
Της Κατερίνας Μυλωνά
“Ίσως ήρθε η ώρα να ακουμπήσουμε την ουσία και να δώσουμε χέρι βοηθείας ο ένας στον άλλον”
Στο DNA του Έλληνα είναι το θέατρο, σύμφωνα με τα μέλη της θεατρικής ομάδας Sotto Voce, Κωνσταντίνα Πάλλη και Κατερίνα Βρέντζου. Η ομάδα ξεκινά μαθήματα θεάτρου για μικρούς και μεγάλους και τα μέλη της τονίζουν ότι τα μαθήματα «αφορούν όλους τους ανθρώπους που επιθυμούν να γνωρίσουν βαθύτερα και πιο ουσιαστικά τον εαυτό τους.»
Για την κρίση, θεωρούν ότι « Ίσως ήρθε η ώρα να ακουμπήσουμε την ουσία και να δώσουμε χέρι βοηθείας ο ένας στον άλλον. Γιατί όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκι «μόνο η αγάπη ως πράξη μπορεί να σώσει τον άνθρωπο».
Υπάρχει στο Ηράκλειο θεατρόφιλο κοινό;
«Φυσικά και υπάρχει θεατρόφιλο κοινό στο Ηράκλειο. Όπως και σε κάθε μέρος της γης. Το θέατρο είναι μια απʼ τις αρχαιότερες τέχνες και τις πλέον πρωτογενείς ανάγκες του ανθρώπου. Ως λαός φέρουμε το θέατρο στο DNA μας κι αυτό φαίνεται καθαρά στην έντονη θεατρικότητα που έχει η καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Η εκφραστικότητα του Έλληνα πολλές φορές γίνεται αντικείμενο θαυμασμού από τους ξένους.
Το Ηράκλειο δεν μπορεί και δεν αποτελεί εξαίρεση. Υπάρχει ένας ζωντανός πυρήνας στην πόλη μας που ενδιαφέρεται ουσιαστικά για το Θέατρο. Αλλά ακόμα και όσοι δείχνουν να μην ενδιαφέρονται είναι επειδή δεν έχουν έρθει ακόμα σε επαφή με αυτό. Το μεγάλο πρόβλημα του Ηρακλείου είναι η έλλειψη σωστών θεατρικών χώρων για να παρουσιαστεί άρτια μια παράσταση. Γιʼ αυτό κι εμείς είχαμε επιλέξει στο παρελθόν να παρουσιάζουμε τις δουλειές μας κατά κύριο λόγο στο εξωτερικό. Φέτος, όμως, αποφασίσαμε να «επιστρέψουμε» στην πόλη στην οποία ζούμε και νʼ ανοίξουμε έναν δίαυλο επικοινωνίας με το κοινό του Ηρακλείου».
Πώς επιλέγετε τα έργα που ανεβάζετε;
«Δεν τα επιλέγουμε, εκείνα μας επιλέγουν.
Θα μας πείτε τώρα πώς γίνεται αυτό; Είναι μια πολύ ιδιαίτερη, εσωτερική διαδικασία που λειτουργεί ως συνισταμένη των προβληματισμών που φέρουμε σαν άνθρωποι στη δεδομένη εποχή και των ερεθισμάτων που δεχόμαστε ως καλλιτέχνες από το ευρύτερο περιβάλλον. Για παράδειγμα, το 2006, η «Μήδεια» ήταν σαν να μας χτύπησε την πόρτα κι εμείς δεν είχαμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να της ανοίξουμε. Μας χάρισε έναν «δρόμο» που δεν γνωρίζαμε ως τότε πως υπάρχει και εννοούμε τη μονοδραματική προσέγγιση ενός κειμένου.
Την έχουμε ακόμα ενεργή στις αποσκευές μας και την παρουσιάζουμε όπως νιώθουμε την ανάγκη. Το ίδιο συνέβη και με το «Όνειρο Γελοίου» του Ντοστογιέφσκι. Στην παρούσα φάση, η ανάγκη αυτού του δύσκολου φθινοπώρου μάς φέρνει για πρώτη φορά κοντά στην ποίηση. Μαζί με δυο εξαίρετους καλλιτέχνες, τη Λένα Χατζηγεωργίου και τον Μανόλη Κανακάκη, θα παρουσιάσουμε τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο Πρίγκηπας του Τίποτα» στη μουσική σκηνή «Θεωρείον». Μια παράσταση που στηρίζεται σε ποίηση των Τάσου Λειβαδίτη, Φερνάντο Πεσόα, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Μαρίνας Τσετάγιεβα, Μίλτου Σαχτούρη, Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, Κικής Δημουλά, Ντύλαν Τόμας, Σεργκέι Γιεσένιν και τραγούδια εξαίρετων Ελλήνων και ξένων συνθετών».

