Κείμενο - φωτογραφίες Βασίλης Δρόσος

Το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου, οι ορειβάτες της Κρήτης συναντήθηκαν στα Σφακιά για την ετήσια ορειβατική σύναξη. Κάθε χρόνο, εδώ και 30 χρόνια, αναλαμβάνει με τη σειρά ένας σύλλογος να φιλοξενήσει στην περιοχή του όλους τους άλλους ορειβατικούς συλλόγους της Κρήτης.

Εφέτος ήταν η σειρά του Ε.Ο.Σ. Χανίων που γιορτάζει και τα 80 χρόνια από την ίδρυσή του το 1930. Ο πρόεδρός του, Σταύρος Μπαδογιάννης και το Δ.Σ., αποφάσισαν τη φετινή συνάντηση να την κάνουν στο λεκανοπέδιο Λαχανά. Βρίσκεται πάνω από τον ορεινό όγκο του χωριού Γωνί σε υψ. 1.050 μέτρα.

Από νωρίς το απόγευμα, οι ορειβάτες ανέβαιναν για να στήσουν τις σκηνές τους. Στήθηκαν πάνω από 100 σκηνές. Το ερημικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή, κτισμένο στην κορυφογραμμή που περικλείει το μικρό λεκανοπέδιο, αντανακλούσε τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου. Οι σίγλες έβραζαν σε ένα μιτάτο βοσκών της περιοχής. Μας υποδέχτηκαν με χαρά και μας προσέφεραν τη φιλοξενία τους. Η κοινωφελής επιχείρηση του Δήμου Σφακίων βοήθησε σημαντικά σε αυτή την οργάνωση. Ο γραμματέας του Ε.Ο.Σ. Χανίων, Χρήστος Χατζηχριστοδούλου και το Δ.Σ. υποδεχόταν τους ορειβάτες με ένα κέρασμα και τους καθοδηγούσαν για τη σημερινή σύναξη.

Καθώς σουρούπωνε άρχισαν οι ομιλίες από τους προέδρους των Ορειβατικών Συλλόγων της Κρήτης. Τη σύναξη χαιρέτισαν ο γραμματέας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης και ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασκύφου ο οποίος μοίρασε σε όλους τους Συλλόγους, βιβλία της περιοχής του Δήμου Σφακίων. Στη συνάντηση αυτή μαζί με το Σύλλογό μας, Ε.Ο.Σ Λασιθίου, παρευβρέθηκε και ο Φυσιολατρικός Σύλλογος Ηρακλείου. Μετά τους χαιρετισμούς, η χορωδία Ασκύφου, απήγγειλε τοπικά ριζίτικα τραγούδια.

Το βραστό, το πιλάφι, το ντόπιο τυρί, τα φημισμένα σφακιανά παξιμαδάκια και τα διάφορα καλούδια που μας πρόσφεραν ήταν υπέροχα.

Το μισοφέγγαρο παρέα με την Πούλια, χαιρετούσαν τη σύναξη καθώς έγερναν πίσω από τις κορυφές της Μαδάρας και του Κάστρου, ακολουθώντας την πορεία της δύσης. Στο βαθυγάλανο ουράνιο φόντο τα αστέρια τρεμοπαίζανε. Η αχλή στεφάνωνε τους γύρω λόφους, τα στοιχειά της φύσης καταλάγιασαν, στο μισοσκόταδο βασίλευε η γαλήνη. Γύρω στα ξερολίθια οι ορειβάτες κάθονταν ήσυχα απολαμβάνοντας το δείπνο τους και την ωραία μελωδία των ριζίτικων που απήγγειλε ο γνωστός καθηγητής και συνοδοιπόρος Θωμάς.

Το πρωί της Κυριακής ξεκίνησε η καθορισμένη πεζοπορία προς το Μέγα Ορος υψ. 1,181. Η ανηφορική πορεία μέσα από τα κακοτράχαλα μονοπάτια και τις γιδόστρατες κράτησε τέσσερις ώρες περίπου. Ο καιρός ήταν ευνοϊκός και η εκπληκτική θέα ζωγράφιζε την άγρια ομορφιά των σφακιανών τοπίων που περικλείονται από τις οροσειρές των Λευκών Ορέων.

Βλέπουμε το επίπεδο Οροπέδιο Ασκύφου με τα μικρά χωριά περίγυρα και τα σπίτια τους σαν μικρά κουτιά τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο.

Στο βάθος του νότου ο μικρός οικισμός Ιμπρος, χαράζει το άγριο φαράγγι του μέχρι την άκρη του Λιβυκού Πελάγους, στολισμένο με αγριοκυπαρίσσια και άλλα δέντρα. Το χαιρετήσαμε από ψηλά και του υποσχεθήκαμε ότι σύντομα θα το επισκεφθούμε. Ηταν ακόμα μια ωραία ορειβατική σύναξη που την απολαύσαμε χωρίς απρόοπτα, χάρη και στη βοήθεια των διοργανωτών, Ε.Ο.Σ. Χανίων, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, τους εθελοντές Σαμαρείτες του Περιφερειακού Τμήματος Χανίων, του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Σφακίων.