Του Κώστα Καμπιτάκη*

Με αφορμή την ομιλία του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, που επιφανείς πολίτες της Κρήτης (πανεπιστημιακοί καθηγητές, δημοσιογράφοι, πρόεδροι φορέων, πολιτικοί κλπ), ανεξάρτητα πολιτικής τοποθέτησης και με τη συμμετοχή γνωστών επώνυμων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, διατύπωσαν με σχετικό τους ψήφισμα την αντίθεση τους στην επιλογή της κυβέρνησης, να προωθήσει στην Unesco μαζί με άλλες μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Μαρόκο), την αναγνώριση της «μεσογειακής διατροφής» αντί της κρητικής διατροφής.

Το παράδειγμά τους ακολούθησαν παραγωγικοί φορείς, Επιμελητήρια κλπ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πολύ σωστά χαρακτηρίζουν την κυβερνητική επιλογή, ως αυθαίρετη οικειοποίηση συγκριτικού πλεονεκτήματος της Κρήτης και εκχώρησή του (χωρίς αντάλλαγμα μάλιστα) σε άλλες χώρες της Μεσογείου. Δεν ήταν λίγοι όμως και οι αφελείς που πίστεψαν πως η πολιτική αυτή ήταν απλή προσωπική επιλογή της απελθούσας πλέον υπουργού κ. Μπατζελή. Και ότι αρκούσε μια απλή ενημέρωση του κ. Παπανδρέου για να αλλάξουν τα πράγματα. Και έγινε αυτή η ενημέρωση. Για να έρθει σήμερα ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου στην ομιλία του τόσο στο Υπουργικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης, όσο και στο Βελίδειο να διαλύσει κάθε αυταπάτη. Η μεσογειακή διατροφή είναι η πολιτική της κυβέρνησης, ξεκαθάρισε ο κ. πρωθυπουργός. Η υπόθεση της κρητικής διατροφής αφορά την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου μόνο για να κολακεύει τους Κρητικούς για τις προσπάθειές που καταβάλλουν για την καθιέρωσή της. Το γεγονός όμως ότι η προώθηση στους διεθνείς οργανισμούς της «μεσογειακής διατροφής» εμποδίζει ή ακυρώνει εντελώς τις προσπάθειες των Κρητικών, δεν απασχολεί τον κ. Πρωθυπουργό. Αυτή είναι η ανταπόδοση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στην τεράστια πλειοψηφία που της χαρίζει πάντα σχεδόν η κρητική κοινωνία;

Χρόνια τώρα οι φορείς της Κρήτης, χωριστά ο καθένας ή και από κοινού μερικοί ή και όλοι, εργάστηκαν και περιέγραψαν σε πλήθος αποφάσεών τους το μοντέλο ανάπτυξης που υπηρετεί το νησί. Η κοινωνία της Κρήτης με αυτή τη συμμετοχική – δημοκρατική διαδικασία μίλησε για ήπιες μορφές ανάπτυξης σε όλους τους κλάδους της τοπικής οικονομίας, για τη σύνδεση μεταξύ τους αυτών των κλάδων, για ισόρροπη ανάπτυξη και των κλάδων και των περιοχών του νησιού κλπ. Πληθωρική ήταν η συμμετοχή των στελεχών του τοπικού ΠΑΣΟΚ στην επεξεργασία και διατύπωση αυτής της πολιτικής. Όλοι ήξεραν την ανάγκη του ακριβούς προσδιορισμού αυτής της πολιτικής και την υπηρέτησαν. Κανείς όμως δεν αισθάνθηκε ποτέ την ανάγκη να τη βαφτίσει πράσινη, κόκκινη ή μπλέ. Ήρθε όμως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και αντί να διατυπώσει την αναπτυξιακή κυβερνητική πρόταση στη βάση αυτού του πλούσιου υλικού, μίλησε για πράσινη ανάπτυξη, ως το φάρμακο για πάσα νόσο. Τα διάφορα συμφέροντα σπεύδουν. Πάλι οι αφελείς πολιτικά αναπαράγουν τον όρο σαν σε μόδα. Και η Κρήτη κινδυνεύει να δει σε λίγο χρόνο τον κάμπο της Μεσσαράς να μετατρέπεται χωρίς μέτρο σ’ ένα απέραντο καθρέπτη φωτοβολταϊκών συστημάτων, τις κορφές των βουνών γεμάτες από σβούρους (έτσι αποκαλούν μερικοί ευαίσθητοι οικολογικά τις ανεμογεννήτριες) και την τσιμεντοποίηση να συνεχίζεται και να επεκτείνεται απρόσκοπτα. Μόνο που η τελευταία τώρα θα λέγεται «πράσινη». Αυτή είναι η ανταπόδοση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στην τεράστια πλειοψηφία που της χαρίζει σχεδόν πάντα η κρητική κοινωνία;

Όταν μας κυβερνούσε ο κ. Κ. Καραμανλής ο μικρός, είχε δώσει για κάποιο χρονικό διάστημα το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στον κ. Κοντό. Ο τελευταίος στην προσπάθειά του να καλύψει την πολιτική αδυναμία της τότε κυβέρνησης, χρησιμοποιούσε τον όρο «άλλη γεωργία». Το τι εννοούσε με αυτό το «άλλη» μόνο ο ίδιος το καταλάβαινε. Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) σε ψήφισμά του, μίλησε για την επείγουσα ανάγκη να καθιερωθεί η επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης από την ίδια την Ευρώπη, ως ο κύριος στόχος της νέας Κοινής Γεωργικής Πολιτικής. Μίλησε το ΕΚ για παραγωγή στην Ευρώπη υψηλής ποιότητας προϊόντων διατροφής, για αναπροσαρμογή των επιδοτήσεων ώστε να υπηρετούνται τα παραπάνω, αναγνώρισε πως οι αγρότες παράγουν δημόσια αγαθά για τα οποία δεν αμείβονται κλπ. Μίλησε δηλαδή και επιτέλους το ΕΚ, για πολιτικές που χρόνια τώρα υποστηρίζονται από φορείς της Κρήτης αλλά και της υπόλοιπης χώρας και της Ευρώπης. Για πολιτικές που δεν διατυπώθηκαν στην Κρήτη μόνο από τους αριστερούς ή τους δεξιούς. Αλλά και από πολλά επιφανή στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κανείς δεν έκρινε αναγκαίο ή σκόπιμο να αποδώσει σ’ αυτή την πολιτική οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό. Το νέο βάφτισμα το έκρινε σκόπιμο και αναγκαίο μόνο ο κ. Παπανδρέου. Περισσότερο ευρηματικός από τον κ. Κοντό, βάφτισε τη νέα αγροτική πολιτική της κυβέρνησής του «δημιουργική γεωργία». Απομένει στον ίδιο (ή στον κ. Σκανδαλίδη, ή στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ), να εξηγήσει τι εννοεί με αυτό το «δημιουργική», γιατί χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη και σε ποιες πολιτικές αντιστοιχεί αυτή η λέξη. Γιατί πρώτον εγώ ως απλός γεωπόνος που είμαι ξέρω, πως η γεωργία είναι εξ ορισμού δημιουργική («γη τα πάντα τίκτει…»). Γιατί δεύτερον αν η λέξη «δημιουργική» αντιστοιχεί σε πολιτικές σαν αυτή με τον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο για τον ΕΛΓΑ (διάλυση γεωργικής ασφάλισης), ή με την προώθηση της «μεσογειακής διατροφής» αντί της κρητικής ή της αιγαιοπελαγίτικης κλπ, τότε λυπάμαι αλλά αυτή η πολιτική δεν είναι ούτε νέα, ούτε δημιουργική. Είναι και παλιά και διαλυτική. Γιατί τρίτον ως πρόεδρος της ΔΕ του ΓΕΩΤΕΕ/Κρήτης που είμαι ξέρω, πως νέα αναπτυξιακή γεωργική πολιτική είναι μόνο αυτή που στοχεύει στη εξασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας της χώρας από την ίδια τη χώρα, κατά το αντίστοιχο του ΕΚ. Και αυτή δεν χρειάζεται επίθετα. Χρειάζεται μόνο απόφαση. Δικαιούμαι να ρωτήσω για τρίτη φορά: Αυτή είναι η ανταπόδοση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στην τεράστια πλειοψηφία που της χαρίζει σχεδόν πάντα η κρητική κοινωνία;

Οι Κρητικοί όμως ανεξάρτητα πολιτικής τοποθέτησης δεν είναι ούτε αφελείς, ούτε μαζοχιστές. Είναι υπερήφανοι. Έχουν φιλότιμο και αξιοπρέπεια. Είναι καλόπιστοι. Υπομένουν, ανέχονται, περιμένουν. Έχουν όμως και «κουζουλάδα». Η Ελλάδα ευτυχώς πορεύεται με δημοκρατία. Και η κουζουλάδα μπορεί να δώσει την απάντηση. Και θα τη δώσει. Γιατί συμφωνώ σε ένα πράγμα με τον κ. Παπανδρέου. Ναι! Όλα γίνονται!!

11 Σεπτέμβρη 2010

* Ο Κωστής Καμπιτάκης είναι γεωπόνος –πρόεδρος της ΔΕ του ΓΕΩΤΕΕ/π.Κρήτης