Του Γιώργου Καλλέργη, εκπαιδευτικού
Εδώ και λίγους μήνες, ο απλός Ελληνας της καθημερινότητας, αρχίζει πλέον να συνειδητοποιεί τη νέα αδυσώπητη πραγματικότητα που πρόκειται να βιώσει μετά Δ.Ν.Τ.
Οι πρώτες σταγόνες της ακρίβειας άρχισαν να πέφτουν στην αγορά με την αύξηση των υγρών καυσίμων και τη νέα επιβολή 23% ΦΠΑ.
Η διαφορά αυτή γίνεται πιο αισθητή, όταν ο μισθός μειώνεται κατά 150 ευρώ περίπου για μια τετραμελή οικογένεια. Τα δώρα γίνονται τελικά επιδόματα, η 13η και η 14η σύνταξη αποδημούν εις Κύριον και αλήθεια ποιος ξέρει, τι θα ακολουθήσει άμεσα από περικοπές μισθοδοσίας και συντάξεων εν ονόματι του Μνημονίου που υπέγραψαν κάτι “παλικάρια” της Βουλής.
Ενα Μνημόνιο-συμφωνία της Ελλάδας με την περιβόητη Τρόικα που είναι δυστυχώς πάνω από τον θεμελιώδη Νόμο της χώρας μας, το Σύνταγμα της Ελλάδας και τους νόμους που έχουν ψηφιστεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Ενα Μνημόνιο που θα μείνει για πάντα στις μνήμες των Ελλήνων ως “εθνικό όνειδος” για τους συνεργούς της υπογραφής και της ψήφισής του.
Ενα Μνημόνιο που σφαγιάζει όλα σχεδόν τα δικαιώματα των εργαζομένων ενός και πλέον αιώνα, που βάζει δυναμίτιδα στα θεμέλια των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, του εθνικού μας πλούτου, της δημόσιας περιουσίας του κράτους και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς (αρχαία μνημεία, Μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι).
Το επιχείρημα-δικαιολογία ότι δεν υπήρχε άλλη λύση εκτός απ’ αυτήν του Δ.Ν.Τ. δεν έχει ευστάθεια για όσους πραγματικά γνωρίζουν από οικονομία.
Θα μπορούσε σ’ αυτές τις δύσκολες και τραγικές στιγμές της ελληνικής οικονομίας να βρεθεί εθνική λύση, εάν υπήρχε πολιτική βούληση.
Οι πολιτικοί αναλυτές και οι διεθνολόγοι το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό και σε γενόμενες συζητήσεις το είχαν επισημάνει πριν η χώρα αλυσοδεθεί με τα δεσμά του Δ.Ν.Τ. Εγώ όμως θα το πω πολύ απλά και επιγραμματικά. Θέλω σημαίνει μπορώ και μπορώ σημαίνει το κάνω. Δυστυχώς όμως δεν έκαναν τίποτα! Το γιατί, φάνηκε καθαρά στην πορεία των πολιτικών εξελίξεων.
Τελικά δεν ήταν αδεξιότητα ή απειρία της κυβέρνησης, αλλά ένα οργανωμένο σχέδιο με νομοσχέδια, από την ιθαγένεια των μεταναστών μέχρι το Ασφαλιστικό, με στόχο την πτώχευση και την υποτέλεια των Ελλήνων στα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης και των Αμερικανών. Μας παρέδωσαν στους δημίους της Ε.Κ.Τ., της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. για να μας καρατομίσουν οικονομικά, προκειμένου να σώσουν την Ελλάδα των τραπεζών και όχι την Ελλάδα των Ελλήνων εργαζομένων!
Σημειωτέον ότι τα κέρδη των τραπεζών στην Ελλάδα της τελευταίας πενταετίας, ισοδυναμούν με το δημόσιο εθνικό χρέος της χώρας που είναι 300 δισ. εκατομμύρια ευρώ περίπου. Το τοπίο είναι γκρίζο και θολό και στο βάθος χρόνου διαγράφονται στον κοινωνικό ορίζοντα πυκνά σύννεφα αγανάκτησης, οργής και λαϊκού θυμού που προμηνύουν μια λαϊκή καταιγίδα με ανεξέλεγκτες συνέπειες! Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι σιωπούν!
Είμαστε δυστυχώς στην αρχή. Είναι αυτό που λαϊκά εκφράζεται “δεν είδαμε τίποτα ακόμα” και τα χειρότερα έπονται...
Γιατί εκτός από αυτά τα οικονομικά μέτρα που πάρθηκαν, θα ακολουθήσουν κι άλλα. Και μετά άλλα... Κατ’ αυτό τον τρόπο λοιπόν, η Ελλάδα (της ολιγαρχίας) βγαίνει από την “εντατική” και μπαίνουν... οι Ελληνες! (εργαζόμενοι).
Τελικά, το μέγα πρόβλημα της οικονομίας μας είναι όχι τόσο το μεγάλο χρέος της Ελλάδας, όσο η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητά της.
Δυστυχώς δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα. Τα περισσότερα από τα προϊόντα που καταναλώνουμε, εισάγονται.
Κράτη, χωρίς τις άριστες κλιματολογικές συνθήκες και τα πλούσια σε συστατικά εδάφη της Ελλάδας έχουν πολύ πιο ανεπτυγμένη και ανταγωνιστική σε προϊόντα, γεωργία (Κάτω Χώρες), κράτη χωρίς τη μεσογειακή λιακάδα και την ποιότητα της χλωρίδας των ελληνικών βουνών και των κάμπων, έχουν αξιοποιήσει καλύτερα την κτηνοτροφία και τα προϊόντα της (Ιρλανδία, Ολλανδία, Δανία κ.α.), κράτη χωρίς πλούσια ιστορική παράδοση και πολιτισμό αλλά και σε φυσικά τοπία κάλλους όπως η Ελλάδα, έχουν προβάλει και εκμεταλλευτεί καλύτερα τον τουρισμό τους (Τουρκία, Μαρόκο, Τυνησία, Ντουμπάι).
Ετσι λοιπόν οι εισαγωγές προϊόντων από άλλα κράτη έχουν πάρει διαστάσεις... Κύκλωπα σε σύγκριση με τις εξαγωγές που έχουν διαστάσεις.... νάνου, τύπου “Χιονάτης”.
Χωρίς συγκεκριμένα και μελετημένα προγράμματα ανάπτυξης για την ανόρθωση της εθνικής μας οικονομίας, η μη αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, σηματοδοτούν με μαθηματική ακρίβεια την πτώχευση!
Τα δανεικά που παίρνουμε ως υποτελείς, θα τελειώσουν. Και μάλιστα γρήγορα! Η πτώχευση της χώρας είναι πλέον θέμα χρόνου!!! Εκτός και αν κάνουμε κάτι άμεσα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον του δοκιμαζόμενου έθνους μας.

