Πολλά ερωτηματικά που επικεντρώνονται κυρίως στο θέμα των κονδυλίων θέτουν οι νοσοκομειακοί γιατροί αναφορικά με την πρόταση του υπουργείου Υγείας για ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων από το τέλος του έτους ενώ ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου Γρηγόρης Πασπάτης, διατυπώνει το ερώτημα ποιος θα πληρώνει την υπερωριακή απασχόληση των γιατρών.

Σχολιάζοντας το σχέδιο νόμου που παρουσιάστηκε από την υπουργό Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Πασπάτης σημειώνει:

“Αρχικά θα ήθελα να επισημάνω ότι κάθε προσπάθεια είναι καλύτερη από την κατάσταση πολιτικής αβουλίας που μας είχε συνηθίσει μέχρι σήμερα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Διαβάζοντας το νομοσχέδιο άμεσα δημιουργείται το σκληρό ερώτημα για τη χρηματοδότηση του συστήματος (ΕΣΥ και ιδιωτικός τομέας). Αμεσα δημιουργείται η απορία αν οι συντάκτες του νομοσχεδίου γνώριζαν ότι η χώρα μας δεν βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής ευμάρειας αλλά υπό την επικυριαρχία του ΔΝΤ.

Μιλάνε για ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων. Ας δεχθούμε ότι όλο το προσωπικό των νοσοκομείων θα το αποδεχθεί για να ενισχύσει τα οικονομικά του και μη λανβάνοντας υπόψη τη βιολογική εξόντωση. Ποιος θα πληρώσει την παραπάνω εργασία των εργαζομένων. Τα ασφαλιστικά ταμεία που δεν έχουν χρήματα; Μήπως εννοούν τη χρηματοδότηση της ολοήμερης λειτουργίας από τον πολίτη όπως τα απογευματινά ιατρεία των κλινικών ιατρών που είναι όμως ένας άλλος τρόπος θεώρησης της υγείας μη αποδεκτός πολιτικά από την σημερινή κυβέρνηση (σύμφωνα τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα). Μήπως οδηγηθούμε σε ένα άλλο ολισθηρό δρόμο μη πληρωμής δεδουλευμένων όπως συμβαίνει σήμερα με τις εφημερίες”;

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου αναφέρει ακόμη ότι “θα περιμένα πλέον δραστικά διαρθρωτικά μέσα, όπως άμεση κατάργηση των ΔΣ των νοσοκομείων (δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης με τη σημερινή διάρθρωση) και επαναφορά των ΔΣ του νόμου Παπαδόπουλου του 2001 (τα μόνα λειτουργικά αφού στελεχώνονται από τους ανθρώπους που συμμετέχουν στα προβλήματα καθημερινά)”.

Ο ίδιος εξηγεί:

“Θα περίμενα περισσότερα δραστικά μέτρα καταρχήν στη διοικητική συγχώνευση όμορων νοσηλευτικών μονάδων και με προοπτική πλήρους συγχώνευσης σε βάθος χρόνου. Πρακτική που τηρείται σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο και δεν συνδέεται με μείωση θέσεων εργασίας. Δεν μπορεί η χώρα μας να έχει 150 υπολειτουργούντα δημόσια νοσοκομεία και να χρειάζεται τα μισά αλλά λειτουργούντα”.



Καταρρέει το Σύστημα Υγείας

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου καταλήγει:

“Το Σύστημα Υγείας της χώρας μας (ΕΣΥ και ιδιωτικός τομέας) βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού όπου βρίσκεται και η ελληνική κοινωνία συνολικά. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας για να δομηθεί ένα σοβαρό σύστημα υγείας οφείλει να πάρει δραστικά μέτρα που θα έχουν όμως σημαντικό πολιτικό κόστος και όχι ημίμετρα. Η σημερινή κυβέρνηση οφείλει να κάνει στο τομέα της Υγείας αυτά που δεν είχαν το πολιτικό σθένος να κάνουν οι προηγούμενες τα τελευταία 10 χρόνια”.



Η θέση της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών

Σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδια Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, μεταξύ άλλων σημειώνει:

“Για να μπορούν να λειτουργήσουν τα Δημόσια Νοσοκομεία σήμερα αξιόπιστα, απαιτείται η εξασφάλιση δύο τουλάχιστον προϋποθέσεων:

Να εξασφαλίζεται κάθε φορά το πόσο για την πληρωμή των δεδουλευμένων εφημεριών. Δηλαδή των εφημεριών που ο κάθε γιατρός καλείται να κάνει ώστε να εφημερεύει το νοσοκομείο με ασφάλεια.

Να συμφωνήσουμε στην υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης – Συμφωνίας, ώστε να υπάρχει και η νόμιμη δυνατότητα πληρωμής των παραπάνω εφημεριών όπου και από όποιους θα χρειάζεται να γίνουν.

Εάν δεν εξασφαλίζονται οι δυο αυτές προϋποθέσεις, τότε η λειτουργία των νοσοκομείων γίνεται επισφαλής αφού οδηγούμαστε σε εφημεριακό κραχ.

Αντιπαρερχόμαστε τις αρχικές εξαγγελίες της Υπουργού, μη θεωρώντας ότι είναι δεσμευτικές και συναινούμε σε διαπραγμάτευση για Συλλογική Σύμβαση – Συμφωνία”.

Η ΟΕΝΓΕ τονίζει ότι για να γίνει διάλογος πρέπει να δισφαλιστεί ότι"

l Δεν θα μειωθούν οι κλίνες του Δημόσιου Συστήματος Υγείας.

l Δεν θα χαθεί καμία θέση εργασίας και συγχρόνως αξιόπιστα θα προχωρήσουν οι 2000 προσλήψεις νέων γιατρών που έχουν προβλεφθεί.

l Να διατηρηθεί απαρέγκλιτα το θεσμικό κομμάτι της Συλλογικής Σύμβασης και του νόμου 3754 που την κύρωσε.