Χρειάστηκε να περάσουν πέντε χρόνια (!!!) για να υπογραφεί τελικά από τη γραμματεία του υπουργείου Πολιτισμού η απόφαση για την αποκατάσταση της πύλης του Παντοκράτορα, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα στατικής επάρκειας.
Η φιλοτιμία του ….μνημείου, είναι ο βασικός λόγος που μέχρι σήμερα στέκεται όρθιο παρά την κλήση των 30 μοιρών στην προμετωπίδα της πύλης.
Έτσι μετά από μια πενταετή δαιδαλώδη διαδρομή, στη διάρκεια της οποίας το υπουργείο δεν αναλάμβανε ως όφειλε να πληρώσει για να γίνει η μελέτη αποκατάστασης του μνημείου, ( την οποία τελικά κάλυψε ο δήμος από το ταμείο του, με 180.000 ?,) τελικά αποφάσισε να εξοφλήσει τουλάχιστον το έργο της αποκατάστασης του μνημείου. Για την ακρίβεια χθες η γενική γραμματέας του υπουργείου υπέγραψε το τεχνικό δελτίο για το έργο της αναστήλωσης της Πύλης Παντοκράτορα, ώστε το επόμενο χρονικό διάστημα, να κατατεθεί στη διαχειριστική Αρχή της Περιφέρειας Κρήτης για ένταξη στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ταμείο Συνοχής για την δημοπράτηση του.
Όπως περιγράφεται στο τεχνικό δελτίο, προβλέπονται αρχικά, στερεωτικές εργασίες για την στατική αποκατάσταση της εξαιρετικά καταπονημένης Πύλης Παντοκράτορα, μιας από τις σημαντικότερες αστικές πύλες του μνημείου των ενετικών τειχών του βενετσιάνικου Χάνδακα. Επίσης περιλαμβάνονται στερεωτικές, αρχιτεκτονικές, ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες που κρίνονται απαραίτητες για την απόδοσή της Πύλης στους πολίτες και την αισθητική προβολή του μνημείου στον αστικό ιστό.
Το ζητούμενο τώρα είναι πόσο διάστημα θα περάσει, προκειμένου να αναδειχτεί ο ανάδοχος και να αρχίσει να υλοποιείται το έργο της αποκατάστασης, αφού όλοι έχουν παραδεχτεί ότι κανείς δεν ξέρει πώς το μνημείο θα αντιδράσει σε μια πιθανή σεισμική δόνηση. Άλλωστε η αναμονή των πέντε χρόνων μέχρι σήμερα είναι κάτι παραπάνω από αρκετή για να προχωρήσει το σημαντικό αυτό έργο, για το οποίο η τοπική κοινωνία ζητά να ολοκληρωθεί προκειμένου να αποκατασταθεί και να στέκεται όρθιο άφοβα χωρίς τον κίνδυνο της κατάρρευσης.
Ιστορικό
Η πύλη του Παντοκράτορα είναι μια από τις πιο μνημειακές που σώζονται. Πάνω σε αυτή βρίσκονται σε τύπο μεταλλείου η μορφή του Παντοκράτορα και μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά με το όνομα «παντοκράτορας». Πρόκειται για μια πύλη που διαφοροποιείται κατασκευαστικά από όλε στις άλλες, καθώς από την είσοδο της ξεκινούσαν δύο θολοσκεπείς διάδρομοι εσωτερικά. Ο ένας από την αριστερή πλευρά οδηγούσε από την πόλη προς την εξοχή. Αντίστοιχα η δεξιά πλευρά οδηγούσε στη χαμηλή πλατεία του Παντοκράτορα η οποία σήμερα έχει καταληφθεί από το Αρχαιολογικό Μουσείο το οποίο έχει εγκαταστήσει στο εσωτερικό της διάφορα ευρήματα. Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα και κατά τη διάρκεια τουρκοκρατίας αφού συνέδεε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες. Οι βαριές θύρες της πύλης έκλειναν με τη δύση του ηλίου, και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι. Με την πάροδο των χρόνων την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορευματικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιόποτρα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη.
