Του Γεωργίου Δημ. Φλουρή συντ/χου δασκάλου
Είναι αξιόλογη η σελίδα που έχει εγκαινιάσει η εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” την οποία επιμελείται ο κ. Αλ. Ανδρικάκης και έχει τίτλο “Τα κείμενα των κορυφαίων”. Ως κορυφαίοι λογίζονται άνθρωποι των Γραμμάτων, που έζησαν κατά το παρελθόν και έγραψαν κείμενα σπουδαία, τόσο από απόψεως λογοτεχνικής, όσο και γλωσσικής παρουσίασης και ιστορικής σημασίας που αναφέρονται κυρίως στην Κρήτη και το λαό της (Καζαντζάκης, Σουρής, Ελευθ. Βενιζέλος, Διονύσιος Καστρινογιαννάκης, Κονδυλάκης κ.ά.). Υπήρξαν όμως και άνθρωποι, στην ουσία χωρίς σπουδές, που είχαν το χάρισμα να δίδουν σε στίχους γεγονότα, κυρίως ιστορικά, που μπορεί να μην είναι τέλειοι από ποιητικής και γλωσσικής πλευράς, όμως είναι αξιόλογοι γιατί περιγράφουν γεγονότα τα οποία ή άκουσαν ή οι ίδιοι έζησαν. Ένας τέτοιος ήταν και ο Ντούνης Ιωάννης. Γεννήθηκε στο Πρόβαρμα Χανίων το 1823 και μεγάλωσε μέσα σε διώξεις και επαναστάσεις και ήταν χαρακτηριστικό το μίσος που έτρεφε κατά των Τούρκων. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1866 την οποία και περιγράφει παραστατικότατα στο μακροσκελές ποίημά του: “ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ” το οποίο εκδόθηκε μετά το θάνατό του (1897) από το γιο του Κων/νο το 1910, από το οποίο θα παραθέσω ένα τμήμα που αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου το 1866.
Το ποίημα είναι γραμμένο σε ιαμβικό μέτρο με στίχους 15σύλλαβους ομοιοκατάληκτους και ενώ η ρίμα είναι απολύτως σωστή, όσο και το μέτρο, εκτός ολίγων εξαιρέσεων, δε συμβαίνει όμως το ίδιο με την ορθογραφία που ίσως είναι σύμφωνη με τη δημοτική εκείνης της εποχής. Το πιθανότερο όμως είναι οι γνώσεις του ποιητή ως προς την ορθογραφία να είναι ελλιπείς. Το ποίημα γράφτηκε αμέσως μετά το Ολοκαύτωμα (1866) ενώ οι επεξηγήσεις που δίδονται στο τελευταίο μέρος και είναι στην καθαρεύουσα, γράφτηκαν κατά την εκτύπωση (1910).

