
Ο κ.Αρναουτάκης υπέγραψε την απόφαση για το ΠΣΚΗ παρουσία του δημάρχου κ.Κουράκη ο οποίος και τον ευχαρίστησε για τη συμβολή του αφού το έργο είχε “κολλήσει” και στο υπουργείο Πολιτισμού.
“Ευχαριστούμε τον υπουργό για τη συμβολή του, τα χρήματα θα δοθούν στη ΔΕΠΤΑΗ και τώρα το έργο θα προχωρήσει ενώ για τη δεύτερη φάση αναμένουμε να ανοίξει το μέτρο του υπουργείου Πολιτισμού για να μπορέσουμε να το εντάξουμε στο ΕΣΠΑ”, ανέφερε ο κ.Κουράκης ο οποίος παρέστη και στη συνεδρίαση του ΚΑΣ το οποίο συζήτησε και ενέκρινε ομόφωνα την αναστήλωση της πύλης του Παντοκράτορα η οποία κινδυνεύει με κατάρρευση και ο δήμος την έχει στηρίξει πρόχειρα.
“Πρέπει να προχωρήσει αυτή η μόνιμη λύση για ένα εντυπωσιακό μνημείο, ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς”, είπε ο κ. Κουράκης στα μέλη του ΚΑΣ το οποίο ενέκρινε ομόφωνα και την μελέτη εφαρμογής και απομένει τώρα να βρεθούν τα χρήματα (περίπου 2 εκατομμυρια ευρώ) για να δημοπρατηθεί το έργο.
Θυμίζουμε ότι το επίμαχο θέμα της αποκατάστασης του μνημείου, είχε γίνει αντικείμενο αντιπαράθεσης, του δήμου Ηρακλείου με το υπουργείο Πολιτισμού εδώ και πολλά χρόνια. Άλλωστε περισσότερο από 1,5 χρόνο είχε “κολλήσει” η έγκριση της μελέτης του έργου, γεγονός που ανάγκασε το δήμαρχο Ηρακλείου να στείλει αλλεπάλληλες επιστολές προς την πρηγούμενη ηγεσία του υπουργείου, προκειμένου να ζητήσει την όσο το δυνατό ταχύτερη εξέταση της.
Η προμετωπίδα της πύλης εμφανίζει κλίση 38 μοιρών, με αποτέλεσμα κανείς να μην είναι σε θέση να εγγυηθεί για το πώς θα συμπεριφερθεί το μνημείο σε περίπτωση εκδήλωσης σεισμικής δραστηριότητας.
Πρόκειται για μια πυλη που διαφοροποιείται κατασκευαστικά από όλες τις άλλες, καθώς από την είσοδο της, ξεκινούσαν δύο θολοσκεπείς διάδρομοι εσωτερικά .
Πάνω σε αυτή, βρίσκονται σε τύπο μεταλλείου, η μορφή του Παντοκράτορα και μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά με το όνομα “Παντοκράτορας”.
Ο ένας από την αριστερή πλευρά οδηγούσε από την πόλη προς την εξοχή. Αντίστοιχα η δεξιά πλευρά οδηγούσε στη χαμηλή πλατεία του Παντοκράτορα.
Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20αιώνα και κατά τη διάρκεια Τουρκοκρατίας αφού συνέδεε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες. Οι βαριές θύρες της πύλης έκλειναν με τη δύση του ηλίου, και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο, και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι.
Με την πάροδο των χρόνων την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορευματικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων, και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιώπορτα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη.

