Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Το όνειρο της Τζένης, ήταν να αποκτήσει ένα σκυλάκι, και οι γονείς της, ο Θωμάς και η Μάρθα Παπαδομιχελάκη, το έκαναν πραγματικότητα, κάνοντάς της δώρο τον Arturo, ένα γλυκό κουτάβι με τεράστια αυτιά, χαρακτηριστικά των basset hound. Αυτή είναι η ιστορία του.

Ο Arturo ήταν «όνειρο ζωής» της λατρεμένης μας κόρης της Τζένης – έτσι μας λέει η ίδια – που είναι φοβερά φιλόζωη. Γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι να συμβιώνει και να μεγαλώνει ένα παιδί με ένα ζωάκι, να δίνει και να παίρνει αγάπη, τρυφερότητα, παιχνίδι, παρέα, και να αναλαμβάνει ευθύνες, αποφασίσαμε με τον μπαμπά της, να κάνουμε αυτό το όνειρο πραγματικότητα.. Το μικρό μας basset hound έφτασε στην αγκαλιά της κόρης μας, που το κοιτούσε με μάτια που έλαμπαν από χαρά, αγάπη, έκπληξη και ευτυχία. Όσο για το όνομά του, το είχαμε ήδη επιλέξει από μια μεγάλη λίστα ονομάτων που είχαμε φτιάξει όλοι μαζί.

«Ο Arturo λοιπόν είναι ένα πολύ γλυκό, παιχνιδιάρικο, αστείο κουτάβι - βλέπετε μουτράκι - πολύ τρυφερό, αγαπησιάρικο και ταυτόχρονα πολύ ζωηρό και παιχνιδιάρικο, με σήμα κατατεθέν τα μακριά – και πολύ ευαίσθητα – αυτιά του και με τα πολύ εκφραστικά - ανθρώπινα θα έλεγε κανείς – ματάκια του τα οποία δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο.

Είναι σχεδόν 6 μηνών τώρα, και λόγω της αλλαγής των δοντιών του, αποφάσισε να ασχοληθεί με το «κλάδεμα» των λουλουδιών της βεράντας και το «σκάλισμα» των επίπλων μας. Όμως δεν του αφήνουμε και πολλά περιθώρια, γιατί η εκπαίδευσή του για την συμβίωση του μαζί μας μέσα στο σπίτι έχει αρχίσει δειλά – δειλά από τότε που ήταν 2 ½ μηνών. Έχει μια μεγάλη ποικιλία από παιχνίδια, παρʼ όλα αυτά δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα παιδικά καλτσάκια, παπούτσια, και παντοφλάκια, όταν βρίσκονται σε κίνηση, και γίνεται έξαλλος όταν δεν τον αφήνουμε να παίξει μʼ αυτά. Είναι πολύ φιλικός και κοινωνικός με όλα τα ζώα, ακόμη και με τα έντομα που επισκέπτονται κατά καιρούς την βεράντα μας. Είναι πολύ λιχούδης, και σαν μια από τις πιο καλές «μύτες» στον κόσμο όπως καταλαβαίνετε θέλει να τα δοκιμάσει όλα. Η αγάπη του αυτή για το φαγητό έχει γίνει σύμμαχός μας στην εκπαίδευσή του. Λατρεύει τα κομματάκια μήλου και του καρότου που παίρνει σαν επιβράβευση για κάτι που καταφέρνει, και έτσι όλο και προσπαθεί.

Γίνομαι έξαλλη όμως όταν εσκεμμένα «ξεχνάει» κάτι που έχει μάθει, αλλά πριν προλάβω να ανοίξω το στόμα μου για να τον μαλώσω, πέφτει ανάσκελα και μου κάνει νάζια όλο σκέρτσο για να με καλοπιάσει. Δεν ξέρω πώς κρατιέμαι τότε να μην γελάσω, βλέποντας αυτή την αστεία φατσούλα που ξέρει ότι έχει κάνει σκανδαλιά, με βλέμμα λοξό και μετανιωμένο, να προσπαθεί να τα «μπαλώσει».

Σε γενικές γραμμές είναι ήσυχο και ήρεμο κουτάβι σε σχέση με άλλες ράτσες πιο υπερκινητικές. Χαλαρώνει μαζί μας στον καναπέ παρακολουθώντας τηλεόραση, και δεχόμενος τα χάδια μας χουζουρεύει στα πόδια μας. Πάντοτε όμως πανέτοιμος για βόλτα ή μακρινή εξόρμηση ή εκδρομή, μόλις ακούσει το μαγικό «πάμε» περιμένει υπομονετικά την πόρτα του σπιτιού να ανοίξει. Είναι μέλος της οικογένειάς μας, κομμάτι της ζωής μας και δεν θα τον αλλάζαμε με τίποτα στον κόσμο. Η Τζένη δε πανευτυχής και πολύ υπερήφανη για τον Arturo της, που τον λατρεύει, φροντίζει, και προστατεύει τώρα που είναι κουτάβι ακόμη. Ο Arturo μας, μια μικρή ιστορία με μεγάλα αυτιά και πολλή αγάπη”.