
Το δρόμο της έγκρισης της χρηματοδότησης από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ πήρε χθες ο φάκελος του έργου της αποκατάστασης της Πύλης Παντοκράτορα, που κατατέθηκε με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στη διαχειριστική Αρχή για να εγκριθεί.
Το έργο έχει προϋπολογισμό 2.500.000 ευρώ, και περιλαμβάνει στερεωτικές εργασίες για την στατική αποκατάσταση της ήδη καταπονημένης Πύλης Παντοκράτορα μιας από τις σημαντικότερες του Βενετσιάνικου Χάνδακα του 17ου αιώνα.
Όπως είναι γνωστό το σημαντικό αυτό έργο είχε γίνει “μπαλάκι” εδώ και πέντε χρόνια ανάμεσα στη Λότζια και το υπουργείο Πολιτισμού, που ποτέ δεν ανέλαβε τις ευθύνες του για την αποκατάσταση του τόσο σημαντικού αυτού μνημείου. Μετά από μια μακρά διαπραγμάτευση τελικά ο δήμος αναγκάστηκε για άλλη μια φορά να πληρώσει από την τσέπη του με 180.000 ευρώ την σχετική μελέτη αποκατάστασης, του μνημείου, το οποίο εμφανίζει κλήση των 30 μοιρών στην προμετωπίδα της Πύλης.
Όπως περιγράφεται στο τεχνικό δελτίο, προβλέπονται αρχικά στερεωτικές εργασίες, αρχιτεκτονικές, ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες που κρίνονται απαραίτητες για την απόδοση της Πύλης στους πολίτες και την αισθητική προβολή του μνημείου στον αστικό ιστό.
Ιστορικό
Η Πύλη του Παντοκράτορα, είναι μια από τις πιο μνημειακές που σώζονται. Πάνω σε αυτή, βρίσκονται σε τύπο μεταλλείου, η μορφή του Παντοκράτορα και μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά με το όνομα “Παντοκράτορας”. Πρόκειται για μια Πύλη που διαφοροποιείται κατασκευαστικά από όλες τις άλλες, καθώς από την είσοδο της, ξεκινούσαν δύο θολοσκεπείς διάδρομοι εσωτερικά.
Ο ένας από την αριστερή πλευρά οδηγούσε από την πόλη προς την εξοχή. Αντίστοιχα η δεξιά πλευρά οδηγούσε στη χαμηλή πλατεία του Παντοκράτορα η οποία σήμερα έχει καταληφθεί από το Αρχαιολογικό Μουσείο το οποίο έχει εγκαταστήσει στο εσωτερικό της διάφορα ευρήματα. Η Πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα και κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, αφού συνέδεε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες. Οι βαριές θύρες της Πύλης έκλειναν με τη δύση του ηλίου και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι. Με την πάροδο των χρόνων την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορευματικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η Πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιόποτρα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά Πύλη.

