Η αποστολή της Εθνικής Νέων Ανδρών μπορεί να μην είχε χρυσή απόχρωση, αλλά σίγουρα είχε αρκετές ελπίδες για το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ.

"Ήταν ένα παιχνίδι 42 ημερών με μια επιτυχημένη κατάληξη με τη συμμετοχή στον τελικό και την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου.

Το πιο σημαντικό ίσως για μένα είναι ότι πετύχαμε αποδίδοντας και πολύ καλό μπάσκετ, κάτι το οποίο υπογράμμισαν όλοι" είπε ο Κώστας Μίσσας και συμπλήρωσε στην ιστοσελίδα της ΕΟΚ: "Από εκεί και πέρα ως συνολική εικόνα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών, έδειξε ότι το επίπεδο ανεβαίνει. Γίνεται συγκεκριμένη δουλειά και υπάρχει οργάνωση σε όλες τις χώρες".

- Για τα δικά μας "παιδιά" τι είναι αυτό που μπορούμε να πούμε;

"Τα δικά μας παιδιά, αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι θα πρέπει την επόμενη χρονιά να έχουν χρόνο συμμετοχής στις ομάδες τους. Καταλαβαίνω ότι είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει σε όλες τις ομάδες, αλλά είναι η χρονιά που πρέπει να πάρουν χρόνο. Οπότε αν είναι σε "μικρότερες" ομάδες θα ήταν καλό να τους δοθούν ευκαιρίες, αν είναι σε μεγαλύτερες ίσως να τους δώσουν δανεικούς αν δεν χωρούν στο ρόστερ.

Θα πρέπει και αυτά να επιλέξουν ομάδες που θα τους δώσουν χρόνο συμμετοχής. Από την ομάδα που είχαμε εδώ μόνο ο Παππάς και ο Μάντζαρης είχαν ουσιαστική παρουσία στο πρωτάθλημα. Μόνο με προπόνηση δεν γίνεται. Θα πάνε πίσω αν δεν πάρουν εμπειρίες. Αντί να προχωρήσουν, θα κάνουν βήματα πίσω".

- Ποιο ήταν το σημαντικό στοιχείο σε αυτά που εσείς ξεχωρίσατε;

"Πολλά... Είναι παιδιά που αγαπάνε το μπάσκετ για το μπάσκετ και είναι από μόνο του κάτι πολύ σημαντικό. Έχουν όραμα γενικότερα. Δουλεύουν πολύ και θέλουν να τους δοθούν οι ευκαιρίες για να αποδείξουν ότι μπορούν να παίξουν. Είναι και λίγο μια μορφή παραπόνου από μέρους τους. Από την άλλη, και τα δύο αυτά χρόνια τα παιδιά και η περσινή ομάδα και η φετινή, χαιρόντουσαν αυτό το ταξίδι. Το χαίρονταν με όλη τους ψυχή και όταν ερχόταν η ώρα των αγώνων άλλαζαν μορφή, έδιναν την καλύτερη μάχη με στόχο τη νίκη και μόνο".

- Εσείς νιώθετε ότι έχετε κερδίσει κάτι αυτά τα δύο χρόνια;

"Πολλά... Αυτό που κερδίζεις είναι ότι πρέπει να μάθεις να λειτουργείς και σε άλλα επίπεδα με αυτές τις ηλικίες. Δεν είναι μόνο το μπάσκετ. Πρέπει να τους συμβουλεύσεις και σε διάφορα άλλα επίπεδα για τη ζωή τους και ειδικότερα την... μπασκετική τους ζωή. Αυτή τη στιγμή περνάνε σε μια τελείως διαφορετική φάση σε ό,τι αφορά το κομμάτι αυτό. Είναι το κλείσιμο ενός κύκλου με τις "μικρές" εθνικές.

Μέχρι τώρα μπορεί να μην έπαιζαν, αλλά είχαν στο μυαλό τους ότι θα έχουν την προετοιμασία το καλοκαίρι, τους αγώνες, μια διοργάνωση, ότι θα παίξουν, ότι θα συναντιόταν η παρέα. Αυτό τώρα τελείωσε. Τώρα περνούν στη σκληρή πραγματικότητα του επαγγελματικού μπάσκετ και θα πρέπει όσο μπορούμε να τους προετοιμάσουμε γιʼ αυτά που θα αντιμετωπίσουμε".

- Το ελληνικό μπάσκετ έδειξε ότι έχει άμεσο μέλλον με αυτά τα παιδιά. Συνέχεια υπάρχει;

"Πιστεύω πως ναι... Θεωρώ ότι υπάρχουν κάποια παιδιά γεννημένα το ʼ94, το ʼ95... Και όχι μόνο. Η διαφορετικότητα αυτής της συγκεκριμένης γενιάς, της περσινής και της φετινής ομάδας είναι ότι ο χαρακτήρας και η αντιμετώπιση των καταστάσεων ή και των αγώνων ήταν της... παλιάς γενιάς. Αυτά τα παιδιά είναι άντρες... Αντιμετωπίζουν έτσι τα πάντα"!