
Το κοινό τη γνώρισε και την αγάπησε μέσα από τη σειρά “Της αγάπης μαχαιριά“ ως “Πελαγία“. Στη συνέχεια τη μίσησε από “Τα Μυστικά της Εδέμ“ ως “Νταίζη“.
Η ηθοποιός, Μαριάννα Πολυχρονίδη, μπορεί εύκολα να αλλάζει πρόσωπα και να πείθει για τους ρόλους της, ενώ αυτή η αλλαγή ήταν μια μεγάλη πρόκληση για την ίδια.
Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει ο τρίτος κύκλος των “Μυστικών“, η Μ. Πολυχρονίδη αποκαλύπτει στην “Π“ ό, τι μπορεί για την πλοκή της σειράς που κατέκτησε τις καρδιές των τηλεθεατών.
Η Μ. Πολυχρονίδη, όμως, είναι ένα πολυτάλαντο πλάσμα με μαγική φωνή, το αποδεικνύει και ως “Νταίζη“, μας το απέδειξε και την περασμένη Τρίτη, οπότε και τραγούδησε στο πλευρό του Μάνου Παπαδάκη στο Κηποθέατρο “Μ. Χατζιδάκις“.
Παρόλο που είστε αναγνωρισμένη ηθοποιός, στηρίξατε τον Ηρακλειώτη καλλιτέχνη, Μάνο Παπαδάκη, και σταθήκατε δίπλα του στη συναυλία.
“Η αξία του δεν αναιρείται σαν καλλιτέχνης, πιστεύω πάρα πολύ στον Μάνο, είναι ένα παιδί που εκτιμώ πάρα πολύ. Ήταν μια συνάντηση που πίστευα κάποια στιγμή ότι θα γίνει και ήθελα πολύ.
Κρατάω δεσμούς με την Κρήτη και με τον Μάνο πηγαίναμε σε γειτονικά σχολεία , οι μουσικοί που παίζανε μαζί του χρόνια ήταν συμμαθητές μου, παίζαμε μαζί σε γιορτές του σχολείου, είχαμε πολλούς κοινούς γνωστούς.
Τον θαυμάζω και με θαυμάζει γιατί παρακολουθούμε ο ένας την πορεία του άλλου και τώρα ήρθε η ώρα.
Μέσω των γνωστών έγινε η επαφή και μου άρεσε πολύ. Ίσως κάνουμε κοινές εμφανίσεις στο Ηράκλειο γιατί με αφορά να κρατάω δεσμούς με την Κρήτη“.
Το “μυστικό“ της Εδέμ ποιο είναι;
“Η σειρά έχει χιλιάδες μυστικά, τα περισσότερα, όπως λέει και το τρέιλερ, δεν τα έχουμε δει ακόμα. Το μυστικό για την επιτυχία είναι, κατ΄ αρχάς, το σενάριο, το οποίο θεωρώ μεγαλοφυές. Οι άνθρωποι έχουν να γράψουν 200 επεισόδια τα χρόνο, είναι τεράστιο το νούμερο αν σκεφτούμε ότι οι εβδομαδιαίες σειρές είναι 30 με 35 επεισόδια. Και όμως δε χάνεται το σασπένς, νομίζω δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από εβδομαδιαίες σειρές, αντίθετα, πολλές εβδομαδιαίες σειρές έχουν να ζηλέψουν από τα “Μυστικά“. Επίσης, είναι ο τρόπος που το αντιμετωπίζουν οι σκηνοθέτες. Πολλές φορές νιώθουμε σα να γυρνάμε σινεμά, παρόλο που είναι καθημερινό, πολύ γρήγορη η διαδικασία, πρέπει να βγάζουμε ένα επεισόδιο την ημέρα. Υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, μόνο έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα. Από τους τεχνικούς, όλο το συνεργείο, αν λείπει κάποιος είναι σαν αλυσίδα που θα σπάσει. Υπομονή να έχετε και υπάρχουν χιλιάδες μυστικά μέχρι το τέλος...“
Σας αντιμετωπίζει ο κόσμος σα να είστε η Νταίζη που έχει πολλές αντιπάθειες;
“Με βρίζουν στο δρόμο αρκετά συχνά. Είναι ενδιαφέρον αυτό, μου αρέσει. Είχα εισπράξει πολλή αγάπη ως Πελαγία στη “Μαχαιριά“ και για μένα ήταν μεγάλη πρόκληση. Να δω αν θα τα καταφέρω να τους κάνω να με μισήσουν.
Με προβληματίζει λίγο το παρακάτω, για τον επόμενο ρόλο αλλά, έτσι κι αλλιώς, είμαι ένας ηθοποιός που δε μου αρέσει να ταυτίζομαι και για αυτό προσπαθώ να διαλέγω διαφορετικά πράγματα, οπότε δε με αγχώνει.
Το βρίσκω ενδιαφέρον, χαίρομαι που τους έπεισα για αυτό. Επίσης, χαίρομαι όταν κάποιος έρχεται αρνητικά προκατειλημμένος να μου μιλήσει και στην πορεία τον κερδίζω”.
Δεν αλλάζετε μονάχα ρόλους. Συνδυάζετε την υποκριτική με το τραγούδι.
”Το τραγούδι είναι κάτι που σπούδασα πριν το θέατρο. Είναι κάτι που αγαπώ πολύ και νιώθω ότι το ένα συμπληρώνει το άλλο. Νιώθω ότι είναι δύο αντικείμενα που άνετα μπορείς να ασχοληθείς και με τα δύο και αν έχω πολύ καιρό να κάνω το ένα από τα δύο μου λείπει.
Θέλω πολύ να τραγουδήσω τώρα, είμαι πολύ έτοιμη και κάνω κάποιες συζητήσεις μήπως κάνω ένα δικό μου δίσκο, νιώθω ότι θέλω να εκφραστώ και μέσα από αυτό. Αποφάσισα να μην κάνω θέατρο φέτος, είναι πολύ δεσμευτικό. Ο ρόλος μου μεγαλώνει στην ”Εδέμ” και τα γυρίσματα είναι εξαντλητικά. Θέλω να έχω χρόνο κάποια Σαββατοκύριακα να έρχομαι στο Ηράκλειο γιατί πραγματικά με ηρεμεί, με χαλαρώνει, αλλάζω παραστάσεις, γεμίζω τις μπαταρίες μου και πάω και αντεπεξέρχομαι στην υπόλοιπη βδομάδα”.
Δεν μπορείτε να μας προδώσετε κάτι για τα ”Μυστικά”;
”Τα πρώτα πράγματα που μπορώ να αποκαλύψω για το ρόλο μου είναι ότι θα ντυθώ νυφούλα με το που θα ξεκινήσει η σειρά αλλά φυσικά η Νταίζη δε θα έμενε μόνο με έναν άντρα. Άλλον αγαπά κι άλλον παντρεύεται, παντρεύεται τον Μπελο αλλά εξακολουθεί να βλέπει τον Χρήστο”.
Έχετε μάθει να τη συμπαθείτε;
”Αναγκαστικά, ψάχνεις να βρεις άλλοθι. Ακόμα και τώρα παίρνω το σενάριο και λέω ότι είναι τρελή τελείως. Αλλά ψάχνω να βρω δικαιολογίες για να την υποστηρίξω την ηρωίδα μου, δεν πάει να πει ότι ταυτίζομαι σε κανένα σημείο μαζί της αλλά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι θαυμάζω το μυαλό της”.
Είναι μια δύσκολη συγκυρία για τους ηθοποιούς, βλέπετε να αλλάζει το τοπίο;
”Τα πράγματα είναι γενικά δύσκολα τον τελευταίο καιρό και δεν ξέρω πόσο θα συνεχίσουν να είναι ακόμα. Η αλήθεια είναι πως με τους ηθοποιούς είχε παραγίνει το κακό από τότε που καταργήθηκε η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Έχουν μειωθεί οι αμοιβές… Επειδή είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, γενικά, θέλω να τη βλέπω θετικά την κρίση. Πιστεύω το ότι γίνονται λιγότερες δουλειές θα κρατήσει αυτούς που είναι να μείνουν στη δουλειά”.
Τύχατε σε ένα τραγικό γεγονός, το θάνατο του Νίκου Σεργιανόπουλου. Σας σόκαρε ο τρόπος που τον αντιμετώπισαν τα Μέσα;
”Ήταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου μέσα στη δουλειά, πήρα τόσα μαθήματα. Ήξερα τι είναι οι “δημοσιογράφοι” που ζουν μέσω των ζωών και του πόνου, εξευτελισμού των άλλων.
Τη μέρα εκείνη είχα 150 κλήσεις στο κινητό μου, οι 120 από δημοσιογράφους για να βγάλουν αυτή που κλαίει στα κανάλια. Δεν είναι ανθρώπινο αυτό.
Σοκαρίστηκα και από συναδέλφους μου, ανθρώπους της τηλεόρασης. Είδα ότι δεν κάνουν όλοι αυτή τη δουλειά με την ίδια ευαισθησία. Ήταν κάποιοι που δεν τους άγγιξε καν. Κρατιέμαι μακριά από αυτό το πράγμα, το PRίστικο δε με αφορά, πού πάω, με ποιον βγαίνω, τι φόρεσα... Θέλω να κάνω τη δουλειά μου και τέλος. Μου επιβεβαίωσε το πόσο απάνθρωπος είναι ο κόσμος της τηλεόρασης”.
Ποια πιστεύετε ότι είναι ”η κατάρα του ροκά” που ερμηνεύετε στο πλευρό του Γιάννη Ζουγανέλη;
”Δεν είμαι αμιγώς ροκού για να απαντήσω. Υπάρχουν μεγάλα ονόματα στην ιστορία της ροκ που κατάφεραν να ενώσουν πολύ κόσμο μέσα από μια μουσική που δεν είναι μαζική, δεν είναι ποπ, εύκολα ακούσματα.
Νομίζω αυτό θα ήθελαν οι ροκάδες, αυτή είναι η κατάρα τους μέσα από μια μουσική που είναι εναλλακτική, προσπαθεί να περάσει προβληματισμούς, πολιτική, να καταφέρεις να ενώσεις τον κόσμο. Αυτή είναι η κατάρα αλλά και η ευχή του ροκά”.
Τα όνειρά σας;
”Τα περισσότερα που έχω σκεφτεί δεν έγιναν και πολλές φορές έγιναν πράγματα πολύ πιο ωραία ή γίνεται κάτι και αλλάζει ο προγραμματισμός σου.
Θα ήθελα να συνεχίσω να υπάρχω στη δουλειά, να ασχοληθώ περισσότερο με τη μουσική και να κάνω οικογένεια. Θέλω μια ισορροπία σε όλα αυτά”.

