Δυο προσθήκες απομένουν ακόμα για να συμπληρωθεί η στελέχωση του φετινού ρόστερ του ΟΦΗ.

Εν αναμονή της απόκτησης ενός αριστερού χαφ κι ενός παίκτη που θα μπορεί να αγωνίζεται πίσω από τον φορ ή τους δυο επιθετικούς ανάλογα με το σύστημα που θα επιλέγεται από την τεχνική ηγεσία, το έμψυχο δυναμικό δείχνει ισορροπημένο.

Αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν ο ΟΦΗ είχε πληρώσει την άνιση κατανομή παικτών στις γραμμές της ομάδας. Το «συνωστισμό» μονάδων σε ένα μέρος του γηπέδου, ενώ αλλού ήταν έντονη η ανυπαρξία εναλλακτικών λύσεων με αποτέλεσμα να εμφανίζεται εξαιρετικά προβλέψιμος στον αγωνιστικό χώρο. Φέτος η «πλάστιγγα» (και λαμβάνοντας υπʼ όψη ότι έπονται ακόμα δυο κινήσεις) δε θα γέρνει προς τη μια ή την άλλη πλευρά. Τα πράγματα είναι περισσότερο ορθόδοξα σε ό,τι έχει να κάνει με τον καταμερισμό «εργασιών» στο γήπεδο. Φαίνεται ότι οι «αλχημείες» στην κατάρτιση της ενδεκάδας και της αποστολής που έρχονται σαν συνέπεια των ελλείψεων στο αγωνιστικό δυναμικό θα αποφευχθούν.

Εξίσου σπουδαίο, και με δεδομένη την επιθυμία του Γιάννη Χατζηνικολάου να στηριχτεί συνολικά σε 24 – 25 παίκτες στη διάρκεια της χρονιάς, είναι το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί παίκτες που μπορούν να αναλαμβάνουν πέραν του ενός ρόλους μέσα στο γήπεδο, κάνοντας πιο «ευέλικτη» την τακτική που μπορεί ανά παιχνίδι να ακολουθηθεί.

Οι έως τώρα μεταγραφικές κινήσεις έγιναν με το σκεπτικό της άμεσης βοήθειας και όχι της επένδυσης που αυτή τη στιγμή άλλωστε φαντάζει ως πολυτέλεια για τον ΟΦΗ που βρίσκεται στη Βʼ Εθνική και μάχεται για να επανέλθει στη Σούπερ Λίγκα.

Ο Μπαρτζώκας συνθέτει ένα έμπειρο δίδυμο κάτω από τα γκολπόστ με τον Βεζυρίδη. Στο κέντρο της άμυνας, η προσθήκη του Ψωμά με τα πολλά χρόνια παρουσίας σε ανταγωνιστικό επίπεδο, καλλιεργεί την πεποίθηση ότι μαζί με τον αξιόπιστο Μπερτίν μπορούν να συνθέσουν το καλύτερο «τείχος» στην κατηγορία. Ο Λιαπάκης μπορεί να προσφέρει τόσο σαν στόπερ όσο και σαν ανασταλτικός μέσος. Στη μεσαία γραμμή η παρουσία του επιβλητικού Βερόν εγγυάται ποιότητα και ασφάλεια μαζί με τον υπερχρήσιμο όπως φάνηκε πέρυσι Καλάιτζιτς, ενώ ο Αμπράμοβιτς αποτελεί μια λύση πρώτης γραμμής στην επίθεση παρά το γεγονός ότι έχει το ίδιο αγωνιστικό «σουλούπι» με τον Βλόνταρτσικ.

Η «πρώτη ύλη» για το χτίσιμο του νέου ΟΦΗ υπάρχει. Ζητούμενο πλέον είναι η αξιοποίηση της μέσω της δουλειάς που γίνεται και η απόκτηση της απαραίτητης συνοχής στην οποία θα βασιστεί στη διάρκεια της περιόδου. Κάτι που σίγουρα θα είναι ευκολότερη υπόθεση από ό,τι πέρυσι όταν ο πιο «ετερογενής» ΟΦΗ όλων των εποχών κλήθηκε να γίνει ομάδα μέσα σε μερικές μέρες.

Αντώνης Σαριδάκης