκέτο
Πρόσωπα γεμάτα οργή αλλά και απόγνωση κατέκλυσαν χθες την αίθουσα του κινηματοθέατρου «Αστόρια» όπου πραγματοποιήθηκε η δεύτερη παγκρήτια συγκέντρωση των ζημιωθέντων της “Ασπίς”. Αν και η συμμετοχή του κόσμου δεν είχε τη δυναμική της πρώτης συνάντησης, εντούτοις η πικρία όλων ήταν έκδηλη. Άνθρωποι από κάθε γωνιά της Κρήτης, αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες, δημόσιοι υπάλληλοι, επιχειρηματίες με κοινό παρανομαστή την αγωνία για το αύριο, προσήλθαν στο χώρο της εκδήλωσης που διοργάνωσε η διοίκηση του Συλλόγου Ζημιωθέντων από την Ασπίς.
Ζητούσαν να μάθουν τι μέλλει γενέσθαι, ρωτούσαν ποιες πρέπει να είναι οι επόμενες κινήσεις τους, πόσο μπορούν να ελπίζουν για τη δικαίωση τους.
Οι περισσότεροι είναι βιοπαλαιστές. Έσπευσαν στο χώρο της εκδήλωσης με την ψυχή στο …στόμα, κατευθείαν από τη δουλειά. Πολλοί δεν είχαν να καταβάλουν ούτε το χρηματικό αντίτιμο για την εγγραφή τους και την ετήσια συνδρομή στο Σύλλογο. Ένιωθαν άβολα και κατέβαζαν το κεφάλι από ντροπή αφού οι καιροί που διανύουμε δεν επιτρέπουν την παραμικρή οικονομική …παρασπονδία. «Μην ανησυχείτε. Δώστε τα ονόματα σας να εγγραφείτε, χωρίς να καταβάλλετε την ετήσια συνδρομή» τους ενθάρρυνε η αντιπρόεδρος του συλλόγου, Ντίνα Φωτοπούλου, προσπαθώντας παράλληλα να διευκολύνει τη θέση τους.
Λίγο αργότερα από βήματος οι εκπρόσωποι του Συλλόγου διαβεβαίωναν τους παριστάμενους ότι θα είναι παρόντες σε αυτόν τον αγώνα μέχρι να αποζημιωθεί και ο τελευταίος ασφαλισμένος. Ωστόσο δεν απέφυγαν να μην σχολιάσουν την περιορισμένη συμμετοχή του κόσμου. «Σε αυτήν την αίθουσα υπάρχει κατήφεια. Μία κατήφεια που οφείλεται στη γενικότερη οικονομική κατάσταση. Όμως όσο έχετε αυτό το βλέμμα, οι υπεύθυνοι θα συνεχίσουν να μας κάνουν ζημιά. Αυτό θέλουν να πετύχουν, έναν κόσμο που υπομένει αγόγγυστα. Μην περιμένετε τις απαντήσεις από εμάς μόνο. Οι απαντήσεις θα πρέπει να δοθούν απ’ όλους εμάς. Το νομοσχέδιο που πετύχαμε, ανοίγει το δρόμο. Τώρα αν ο δρόμος αυτός, οδηγεί στον παράδεισο ή στην κόλαση, εξαρτάται από εμάς».
Μετά τη Θεσσαλονίκη, και η Κρήτη εμφανίστηκε χθες αποφασισμένη να προσφύγει στη Δικαιοσύνη με αγωγές προς όλους όσοι φέρουν ευθύνη γι’ αυτήν την τραγική κατάσταση που κρατά σε ομηρεία περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους πανελλαδικά. Οι συγκεντρωμένοι εξουσιοδότησαν το προεδρείο να προχωρήσει σε όλες τις απαιτούμενες δικαστικά κινήσεις για τη διεκδίκηση των χρημάτων τους.
Ο Μανόλης Αγγουριδάκης, οικογενειάρχης από το Σγουροκεφάλι Ηρακλείου, είναι ένας από τους χιλιάδες κρητικούς που είχαν επενδύσει χρήματα και όνειρα στην “Ασπίς”. Από το υστέρημα του ξεκίνησε ένα αποταμιευτικό πρόγραμμα. «Το πρόγραμμα ήταν 23 χρόνια. Έχω πληρώσει περισσότερα από τα μισά με σκοπό όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου να έχω ένα κομπόδεμα, ένα αποκούμπι για μένα και τα παιδιά μου. Και ξαφνικά ένα πρωί βρεθήκαμε όλοι στον “αέρα”. Όπως ήταν φυσικό, έπαθα σοκ. Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, για τον καθένα, λίγα ή πολλά, τα χρήματα είναι αναγκαία» λέει στην «Π».
Ο κ. Μανόλης Ρουσοχατζάκης από το Μοχό πλήρωνε για 19 ολόκληρα χρόνια αποταμιευτικό πρόγραμμα στην “Ασπίς”. «Είχα ασφαλίσει το παιδί μου ώστε όταν έρθει η ώρα να έχει κάποια χρήματα στη διάθεση του για τις σπουδές του ή την επαγγελματική του αποκατάσταση. Με πολλές θυσίες, πλήρωνα 1400 ευρώ το χρόνο. Τώρα δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει» επεσήμανε. Στην ίδια μοίρα βρίσκεται και ο κ. Λευτέρης Βαρυτάκης από τους Κουνάβους, ο οποίος επίσης επί 19 χρόνια πλήρωνε ένα αποταμιευτικό πρόγραμμα που είχε κάνει με πολλές στερήσεις για το παιδί του.
Ο Γεώργιος Κουτάντος είναι αλουμινοκατασκευαστής από τις Κορφές. «Ήμουν ασφαλισμένος 15 χρόνια στην “Ασπίς”. Ένα πρωί έμαθα ότι εξαφανίστηκαν τα χρήματα μας. Πλήρωνα 1200 ευρώ το χρόνο. Περίπου 20.000 ευρώ ήταν τα χρήματα που είχα δώσει. Σαφώς και δεν μου περίσσευαν, αλλά το έκανα για κάτι καλύτερο».
Συνεργάτης της “Ασπίς” και μεγάλο «θύμα» της, όπως λέει χαραχτηριστικά, δηλώνει ο κ. Νίκος Σαμιωτάκης από το Ηράκλειο.
«Αυτό δεν είναι κράτος, είναι Μπανανία. Ο κόσμος αγωνίζεται για το αυτονόητο. Θα πάρουμε τα λεφτά μας πίσω και πότε; Εγώ έχω ασφαλίσει όλα μου τα παιδιά, τα ανίψια μου. Ο γιος μου είναι στο Πανεπιστήμιο. Τώρα έπρεπε να εισπράξει τα χρήματα από ένα αποταμιευτικό πρόγραμμα. Χονδρικά έδινα το χρόνο πάνω από 2000 ευρώ. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο σε αυτούς που είχαν την ατυχία να αρρωστήσουν. Στη δύσκολη αυτή ώρα, δεν έχουν ούτε να φάνε. Το κράτος είναι αδιάφορο και ανίκανο».
Ο Ευτύχης Γεωργακάκης από το Καστέλι Κισσάμου ήταν 30 χρόνια συνεργάτης αλλά και ασφαλισμένος στην “Ασπίς”.
Ο ίδιος υπολογίζει ότι έχει χάσει περίπου 60.000 με 70.000 ευρώ. «Είναι άλλοι που έχουν χάσει 600.000 ευρώ, 700.000 ευρώ σε επενδυτικά προγράμματα. Αυτό που πάθαμε, δεν το περιμέναμε. Την ευθύνη την έχει 100% το κράτος και αυτό έχει αποδειχθεί και στα χαρτιά και στους νόμους. Ζητάμε δικαίωση».

