
Της Κατερίνας Μυλωνά
Μονόδρομος είναι οι κινητοποιήσεις για τους εργαζομένους σε αυτή την περίοδο που πλήττονται τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Η παραπάνω πεποίθηση αποτελεί κοινό τόπο για τους εκπροσώπους των τεσσάρων συνδυασμών που κατεβαίνουν στις εκλογές για τη νέα διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου.
Οι κ.κ. Γιώργος Σκουλατάκης, από τη «Δημοκρατική συνεργασία», Παναγιώτης Κοζάκος, από τον «Ενωτικό συνδυασμό εργαζομένων Ν. Ηρακλείου», Γιάννης Γωνιανάκης, από τη «Δημοκρατική αγωνιστική συνεργασία», και Αναστάσιος Κωνσταντινίδης, από την «Ανεξάρτητη αγωνιστική κίνηση» μιλούν στην «Π» για την κρισιμότητα των εκλογών και τις δύσκολες συνθήκες, στις οποίες καλούνται να αντεπεξέλθουν εργαζόμενοι και συνδικάτα.
Σημειώνεται πως οι εκλογές διενεργούνται σήμερα από τις 10 το πρωί ως τις 8 το βράδυ και αύριο από τις 12 το μεσημέρι ως τις 7 το βράδυ.
Συμμετέχουν 74 Πρωτοβάθμια Σωματεία με 218 Αντιπροσώπους.
Ο κ. Γιώργος Σκουλατάκης μιλά για μια περίοδο δύσκολη και κρίσιμη που διακυβεύονται τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. «Πέρα από τις κινητοποιήσεις δεν υπάρχει άλλη επιλογή για να αντιμετωπίσουμε όλα τα αρνητικά που σχεδιάζει η κυβέρνηση με την τρόικα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά από τον αγώνα», αναφέρει και τονίζει πως οι εργαζόμενοι «πρέπει να είμαστε συνεχώς δυναμικά μπροστά απέναντι σε οποιοδήποτε κυβερνάει και επιβάλει τα μέτρα, την κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την εργοδοσία. Η περίοδος είναι κρίσιμη, δύσκολη και για αυτό χρειάζεται ένα όσο γίνεται δυνατό εργατικό κίνημα». Όσο αφορά στην επιλογή οι εκλογές να γίνουν λίγους μήνες πριν τη λήξη της θητείας, αναφέρει πως «δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, έχουμε προβλήματα μπροστά μας και χρειάζεται μια ανανεωμένη δυναμική διοίκηση».
«Οι καταστάσεις είναι πολύ δύσκολες και αν δεν το καταλάβουν οι εργαζόμενοι ότι είναι καιρός να αλλάξουν τις νοοτροπίες και να μην ακολουθούν κομματικές κατευθύνσεις, θα πηγαίνουν συνεχώς προς το χειρότερο, για αυτό και η ονομασία του συνδυασμού και προσωπική αρχή όσο καιρό ασχολούμαι με τα συνδικαλιστικά είναι η ισχύς εν τη ενώσει», αναφέρει ο κ. Παναγιώτης Κοζάκος. Τονίζει, ακόμα, πως « εύχομαι και ελπίζω οποιοιδήποτε εκλεγέντες συναισθανόμενο το βάρος της ευθύνης τους σύμφωνα με τα τωρινά γεγονότα θα αλλάξουν ρότα και μόνο ως γνώμονα θα έχουν την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων και όχι την εξυπηρέτηση άλλων σκοπιμοτήτων». Ο κ. Κοζάκος θεωρεί πως με τις υπάρχουσες συνθήκες « χρειάζεται γενικός ξεσηκωμός όλων των εργαζομένων» και υποστηρίζει πως όσα ανακοινώνονται με το σταγονόμετρο αποτελούν προηλειμμένες αποφάσεις.
« Δεχόμαστε την πιο μεγάλη επίθεση των τελευταίων δέκα ετών σε ασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα», τονίζει ο κ. Γιάννης Γωνιανάκης και προσθέτει πως «καλούμε τους εργαζόμενους να αντισταθούν, να δώσουν τη μάχη στους χώρους δουλειάς». Σύνθημα του συνδυασμού του είναι « καμία θυσία για την πλουτοκρατία, να πληρώσουν την κρίση εκείνοι που την έκαναν και Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Ο κ. Γωνιανάκης αναφέρει πως «οι εργαζόμενοι ό, τι κατέκτησαν ήταν με αγώνα και αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο δρόμοι, ο δρόμος της εξαθλίωσης και μιζέριας που μας καλεί να ακολουθήσουμε η κυβέρνηση και Κάποιες συνδικαλιστικές παρατάξεις και ο εργοδοτικός μηχανισμός ή ο δρόμος του αγώνα, της αντίστασης για να ανατρέψουμε την πολιτική που μας κάνει μαύρη τη ζωή. Εμείς οι εργαζόμενοι παράγουμε τον πλούτο και ουσιαστικά δεν καρπωνόμαστε τίποτα και τώρα μας τον κλέβουν κάποιοι μεγαλοεργοδότες».
«Όσο πιο πολλές είναι οι φωνές που ακούγονται στα συνδικάτα τόσο καλύτερο είναι για το συνδικαλιστικό κίνημα. Καλό θα είναι οι εργαζόμενοι να σκεφτούν πολύ καλά ότι η δημοκρατία του ενός δεν ωφέλησε ποτέ και σε τίποτα τον τόπο και το εργατικό κίνημα», αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Κωνσταντινίδης. «Αυτή τη στιγμή πλήττονται οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, έχουν βάλει σκοπό και στόχο να ισοπεδώσουν αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, ίσως είναι ο πιο εύκολος στόχος. Πιστεύουμε ότι οι κινητοποιήσεις μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα προς το καλύτερο, να μην επιτρέψουμε σε αυτούς που έχουν βάλει στόχο να ισοπεδώσουν τα πάντα να το καταφέρουν, τουλάχιστον να περισώσουμε ό, τι μπορούμε και να κρατήσουμε όσα περισσότερα δικαιώματα μπορούμε», τονίζει.

