
Είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης να μην έχει διαβάσει Πλάτωνα ή Αριστοτέλη, να μην ξέρει να τραγουδάει και να χορεύει και να παίζει θέατρο;
“Η μαντινάδα ξεσηκώνει το κοινό, ο στίχος μπαίνει βαθιά στην ψυχή”
Σε «μουσικές περιπλανήσεις» θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τον γνωστό ηθοποιό, Στράτο Τζώρτζογλου, το κοινό της Κρήτης. Μαζί με τη Λια Βίσση παρουσιάζουν μια σειρά από ξεχωριστές παραστάσεις, όπου πρωταγωνιστούν όλα τα είδη της μουσικής, από τις κρητικές μαντινάδες, στο ροκ, τα λαϊκά και το σύγχρονο τραγούδι.
Μαζί τους θα είναι ο Στέλιος Μπικάκης, ο Χρήστος Σεβαστός και ο Μιχάλης Κακέπης.
Οι παραστάσεις θα δοθούν στις 14 Ιουλίου στον Άγιο Νικόλαο, στις 15 του μήνα στην Ιεράπετρα, στις 20 στο Πετροκεφάλι, στις 21 στη Σητεία, στις 22 στα Χανιά και στις 26 Ιουλίου στο Ηράκλειο. Θα συνεχίσουν σε Λιβαδειά και Ύδρα.
Παράλληλα, όμως, ο Στράτος Τζώρτζογλου θα συμμετέχει στα γυρίσματα της ταινίας μικρού μήκους “Κύκλωπας 2” που θα γίνουν στην Κρήτη.
Για τα καλλιτεχνικά σχέδιά του μιλάει στην “Π” ο γνωστός ηθοποιός, ο οποίος την ερχόμενη σεζόν θα παίξει στο πετυχημένο σίριαλ “Η Ζωή της Άλλης”.
“Μουσικές περιπλανήσεις” με τη Λία Βίσση. Μιλήστε μας για αυτή την παράσταση.
«Είναι ένας νέος, όπως ο Μικρός Πρίγκιπας πηγαίνει από πλανήτη σε πλανήτη, έτσι κι εδώ πάμε σε μουσικούς πλάνητες, ο ήρωας συναντάει φαινομενικά διαφορετικά είδη μουσικής. Ξεκινάει κάνεις από τις μαντινάδες, μπαίνει στο ροκ, πηγαίνει σε τραγούδια πιο ποιοτικής εναλλακτικής μουσικής, περνάει μέσα από λαϊκά που έχουν αγαπηθεί από τον κόσμο, φτάνει στη σημερινή εποχή στα μοντέρνα, που πάλι τραγουδιούνται, και οι παραστάσεις, στα Χανιά και το Ηράκλειο, κορυφώνονται με το μεγάλο μουσικό, σολίστ, Βαγγέλη Πετσάλη, ο οποίος θα παίξει στο πιάνο κομμάτια δικής του σύλληψης και δημιουργίας. Είναι ένας μουσικός που έχουν παιχτεί έργα του κλασικής μουσικής σε όλο τον κόσμο και στο Μέγαρο. Θα έρθει να κάνει ένα μισάωρο πρόγραμμα με πιάνο και πιθανόν με σαξόφωνο που τραγουδάει η Λια Βίσση και όλοι γινόμαστε μια παρέα στο τέλος. Είναι, λοιπόν, ένα μουσικό ταξίδι που πραγματικά αυτό που είναι κοινός παρονομαστής όλων είναι ο τρόπος που εκφράζονται οι καλλιτέχνες. Όλα αυτά τα φαινομενικά διαφορετικά είδη παρουσιάζονται σε ένα ενιαίο σύνολο, και βλέπουμε ότι οι μαντινάδες είναι ροκ μουσική, το ροκ όταν εκφραστεί σωστά μπορεί να γίνει κλασική μουσική, η κλασική, την κατάλληλη στιγμή παιγμένη μπορεί να αγαπηθεί όπως τα μοντέρνα τραγούδια ή τα παλιά λαϊκά. Βλέπεις ότι στην ουσία η τέχνη είναι ένα πράγμα. Μπορεί να εκφράζεται διαφορετικά. Είναι ένα δύσκολο στοίχημα να παντρέψεις διαφορετικά είδη αλλά νομίζω πως ο κόσμος έχει ανάγκη σε ένα πρόγραμμα να περνάει μουσικά και συναισθηματικά από διάφορα θέματα, είναι η ανάγκη της εποχής να μπορείς να ακούσεις διαφορετικά πράγματα».
Πιστεύετε πως ένας καλλιτέχνης για να είναι ολοκληρωμένος πρέπει να μπορεί να παίζει θέατρο, να τραγουδάει και να χορεύει;
«Το ιδανικό είναι ένας καλλιτέχνης, μάλλον κάθε άνθρωπος, όπως παλιά οι σπουδές ήταν ουμανιστικές, δεν υπήρχε άνθρωπος που δεν είχε διαβάσει από όλα. Ήταν αναγκαίο για την ανθρωπότητα να περάσει σε μια φάση εξειδίκευσης. Είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης να μην έχει διαβάσει Πλάτωνα ή Αριστοτέλη, να μην ξέρει να τραγουδάει και να χορεύει και να παίζει θέατρο; Δεν τον κάνει λιγότερο καλό, απλώς η αύρα του πάνω στη σκηνή θα είναι πιο σκληρή, πιο μονόχνοτη. Είναι σημαντικό, ακόμα και αν υπηρετείς την επιθεώρηση, να μην έχεις διαβάσει Έλληνες συγγραφείς, να μην ξέρεις τι συμβαίνει στην Επίδαυρο τα καλοκαίρια, ποιες τάσεις υπάρχουν στην Ευρώπη γύρω από το θέατρο. Δε σε κάνει λιγότερο καλό στο ταλέντο σου, σίγουρα, όμως, ένας καλλιτέχνης που μπορεί να ενσωματώσει πολλά πράγματα μέσα του, έστω σα πληροφορία, αυτό που δίνει είναι πιο ολοκληρωμένο. Στο εξωτερικό δε νοείται δραματική σχολή που δεν τα κάνεις όλα και μάλιστα φανταστείτε ότι είχα ενδιαφερθεί να ανοίξω μια δραματική σχολή στην Αθήνα και είχα πάει στην Αγγλία. Μιλούσαμε με ανθρώπους που έχουν δραματική σχολή και είχαν πει πως ξεκινάγανε τη δραματική τους παιδεία και τον πρώτο χρόνο κάνανε διαλογισμό, κάτι που είχα σκεφτεί κι εγώ. Δεν μπορεί ένας ηθοποιός να παίξει στρεσαρισμένος, ένας μαθητής να φέρνει στην τάξη τα προβλήματά του. Περνάνε από ένα φίλτρο οι μαθητές με διάφορες τεχνικές χαλάρωσης. Το να τραγουδάνε και χορεύουν το κάνουν από τα πέντε τους χρόνια. Βλέπουμε μια ποιότητα παραστάσεων εκεί. Έχει αρχίσει να γίνεται και στις δικές μας σχολές» .

