Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Μέσα στο Φθινόπωρο, αναμένεται να «πέσουν» οι υπογραφές για την αγορά του ιστορικού συγκροτήματος «Αθηνά» των «Μινωικών Γραμμών» από το δήμο Ηρακλείου, που αποτελεί αναμφίβολα μια αγοραστική κίνηση “ματ”, για τα συμφέροντα της πόλης.

Η συμφωνία θεωρητικά επισφραγίστηκε στη χθεσινή συνάντηση του διευθυντή των Μινωικών Γραμμών κ.Μανιαδάκη, με το δήμαρχο Ηρακλείου Γ. Κουράκη, καθώς οι δύο άνδρες συμφώνησαν να ξεκινήσει άμεσα η διαδικασία, ώστε να απεμπλακεί το υπουργείο Πολιτισμού, από την διεκδίκηση του μεγάλου βιομηχανικού συγκροτήματος, που φαίνεται ότι αποτελεί και το μοναδικό «αγκάθι» στην διαδικασία της αγοραπωλησίας, αφού έχει πλέον οριστικοποιηθεί και το κόστος της αγοράς του ακινήτου σε ένα ποσό της τάξεως των 5,5 εκ ευρώ.

Όπως είναι γνωστό, η όλη διαδικασία της διαπραγμάτευσης είχε ξεκινήσει από το 2005, και προχώρησε διεξοδικά με την παρέμβαση του τότε προέδρου των «Μινωικών Γραμμών» Κ.Κληρονόμου, ο οποίος λειτούργησε αποτελεσματικά, προκειμένου η συζήτηση να οριοθετηθεί σε μια σωστή βάση, και τελικά να έχει θετική έκβαση.



“Αθηνά” το νέο Δημαρχείο

Στη «στρατηγική» θέση του κτηριακού συγκροτήματος «Αθηνά» ο κ.Κουράκης, οραματίζεται να στεγάσει το νέο δημαρχείο, το οποίο θα είναι και περισσότερο κεντροβαρές, και σε σχέση και με τα νέα διοικητικά όρια του δήμου όπως αυτά θα προκύψουν με την εφαρμογή του Καλλικράτη.

Όπως είναι γνωστό, το συγκεκριμένο κτήριο που καταλαμβάνει μια τεράστια έκταση 8,5 στρεμμάτων (από τα οποία έχουν καλυφθεί 6,5 στρ.), προτείνεται και από το μελετητή του ανατολικού πολεοδομικού κέντρου, να περάσει στην ιδιοκτησία του δήμου, προκειμένου να στεγαστούν εκεί δημοτικές υπηρεσίες.

Ο κ.Κουράκης εξηγεί, ότι με την μεταφορά όλων των δημοτικών υπηρεσιών στη θέση αυτή, απελευθερώνονται πολλά κτήρια τα οποία σήμερα νοικιάζει ο δήμος σε διάφορα σημεία της πόλης, αλλά και δημοτικά κτήρια τα οποία θα μπορεί να αξιοποιήσει το υπουργείο πολιτισμού, προκειμένου να στεγάσει πολιτιστικές λειτουργίες.

Στα πλαίσια αυτά, ο ίδιος τονίζει ότι στο σχεδιασμό του είναι να επισκεφθεί τη γενική γραμματέα του υπουργείου πολιτισμού κ.Μενδόνη, προκειμένου να της ζητήσει να αρθεί το ενδιαφέρον που είχε εκφραστεί παλαιότερα από το υπουργείο για τη διεκδίκηση του «Αθηνά», και να ασχοληθεί με τα υπόλοιπα «ορφανά» δημόσια κτήρια που υπάρχουν στο κέντρο της πόλης, πριν οδηγηθούν σε μια κατάσταση φθοράς που δύσκολα θα αποκαθίσταται.

Όπως είναι γνωστό, η υπόθεση της διεκδίκησης του βιομηχανικού ακινήτου από το δήμο, στο παρελθόν έχει περάσει κυριολεκτικά από σαράντα κύματα μετά τις παρεμβάσεις του τότε υπουργού πολιτισμού κ.Βουλγαράκη, που είχε κατά το παρελθόν εκφράσει την επιθυμία να αποκτήσει το κτηριακό συγκρότημα με σκοπό να το αξιοποιήσει για διάφορες πολιτιστικές χρήσεις ( τη δημιουργία Μουσείου κ.α…). Στην πορεία όμως τα πράγματα ανατράπηκαν αφού οι επόμενοι υπουργοί δεν …μοιράστηκαν το όνειρο του κ.Βουλγαράκη, και δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για να ασχοληθούν με την τύχη του μεγάλου αυτού ακινήτου, το οποίο θέλει άμεσα η Λότζια να φέρει στην ιδιοκτησία της.

Χαρακτηριστικά ο κ.Κουράκης τονίζει ότι το βιομηχανικό κτήριο του «Αθηνά» είναι ένα εξαιρετικό κτήριο το οποίο έχει συνδεθεί με τη νεότερη ιστορία της πόλης και με κάθε τρόπο θα πρέπει να περιέλθει στην ιδιοκτησία του δήμου.

Το κτίριο αυτό, που είναι μερικώς διατηρητέο, αν συμπληρωθεί με ένα σύγχρονο κτιριακό συγκρότημα, μπορεί να εκφράσει, λειτουργικά και μορφολογικά την εποχή μας, ενώ ταυτόχρονα θα μπορέσει να ενσωματώσει, να προστατεύσει και να αναδείξει τα διατηρητέα κτίσματα του ιστορικού εργοστασίου.



Η εξαγορά

Σε ένα ποσό της τάξεως των 5,5 εκ ευρώ, φαίνεται να καταλήγουν η Λότζια και οι Μινωικές Γραμμές για την αγορά του κτηρίου, το οποίο σύμφωνα με το δήμαρχο είναι κατά 500 χιλ λιγότερα από την αρχική έκθεση των ορκωτών εκτιμητών για την αξία του κτηρίου.

Ωστόσο ο ίδιος δεν αποκλείει να γίνει μια ακόμα αξιολόγηση της τιμής του, από μια νέα έκθεση εκτιμητών, εν όψει και της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα, ώστε να διαπιστωθούν τι περιθώρια υπάρχουν σε σχέση με το που θα φτάσει το τελικό κόστος του ακινήτου.

Ανεξάρτητα ωστόσο από το πόσο μπορεί να μεςιώσει η Λότζια το κόστος του ακινήτου, σημαντικό γεγονός είναι ότι η ναυτιλιακή εταιρία, είναι διατεθειμένη να διαθέσει το σημαντικό βιομηχανικό ακίνητο στη Λότζια, με ευνοϊκούς όρους, μέσα από ένα φιλικό όπως τον χαρακτήρισε ο δήμαρχος διακανονισμό, που θα προβλέπει ευκολία πληρωμής για τρία χρόνια με άτοκες δόσεις.

Απαντώντας ο κ.Κουράκης σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες του δήμου να ανταποκριθεί στο βάρος της αγοράς του ακινήτου, τονίζει ότι όχι μόνο μπορεί να το καλύψει, αλλά να το κάνει και με μεγάλη άνεση, αφού το δημοτικό ταμείο δεν αντιμετωπίζει προβλήματα.



Η ιστορία του “Αθηνά”

Το συγκρότημα «Αθηνά» δημιουργήθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, από τέσσερεις δραστήριους επιχειρηματίες. Τον Μανόλη Βασιλάκη (ο οποίος είχε μεγάλη εμπορική δραστηριότητα στην εξαγωγή σταφίδας), τον Λιαπάκη, τον Ταλιάνη, και τον Αλεπουδέλη (πατέρα του Οδυσσέα Ελύτη) με καταγωγή από τη Μυτιλήνη όπου είχε διδαχθεί την τέχνη της σαπωνοποιίας.

Μαζί κατασκεύασαν σε μια έκταση 9 στρεμμάτων ένα εργοστάσιο σαπωνοποιίας και ένα πυρηνελαιουργείο, που ήταν μια από τις μεγάλες μονάδες που είχαν αναπτυχθεί στο Ηράκλειο την ίδια περίοδο.

Οι τέσσερις αυτοί συνεργάτες, πέτυχαν να συγκροτήσουν μια πολύ σπουδαία επιχείρηση, η οποία άνθησε για μια μακρά περίοδο, και σημείωσε μια εξαιρετικά πλούσια εμπορική διαδρομή.

Το εργοστάσιο, τροφοδοτούσε και κάλυπτε τις ανάγκες μεγάλου μέρους της τοπικής αγοράς, και παράλληλα πραγματοποιούσε εξαγωγές σε χώρες του εξωτερικού. Η δραστηριότητα του σταμάτησε στα τέλη της 10ετίας του ’70 που έκλεισε, για περιβαλλοντικούς λόγους και πολλά χρόνια αργότερα, αγοράστηκε από την εταιρία των Μινωικών Γραμμών.

Όταν έκλεισε το εργοστάσιο -στο οποίο ήταν ανηρτημένες μέχρι τέλους οι φωτογραφίες των επιχειρηματιών που ίδρυσαν το «Αθηνά»- αρχικά υπήρχαν σκέψεις για μεταστέγαση του στη Βιομηχανική περιοχή, οι οποίες στην πορεία εγκαταλείφθηκαν.

Έτσι, οι απόγονοι των ιδρυτών του συγκροτήματος, αποφάσισαν να το ενοικιάζουν για διάφορες χρήσεις… Τα μηχανήματα του Αθηνά πουλήθηκαν στις δύο ομοειδής επιχειρήσεις Γιαννούλη και Κουφάκη.