
Κείμενο, φωτογραφίες : Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Οι Φίλοι Βουνού και Θάλασσας επισκέφθηκαν τα Κύθηρα, από τις 21 έως και τις 26 Αυγούστου. Τα Κύθηρα είναι ένα νησί με υπέροχες παραλίες, φαράγγια, τρεχούμενα νερά, πράσινο, καλόκαρδους ανθρώπους και αναλλοίωτα από την τουριστική λαίλαπα.
Αναχωρήσαμε το Σάββατο 21 Αυγούστου στις 11 το πρωί από τα ΚΤΕΛ της Χανιώπορτας με λεωφορείο μας. Στις 2 το μεσημέρι ήμασταν στο λιμάνι του Ρεθύμνου όπου επιβιβαστήκαμε στο πλοίο με προορισμό το Διάκοπτι, όπου βρίσκεται το μοναδικό λιμάνι των Κυθήρων. Ενώ το προηγούμενο δεκαπενθήμερο επικρατούσε άπνοια, ταξιδέψαμε για έξι ώρες με ανέμους έντασης 8 και κατά τόπους 9 μποφόρ, γεγονός που μας ταλαιπώρησε πολύ και κατεβήκαμε από το πλοίο κακοδιάθετοι. Εκεί μας περίμενε ο Παναγιώτης, ο οδηγός του λεωφορείου, ο οποίος θα μας μετέφερε σʼ όλα τα άκρα του νησιού το κατά το πενθήμερο της παραμονής μας.
Αναχωρούμε από το Διακόφτι με κατεύθυνση προς τη Χώρα των Κυθήρων Αριστερά μας καμένες τεράστιες εκτάσεις με θάμνους, από τη φωτιά που κατέκαιγε το νησί την προηγούμενη βδομάδα για τέσσερις μέρες. Αναγκαζόμαστε να τροποποιήσουμε το πρόγραμμά μας που είχε πορεία που διερχόταν μέσα από τις καμένες εκτάσεις. Φθάνουμε νύχτα στη Χώρα των Κυθήρων. Αποβιβάζονται από το λεωφορείο όσοι μένουν σε δωμάτια και οι υπόλοιποι μεταφέρονται με το λεωφορείο στο camping στο Καψάλι. Το camping είναι καταπληκτικό. Είναι μέσα σε ένα πυκνό άλσος πεύκων, πράγμα που σημαίνει ότι οι κατασκηνωτές έχουν όλη μέρα σκιά, βρίσκεται κοντά στην παραλία οι κοινόχρηστοι χώροι είναι καθαροί και το προσωπικό είναι φιλικό.
Αναχωρούμε στις 9 το πρωί με το λεωφορείο από το Καψάλι με κατεύθυνση προς τους Ποταμούς, το μεγαλύτερο χωριό των Κυθήρων και παλιά πρωτεύουσα του νησιού. Ο Παναγιώτης μας αφήνει σʼ ένα σημείο όπου τελειώνει ο ασφαλτόδρομος. Ακολουθούμε χωματόδρομο για τρία περίπου χλμ. και φθάνουμε στην Παλαιόχωρα την παλιά ερειπωμένη βυζαντινή καστροπολιτεία με τις υπέροχες εκκλησίες. Το 1537 ο γενίτσαρος πειρατής Μπαρμπαρόσα κατέστρεψε και λεηλάτησε την καστροπολιτεία και από τότε δεν κατοικήθηκε ποτέ. Περιφερόμαστε στα ερείπια, όπου στο ανατολικό τους άκρο υπάρχει μία πανύψηλη ορθοπλαγιά και το άγριο φαράγγι της Κακιάς Λαγκάδας όπου εκβάλλει στην ομώνυμη παραλία στην ανατολική πλευρά του νησιού. Βγάζουμε φωτογραφίες στο εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου και παίρνουμε το μονοπάτι που οδηγεί στα Τριφυλλιάνικα. Το μονοπάτι είναι σημαδεμένο, καλοδιατηρημένο και χωρίς μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Σε κάποια σημεία κατεβαίνει μέσα στη ρεματιά της Κακιάς Λαγκάδας και μας κάνει εντύπωση ότι υπάρχει μέσα νερό. Ανεβαίνουμε από τη δασωμένη ρεματιά και μας χτυπά το δροσερό αεράκι. Δεξιά και αριστερά εγκαταλειμμένες πεζούλες που έχουν κλείσει από τη βλάστηση. Χωρίς να το καταλάβουμε φθάνουμε στα Τριφυλλιάνικα ένα μικρό όμορφο χωριό με κυκλαδίτικη και επτανησιακή αρχιτεκτονική. Ακολουθώντας το δρόμο μετά από ένα χλμ βρισκόμαστε στους Ποταμούς. Η ώρα είναι μία το μεσημέρι. Στην πλατεία του χωριού επικρατεί συνωστισμός. Αιτία είναι το παζάρι με τοπικά προιόντα που γίνεται κάθε Κυριακή. Ο Ευκλείδης, ο αρχηγός μας, δίνει δύο ώρες ελεύθερες. Έτσι επισκεπτόμαστε το παζάρι, περπατάμε στα γραφικά σοκάκια του χωριού και απολαμβάνουμε στα ταβερνάκια του χωριού παραδοσιακές γεύσεις.
Στις 3.30 το μεσημέρι επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο που μας μεταφέρει στην Αγία Πελαγία στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού. Η Αγία πελαγία είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό και είναι το μέρος με τα περισσότερα καταλύματα στα Κύθηρα. Θα βρεις από απλό δωμάτιο μέχρι ξενοδοχείο 5 αστέρων. Ο λόγος που αναπτύχθηκε τόσο πολύ έχει να κάνει με το γεγονός ότι παλιά υπήρχε το λιμάνι που συνέδεε τα Κύθηρα με την Πελοπόνησσο. Σήμερα όμως το μοναδικό λιμάνι στα Κύθηρα είναι στο Διακόφτι. Δυστυχώς όμως, πολλοί σύγχρονοι χάρτες δείχνουν ότι υπάρχει λιμάνι που συνδέει τα Κύθηρα με τη Νεάπολη Λακωνίας. Στην Αγία Πελαγία υπάρχουν οι παραλίες της Φυρής Άμμου, Λορέντζου και Κακιάς Λαγκάδας όπου καταλήγει το φαράγγι της Παλαιόχωρας. Ο αέρας που πνέει είναι πολύ δυνατός και βόρειος , πράγμα που καθιστά το κολύμπι απαγορευτικό για τους πιο πολλούς. Έτσι απολαμβάνουμε το καφεδάκι μας και την παγωμένη μπύρα κάτω από τα αρμυρίκια στο κύμα της θάλασσας.
Η ώρα έχει πάει επτά και επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο που μας μεταφέρει στη Χώρα και στο Καψάλι, το νοτιότερο άκρο των Κυθήρων. Η σημερινή μέρα ήταν γεμάτη και το βράδυ στο camping η παρέα ψήνει βραδινά μεζεδάκια που τ΄απολαμβάνει κάτω από τʼ Αυγουστιάτικο φεγγάρι.
Συνεχίζεται
www.friendsofnature.gr

