
Με βούλευμα, που εξέδωσε πριν από λίγες ημέρες, το Δικαστικό Συμβούλιο Ηρακλείου απαλλάσσει όλους όσοι είχαν εμπλακεί στην τραγική υπόθεση της 26χρονης Μαρίας, της κοπέλας που πριν από περίπου τέσσερα χρόνια συγκλόνισε την κοινή γνώμη όταν τυφλώθηκε από τον τεράστιο όγκο που είχε στο κεφάλι.
Το κορίτσι φιλοξενούνταν στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας και ήταν σπουδάστρια του ΤΕΙ. Ποινικές διώξεις είχαν ασκηθεί σε βάρος της τότε διοίκησης του Κέντρου αλλά και εναντίον του γιατρού που τη χειρούργησε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.
Ειδικότερα σε βάρος του προέδρου του Κέντρου είχε ασκηθεί ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για διακεκριμένη έκθεση, επίσης στον ίδιο και στα πέντε μέλη της διοίκησης είχε ασκηθεί δίωξη για παράβαση καθήκοντος κατά συναυτουργία, ενώ ο γιατρός διωκόταν για σωματική βλάβη από αμέλεια παρά υποχρέου.
Η υπόθεση, που έφθασε μέχρι τη Βουλή, παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη προκειμένου να διερευνηθούν οι τυχόν ευθύνες των επτά σε σχέση με την τύφλωση της κοπέλας. Πιο συγκεκριμένα να ελεγχθεί εάν υπήρξε ολιγωρία από μέρους της διοίκησης του Κέντρου όπου φιλοξενούνταν η φοιτήτρια, και αν μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο για τη σοβαρή επέμβαση στην οποία τελικώς υποβλήθηκε χωρίς ωστόσο να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα αφού η κατάστασ;h της ήταν μη αναστρέψιμη.
Στην πρότασ;h του προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ηρακλείου, ο εισαγγελέας πρότεινε την παραπομπή στο Μικτό Ορκωτό πέντε ατόμων, του προέδρου της Διοίκησης και τεσσάρων μελών, ενώ πρότεινε να μην γίνει κατηγορία σε βάρος της αντιπροέδρου της διοίκησης και του γιατρού.
Τελικώς το δικαστικό συμβούλιο αποφάνθηκε ότι δεν θα πρέπει να γίνει κατηγορία σε κανέναν από τους επτά κατηγορούμενους.
Το σκεπτικό
του βουλεύματος
Το Δικαστικό Συμβούλιο αποφαίνεται ότι τόσο ο πρόεδρος του Κέντρου όσο και το συμβούλιο ενήργησαν άμεσα μόλις έγινε γνωστό το σοβαρό πρόβλημα της κοπέλας και δεν υπήρξε καμία ολιγωρία από μέρους τους. Απεναντίας υπήρξε έκδηλο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Ενδεικτικά στο βούλευμα αναφέρεται για τον πρόεδρο ότι μόλις ενημερώθηκε για την κατάσταση της υγείας της με βάση την αξονική τομογραφία, συγκάλεσε έκτακτο διοικητικό συμβούλιο προκειμένου να ληφθεί απόφαση για το εάν η Μαρία θα πρέπει να χειρουργηθεί σε εξειδικευμένο κέντρο στην Ελλάδα ή στο Εξωτερικό. «Όταν έλαβε για πρώτη φορά γνώση για τους συνεχιζόμενους πονοκεφάλους της παθούσας, τοn Σεπτέμβριο του 2006, προέβη στις απολύτως ενδεδειγμένες ενέργειες με γνώμονα πάντα το συμφέρον της, χωρίς να την αφήσει ουδέποτε αβοήθητη».
Αναφέρεται ακόμα ότι η Μαρία ουδέποτε πριν από τον Σεπτέμβριο του 2006 παραπονέθηκε για συστηματικούς πονοκεφάλους ή για προβλήματα όρασης σε οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού του Κέντρου. Μόνο λίγο πριν από το χειρουργείο ανέφερε ότι βλέπει θολά. Επιπλέον επισημαίνεται ότι η κοπέλα φρόντιζε να κλείνει μόνη της τα ραντεβού με τους γιατρούς, χωρίς μάλιστα πολλές φορές να το γνωρίζει το προσωπικό του Κέντρου και ως εκ τούτου εάν πράγματι από το χειμώνα του 2006 παρουσίαζε προβλήματα υγείας, θα είχε επιδιώξει από μόνη της τη διερεύνησ;h τους.
Σε σχέση με το γιατρό, στο βούλευμα αποφαίνεται ότι η επέμβαση έγινε εγκαίρως, δηλαδή οχτώ ημέρες μετά την αξονική τομογραφία και τη διάγνωση του όγκου. Επισημαίνεται ότι ενήργησε με βάση τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και ουδεμία αμέλεια επέδειξε.
Το βούλευμα επίσης λαμβάνει σοβαρά υπόψη πραγματογνωμοσύνες στις οποίες μεταξύ άλλων υποστηρίζεται ότι «τέτοιου είδους όγκοι (ακουστικά νευρινώματα) για να φθάσουν στο μέγεθος του όγκου της 26χρονης χρειάζονται να περάσουν δεκαετίες. Ένεκα της αργής μεγέθυνσης του όγκου, τα συμπτώματα καταρχήν είναι ελαφρά και δεν υποψιάζουν τους ασθενείς» και σημειώνεται: «Η απώλεια της όρασης της παθούσας αλλά και η μερική απώλεια της ακοής της οφείλεται στη μακροχρόνια πίεση που ασκούσε ο τεραστίων διαστάσεων όγκος στα σχετικά νεύρα. Με βάση αυτές τις επισημάνσεις, ο χρόνος διενέργειας των επεμβάσεων, δεν έπαιξε ρόλο στη μη πλήρη επιτυχή έκβαση των χειρουργείων, τα αποτελέσματα θα ήταν σίγουρα καλύτερα αν αυτά είχαν πραγματοποιηθεί, όχι απλώς προ μηνών αλλά προ δεκαετίας περίπου».
Ο εκ των συνηγόρων υπεράσπισης του τότε προέδρου του Κέντρου Φραγκίσκος Λαμπρινός αναφερόμενος στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, δήλωσε: «Μαζί με τους κ.κ. Κάββαλο και Γρηγοράκη, υπερασπίστηκα τον τότε Πρόεδρο του Κέντρου Γονικής Μέριμνας Θηλέων Ηρακλείου. Το άριστα τεκμηριωμένο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κων Ηρακλείου, που ομόφωνα αποφάσισε την απαλλαγή του εντολέως μας, συνιστά δικαίωση για τον κατηγορούμενο, ο οποίος εξαρχής τόνισε και απέδειξε ότι όχι μόνο δεν αδιαφόρησε αλλά επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και φροντίδα για την υγεία της παθούσας. Εκείνο πάντως που με λυπεί ιδιαίτερα είναι το ψυχικό κόστος που επί τρία και πλέον χρόνια υπέστη ο εντολέας μας από την απόδοση μιας κατάφωρα άδικης κατηγορίας».
Επιπρόσθετα ο κ. Γρηγοράκης μίλησε για έναν άνθρωπο που έδινε στο Κέντρο ακόμα και το μισθό του, ενώ έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη στα παιδιά και του αποδόθηκε η Δικαιοσύνη που του έπρεπε.
Η Μαρία που ζει πλέον απομονωμένη στο Αρκαλοχώρι μαζί με τη μητέρα της είχε μιλήσει πρόσφατα στην «Π». Συναισθηματικά φορτισμένη είχε δηλώσει: «Δεν είμαι σε θέση να κρίνω ποιος φταίει για την κατάστασή μου. Το μόνο που θέλω είναι να αλλάξω και πάλι τη ζωή μου. Θέλω να ξαναδώ», είχε πει χαρακτηριστικά.

