Του Ν. Τσαγακράκη
Eναλλακτικές
Κι αν φαίνεται ότι στις αίθουσες έχει αδρανήσει, υπάρχουν πολλές επιλογές για να προεκτείνετε την κινηματογραφική σεζόν στο σπίτι σας.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Δεδομένου ότι ουσιαστικά η μισή κινηματογραφική σεζόν δε φτάνει ποτέ στις τοπικές αίθουσες αλλά καταλήγει στα ράφια των βίντεο-κλαμπ, συνεχίζουμε να προτείνουμε ταινίες τις οποίες θεωρούμε αξιόλογες. Η πρώτη απ’ αυτές είναι ένα νοτιοκορεατικό αστυνομικό θρίλερ με τίτλο «Ο κυνηγός» («Chugyeogja») σκηνοθετημένο από τον Να Χονγκ-Τζιν. Πρωταγωνιστής είναι ένας νταβατζής που ξαφνικά αρχίζει να χάνει μία-μία τις κοπέλες του και αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση, νομίζοντας αρχικά ότι τις απάγουν ανταγωνιστές του. Στην πορεία θ’ ανακαλύψει τον δράστη αλλά αυτό που δε μπορεί να φανταστεί είναι η τύχη των κοριτσιών. Πρόκειται για ένα περίπλοκο, καλογυρισμένο, πολύ βίαιο θρίλερ, που καταφέρνει να συνδέσει εύστοχα και λειτουργικά τις πολλές υπο-πλοκές που ξεκινάει, επιδεικνύοντας σπάνια αληθοφάνεια και αυξανόμενη δυσκολία για τον ήρωα, καλλιεργώντας συνεχώς το μυστήριο, την αγωνία, τη μελαγχολία και την κλιμακούμενη ευαισθησία του νταβατζή.
Το «Χάρισμα της Σεραφίν» («Séraphine») του Μαρτάν Προβόστ διαθέτει την εκπληκτική Γιολάντ Μορώ στον ρόλο της καθαρίστριας που ήταν παράλληλα ένα μεγάλο ‘κρυμμένο’ ζωγραφικό ταλέντο στην επαρχιακή Γαλλία των αρχών του 20ου αιώνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Σεραφίν Λουί αλλά έμεινε γνωστή ως Σεραφίν του Σενλί, από το χωριό όπου κατοικούσε. Η προσωπογραφία του Προβόστ κέρδισε εφτά βραβεία Σεζάρ, ανάμεσα στα οποία και καλύτερης ηθοποιού για τη Μορώ. Η ταινία εναρμονίζεται με τον ψυχισμό της αισθηματικά τραυματισμένης και διανοητικά ασθενούς Σεραφίν, η οποία το μόνο που θέλει είναι να ζωγραφίζει, αλλά αδυνατεί να διαχειριστεί την αναγνώρισή της όταν αυτή τελικά έρχεται. Το φιλμ φτιάχνει μια απολύτως συμπαθητική εικόνα της ζωγράφου, αναδεικνύοντας εξίσου το ταλέντο και την αδυναμία της, διατηρώντας χαμηλούς τόνους σύμφωνα με τη δυνατή, εσωτερική, λακωνική ερμηνεία της Μορώ.
Ομολογουμένως, περιμέναμε περισσότερα από το «Αυγουστιάτικο γεύμα στη Ρώμη» («Pranzo di ferragosto») του Τζιάννι Ντι Γκρεγκόριο, όπου ένας μεσήλικας ο οποίος μένει με την ηλικιωμένη μητέρα του αναγκάζεται να φιλοξενήσει ακόμα τρεις καλοσυνάτες γριούλες τη διάρκεια του Δεκαπενταύγουστου στην έρημη Ρώμη. Αυτό που προκύπτει είναι μια ευχάριστη κομεντί για το πέρασμα του χρόνου και τα γηρατειά, αλλά νιώσαμε ότι η ιστορία θα μπορούσε να είναι πολύ πιο ‘ζουμερή’ στο χιούμορ, στα συναισθήματα και στα ζητήματα της πλοκής, καθώς δίνονται πολλές αφορμές στη διάρκεια του φιλμ, οι οποίες όμως δεν αναπτύσσονται εκτενώς.
Παρόμοια συναισθήματα μας δημιούργησε και το δανέζικο δράμα «Αυτό που κανείς δεν ξέρει» («Det som ingen ved») του Σόρεν Κραγκ-Γιάκομπσεν, όπου ένας πατέρας προσπαθεί να ανακτήσει την κόρη του από μια διεφθαρμένη κυβερνητική οργάνωση πληροφοριών, η οποία προηγουμένως έχει σκοτώσει και την αδελφή του, που απειλούσε να διαρρεύσει παρα-κρατικά μυστικά. Ούτε το θέμα ούτε ο χειρισμός είναι κάτι φοβερά πρωτότυπο, αλλά τουλάχιστον η εκτέλεση γίνεται με συνέπεια, σφιχτή πλοκή και καλές ερμηνείες, οπότε η απόλαυση θα εξαρτηθεί περισσότερο από τις προσδοκίες σας παρά από τον αξιοπρεπή αλλά συνηθισμένο χαρακτήρα του φιλμ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ο ΤΖΑΦΑΡ ΠΑΝΑΧΙ
Έπειτα από δύο μήνες παράνομης κράτησης σε φυλακή της Τεχεράνης, ο ιρανός σκηνοθέτης Τζαφάρ Παναχί αφέθηκε ελεύθερος την Τρίτη με εγγύηση 200.000 δολαρίων, ενώ παραπέμφθηκε σε επαναστατικό δικαστήριο για μελλοντική εξέταση των γενικών κι αορίστων κατηγοριών που τον θέλουν να ενεργεί ενάντια στο καθεστώς. Ο Παναχί κρατείτο από τις αρχές Μαρτίου, όταν οι ειδικές δυνάμεις είχαν εισβάλει σπίτι του και τον συνέλαβαν με αδιευκρίνιστες κατηγορίες, ενώ εδώ και μια εβδομάδα είχε ξεκινήσει απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για την παράνομη κράτησή του. Δυναμικός υποστηρικτής του ηγέτη της ιρανικής αντιπολίτευσης Μιρχοσεΐν Μουσαβί στις περυσινές εκλογές, είχε συλληφθεί μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του, αλλά λίγο αργότερα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του αφέθηκαν ελεύθερα.
Ο Παναχί είναι από τους πλέον διακεκριμένους ιρανούς σκηνοθέτες, έχοντας κερδίσει μεταξύ άλλων Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο το 2006 για το «Offside», Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία το 2000 για τον «Κύκλο», στις Κάννες το 1995 Χρυσή Κάμερα για το «Λευκό Μπαλόνι» και το 2003 βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα για το «Κόκκινο Χρυσάφι». Η αιφνίδια σύλληψή του δεν του επέτρεψε να ταξιδέψει μέχρι τις Κάννες, όπου φέτος είχε οριστεί μέλος της επιτροπής του 63ου φεστιβάλ, στο οποίο η θέση του παρέμεινε κενή σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Κατά την απονομή των βραβείων του φεστιβάλ, η νικήτρια του βραβείου καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, γαλλίδα ηθοποιός Ζιλιέτ Μπινός, αναφερόμενη στον Παναχί δήλωσε ότι “το λάθος του είναι πως είναι ένας καλλιτέχνης, ένας άνθρωπος ανεξάρτητος”. Η Μπινός πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία του συμπατριώτη του Παναχί, Αμπάς Κιαροστάμι, «Πιστοποιημένο αντίγραφο» («Copie Conforme»).

