Από την Χαρά Καπαράκη Ψυχολόγο M.S.C

“Γιατί παντρεύονται οι άνθρωποι;”

- “Μα αυτός είναι ο προορισμός του ανθρώπου”, λεει ο παππούς. Ο παππούς, εκπρόσωπος του παραδοσιακού τρόπου ζωής και σκέπτεσθαι, εκπροσωπεί και την παραδοσιακή κοινωνία όπου κύριος σκοπός του γάμου ήταν η βιολογική και οικονομική επιβίωση ολόκληρης της οικογένειας. Τα βασανιστικά ερωτήματα που αποτελούν σήμερα τις βαθύτερες αιτίες για συγκρούσεις: “ποιοί είμαστε, τί μας κρατάει μαζί, τί ρόλο έχει ο καθένας μας, πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε”, είχαν απαντηθεί πριν ακόμα ενώσουν τις ζωές τους.

Η απάντηση του γιού του κτηνοτρόφου που ζούσε σε αστικό χώρο, στην ίδια ερώτηση ήταν: “οι άνθρωποι παντρεύονται για να κάνουν παιδιά, να τα αναθρέψουν, να τα μορφώσουν, και να τα κάνουν χρήσιμους ανθρώπους στην κοινωνία”.

Ο κόσμος του ζευγαριού έχει ήδη συρρικνωθεί. Οταν το παιδί φύγει, τί θα ενώνει το ζευγάρι; Η ένωση του ζευγαριού της βιομηχανικής εποχής βασιζόταν στην παρουσία ενός παιδιού.

Ο εγγονός δήλωσε: “Αυτό που ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσουμε με το σύντροφό μας μια καλή σχέση”. Ο νέος που έδωσε αυτή την απάντηση και που σηματοδοτεί την αφετηρία για την αναζήτηση της συντροφικότητας δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι όταν μιλούσε για νέους κώδικες επικοινωνίας μιλούσε για κάτι καθόλου γνωστό. Δεν συνειδητοποιούσε ακόμη ότι κουβαλούσε μέσα του και τους κώδικες παλαιότερων μορφών γάμου και οικογένειας και πως αυτά τα αλληλοσυγκρουόμενα πρότυπα ζωής που κουβαλάει ο ίδιος, όπως και η σύντροφός του θα δημιουργούν εμπλοκές στην επικοινωνία τους. Η σημερινή κατάκλυση από μια πληθώρα πληροφοριών, η σύγχυση στη σκέψη, τα αρνητικά συναισθήματα (έλλειψη εμπιστοσύνης, υποψίες για εκμεταλλευτική διάθεση του άλλου, θυμός, φόβος), εμποδίζουν τα ζευγάρια να φθάσουν στην επιθυμητή σχέση.

Τα νέα ζευγάρια ψάχνουν τα καινούργια κριτήρια για μια νέα μορφή συμβίωσης και επικοινωνίας που θα μπορέσει να διασώσει μια σχέση καθοριστική για τη δημιουργία μιας νέας μορφής οικογένειας, βασικού κυττάρου του κοινωνικού ιστού.

Η Συστημική - σύγχρονη θεώρηση και επιστημονική μέθοδος θεραπείας - αποβλέπει στη διαμόρφωση μιας ενιαίας στάσης στη μελέτη των επιστημονικών πραγμάτων.

Βοηθά το υποκείμενο να κατανοήσει τη σημασία της εσωτερικής οργάνωσης, τόσο που να μπορέσει να είναι χρήσιμο, και άτομο με εφικτούς στόχους ζωής.

Η θεραπεία δεν εξυπηρετεί μια διαδικασία με μοναδικό σκοπό την εξεύρεση στόχου και σκοπού, αλλά μια διαδικασία όπου βασικές αξίες της ζωής επαναξιολογούνται.