
«Εφερα αμέσως στο μυαλό μου την εικόνα του σκύλου να πεθαίνει στο δρόμο απο την πείνα ή ακόμα χειρότερα να βρίσκει τραγικό θάνατο από κάποιο όχημα...
Χωρίς να το πολυσκεφτώ τον πήρα μαζί μου...»
Η ιδιωτική υπάλληλος Ολγα Σμυρνάκη, δεν φανταζόταν ποτέ τον εαυτό της με σκύλο μέχρι που γνώρισε τον Πάρη. Ενα κουταβάκι ημίαιμο λαμπραντόρ που πλέον δεν το αποχωρίζεται σχεδόν ποτέ.
Αλλωστε, όπως μας γράφει, τον αγάπησε από την πρώτη στιγμή που τον είδε... Αυτή είναι η ιστορία του.
«Ως άνθρωπος δεν θεωρούσα ποτέ τον εαυτό μου κατάλληλο για να έχει κάποιο κατοικίδιο. Θέλουν φροντίδα, να τους αφιερώνεις χρόνο, να είσαι υπεύθυνος... Δεν πίστευα πως είχα αυτό το προτέρημα ούτε την υπομονή όπως κάποιοι άλλοι άνθρωποι μέχρι που είδα ένα μικρό ταλαιπωρημένο σκυλάκι να γυρνάει στο δρόμο, μόνο του, φοβισμένο, πεινασμένο και το μόνο του καταφύγειο ήταν το χαλάκι της εξώπορτας της αδερφής μου και εκεί κοιμόταν... Εφερα αμέσως στο μυαλό μου την εικόνα του σκύλου να πεθαίνει στο δρόμο απο την πείνα ή ακόμα χειρότερα να βρίσκει τραγικό θάνατο από κάποιο όχημα... Χωρίς να το πολυσκεφτώ τον πήρα μαζί μου... στο σπίτι μου... στις 8 Απριλίου 2010. Τον καθάρισα, του έδωσα φαγητό, του έβγαλα τα τσιμπούρια και τους ψίλους που τον ταλαιπωρούσαν, και του έδωσα ένα ζεστό κουβερτάκι για να κοιμηθεί... Την επόμενη κιόλας μέρα πήγαμε στο γιατρό, κάναμε το πρώτο μας εμβόλιο και ο γιατρός μας είπε: "Είναι ένα υγιέστατο ημίαιμο λαμπραντόρ 43 ημερών". Το όνομα που πήρε είναι Πάρης. Ο Πάρης είναι λιγάκι νευρικός, κλαψιάρης, πεισματάρης, πολύ έξυπνος και πάντα φιλικός με όλους αλλά νευριάζει πολύ όταν του πειράζουν την μουσούδα του. Εχει αρκετά παιχνιδάκια αλλά το αγαπημένο του είναι ένα λούτρινο κουκλάκι. Η πρώτη του ζημιά στο σπίτι ήταν ότι έφαγε ένα δερμάτινο κομοδινάκι. Τον ηρεμεί πολύ να είναι στην αγκαλιά μου και πολλές φορές κοιμάται και εκεί ακουμπισμένος στο σημείο της καρδιάς. Δεν τον αποχωρίζομαι σχεδόν ποτέ, δεν θέλω να μένει μόνος του πολλές ώρες ούτε θέλω να κλαίει και να νιώθει μοναξιά. Τον αγαπάω πολύ... τον αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον είδα και δεν θα τον άλλαζα για τίποτα... Πραγματικά χαίρομαι που μπήκε στη ζωή μου ο Πάρης και το μόνο πράγμα που θέλω για εκείνον είναι να είναι πάντα ευτυχισμένος...»

