
“Θέλω να ξαναδώ”, λέει η 26χρονη που εξακολουθεί να βιώνει ένα απίστευτο δράμα
Της Ευαγγ. Καρεκλάκη
Τέλος δεν έχει το δράμα που ζει η 26χρονη Μαρία, το κορίτσι που πριν από τρία χρόνια συγκλόνισε την κοινή γνώμη όταν τυφλώθηκε από τον τεράστιο όγκο που είχε στο κεφάλι. Την υπόθεση είχε φέρει στο φως της δημοσιότητας η «Π» και το θέμα είχε φθάσει μέχρι τη Βουλή.
Η 23χρονη τότε κοπέλα, σπουδάστρια του ΤΕΙ, φιλοξενούνταν στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας. Το πρόβλημα αρχικά φέρεται να υποτιμήθηκε και όπως είχε καταγγελθεί, οι γιατροί που την είχαν εξετάσει τότε, είχαν αποδώσει τους έντονους πονοκεφάλους και τη θολούρα σε κρίσεις άγχους. Όταν πια υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, η κατάσταση της θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη ως προς το πρόβλημα όρασης.
Τις δύο τελευταίες εβδομάδες η 26χρονη μαζί με τη μητέρα της εγκαταστάθηκαν σε ένα σπίτι στην περιοχή του Αρκαλοχωρίου. Δυστυχώς η κατάσταση της κοπέλας έχει επιδεινωθεί. Εκτός από την τυφλότητα, αντιμετωπίζει πρόβλημα ακοής από το ένα αυτί, ενώ έχει σοβαρά κινητικά προβλήματα καθώς για να διασχίσει έστω και μία μικρή απόσταση, θα πρέπει να υποβαστάζεται.
Μέχρι και τις αρχές Ιουνίου φιλοξενούνταν σε κέντρο στα Χανιά. Σύμφωνα με τη μητέρα της, την κ. Πελαγία, εκεί έμεινε για περίπου ένα χρόνο. «Δεν μπορούσε να δοθεί άλλη παράταση. Έτσι αποφάσισα να ενοικιάσω ένα σπίτι στο Αρκαλοχώρι. Πλέον είμαστε οι δύο μας» λέει.
Η καρδιά της σπαράζει που βλέπει την κόρη της σε αυτήν την κατάσταση. «Δεν έχω βοήθεια από κανένα. Οικονομικά στηριζόμαστε στην σύνταξη του ΟΓΑ και στο επίδομα της Πρόνοιας. Η Μαρία όμως έχει πολλά έξοδα. Χρειάζεται φυσιοθεραπείες, πληρώνω γυναίκα να την προσέχει καθώς δεν μπορώ να λείψω ούτε ώρα από κοντά της. Μόνη της δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Αν μείνει για λίγο μόνη, στριγκλίζει».
Με δάκρυα στα μάτια θυμάται το παιδί της πριν από τέσσερα χρόνια. «Η Μαρία μου ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Μία όμορφη κοπέλα, γεμάτη ζωντάνια και όνειρα. Ήταν άριστη μαθήτρια και ήθελε να κάνει κάτι στη ζωή της. Και μας έτυχε αυτό. Ακόμα και σήμερα όμως αναζητώ την ελπίδα. Μήπως βρεθεί κάποιος γιατρός είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό που να μπορεί να βοηθήσει το παιδί μου».
Η κ. Πελαγία ζητά δικαιοσύνη. Ζητά να τιμωρηθούν όσοι ευθύνονται με την ολιγωρία τους για την τραγική κατάσταση της κόρης της. Πιστεύει ακράδαντα ότι αν το πρόβλημα της Μαρίας είχε διαγνωστεί εγκαίρως, σήμερα δεν θα είχε καταστραφεί η ζωή της. «Δεν ήταν επιλογή μου να φιλοξενηθεί η Μαρία στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας. Είχε χάσει την αδερφή της. Ήταν πολύ δεμένες. Δεν το άντεξε ψυχολογικά και σε συνδυασμό με κάποια άλλα οικογενειακά προβλήματα, θέλησε να πάει εκεί» υποστηρίζει η μητέρα.
«Θέλω να ξαναδώ»
Η Μαρία δεν γεννήθηκε τυφλή. Τα μάτια της αντίκρισαν τον κόσμο. Και αυτός ο κόσμος κατέρρευσε στα 23 της χρόνια. Απομονωμένη πλέον σε ένα σπίτι, ζει με τις σκέψεις και τις αναμνήσεις της. Βασανίζεται για το τι έφταιξε. Κυρίως όμως βασανίζεται για τη ζωή που δεν θα ζήσει. «Θέλω να ξαναδώ». Αυτό εύχεται μέσα της κάθε μέρα και κάθε στιγμή. «Δεν είμαι σε θέση να κρίνω ποιος φταίει για την κατάστασή μου. Το μόνο που θέλω είναι να αλλάξω και πάλι τη ζωή μου. Μου λείπουν τα πάντα» λέει στην «Π» συναισθηματικά φορτισμένη.
Δήλωσαν κώλυμα όλοι οι πραγματογνώμονες
Η κύρια ανάκριση αν και συνάντησε αρκετά εμπόδια, ολοκληρώθηκε πρόσφατα υπό το φόβο παραγραφής των αδικημάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες αν και η ανακρίτρια που χειρίζεται την υπόθεση, είχε δώσει εντολή για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, ουδείς νευροχειρουργός αποδέχτηκε να αναλάβει το ρόλο του πραγματογνώμονα και να απαντήσει στα ζητήματα που έθετε η ανακρίτρια. Σύμφωνα με το δικηγόρο της οικογένειας, Νικηφόρο Παπαδάκη, περίπου δέκα νευροχειρουργοί (σε Κρήτη και Αθήνα) δήλωσαν κώλυμα είτε λόγω φόρτου εργασίας είτε λόγω των καλών ή κακών σχέσεων που είχαν με το γιατρό που ανέλαβε να χειρουργήσει το κορίτσι. Και αυτό δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα ως προς την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης αφού δεν απαντήθηκαν καίρια σημεία. Ως εκ τούτου η ανακρίτρια υποχρεώθηκε να περατώσει την ανάκριση.
Σύμφωνα με πληροφορίες η ανακρίτρια ζητούσε να διερευνηθεί εάν η επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε η 26χρονη ήταν η ενδεδειγμένη με βάση τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης αλλά και την κατάσταση της υγείας της κοπέλας τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Επίσης ζητούσε απαντήσεις εάν μετά τις επεμβάσεις, υπήρξε επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της Μαρίας και ακόμα εάν τηρήθηκαν οι κανόνες επιμέλειας και διενεργήθηκαν όλες οι δέουσες ενέργειες που επιβάλλονταν.
Σημειώνεται ότι για την υπόθεση διερευνάται η τυχόν ευθύνη της τότε διοίκησης του Κέντρου καθώς και του γιατρού που είχε αναλάβει την επέμβαση της κοπέλας. Υπενθυμίζεται ότι η μεν πλευρά της διοίκησης είχε υποστηρίξει ότι δεν υπήρξε καμία ολιγωρία από μέρους της και ότι το κορίτσι μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, από την πλευρά του γιατρού είχε υποστηριχθεί ότι η επέμβαση έπρεπε να είχε γίνει πολύ νωρίτερα καθώς οι βλάβες που είχαν προκληθεί στο οπτικό νεύρο ήταν μη αναστρέψιμες.

