
«Όχι» στις εκπτώσεις λέει ο Κώστας Μακεδόνας, ένας τραγουδιστής που, από τα πρώτα του βήματα, είχε την ευτυχία να συνεργαστεί με κορυφαία ονόματα του χώρου, μία σπουδαία φωνή που έχει ερμηνεύσει κομμάτια που «μιλούν» στην καρδιά και την ψυχή του κόσμου, τραγούδια που δημιουργήθηκαν πριν από χρόνια και, όμως, μοιάζει σα να ήταν χθες…
Ο Κ. Μακεδόνας εμφανίζεται απόψε στη Μουσική Σκηνή « ΜΥΛΟΣ », έχοντας στο πλευρό του τη Γιώτα Νέγκα, και υπόσχονται στο κοινό μια νύχτα μαγική, γεμάτη με καλό λαϊκό τραγούδι.
Ο Κώστας Μακεδόνας, ένας από τους πιο σημαντικούς ερμηνευτές μας με μια σπουδαία φωνή που καταφέρνει με την έκφραση, το πάθος και την «τεχνική του» να τραγουδά και να μαγεύει, να ταράζει και να συγκινεί, θα αγγίξει και αυτή τη φορά με ευαισθησία τις νύχτες μας μετατρέποντας τες σε μαγικές... Μαζί του η Γιώτα Νέγκα, μία από τις καλύτερες σύγχρονες ερμηνεύτριες, που με την μεστή, βαθιά και λαϊκή φωνή της σε παραπέμπει σε μια αυθεντικότητα άλλων εποχών. Μία ερμηνεύτρια που ξέρει να χαρίζει μοναδικές στιγμές ερμηνευτικής δεξιοτεχνίας με δύναμη και συναίσθημα.
Ο Κώστας Μακεδόνας και η Γιώτα Νέγκα υπόσχονται να μας χαρίσουν ένα μελωδικό, διασκεδαστικό πρόγραμμα με υψηλή αισθητική και πάνω απʼ όλα καλά τραγούδια. Τραγούδια φυλαγμένα στην καρδιά μας αλλά και τραγούδια που δεν έχουμε την ευκαιρία να άκουμε συχνά σε μια μουσική συνάντηση ψυχής! Από τη μουσική γειτονιά του αγαπημένου Βασίλη Τσιτσάνη και των Βαμβακάρη, Παπαιωάννου, Μπαγιαντέρα, Ζαμπέτα μέχρι τα σύγχρονα μονοπάτια των Νικολόπουλου, Κραουνάκη, Ζήκα κ.α.
Μουσικές και ερμηνείες που δημιουργούν ατμόσφαιρες, προκαλούν συναισθήματα, φλερτάρουν με τη μνήμη. Μια αυθεντική πρόταση ψυχαγωγίας με κλασικά πλέον ακούσματα σε μια μία άκρως ενδιαφέρουσα διαδρομή.
Το πρόγραμμα πλαισιώνουν δύο νέοι ταλαντούχοι ερμηνευτές η Σαββέρια Μαργιολά και ο Βαγγέλης Δούβαλης καθώς και επταμελής ορχήστρα.
Λίγες ώρες πριν ανέβει στη σκηνή, ο Κ. Μακεδόνας μιλά στην «Π» για τις συνεργασίες του, τη σύγχρονη δισκογραφία και τα επόμενα σχέδιά του.
Τι θα παρουσιάσετε απόψε στους Ηρακλειώτες;
«Είναι το πρόγραμμα που παρουσιάζαμε και το χειμώνα με τη Γιώτα Νέγκα και τα υπόλοιπα παιδιά, τη Σαββέρια Μαργιολά και το Βαγγέλη Δούβαλη και την ορχήστρα μας, στο «Χάραμα» στην Καισαριανή. Το «Χάραμα» είναι ένα ιστορικό μαγαζί της Αθήνας, ίσως το πιο παλιό και ήταν το μαγαζί στο οποίο επί χρόνια τραγουδούσε και έπαιζε τα τραγούδια του ο Βασίλης Τσιτσάνης και για μας έχει ιδιαίτερη σημασία ότι βρεθήκαμε σε αυτό το χώρο. Φτιάξαμε ένα πρόγραμμα, το οποίο είχε σαν κεντρικό κορμό τα τραγούδια του Τσιτσάνη και των άλλων μεγάλων δημιουργών ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού από τότε ως τις μέρες μας και μέσα εκεί προσαρμόσαμε και τη δική μας δισκογραφία αλλά και άλλα τραγούδια που, ουσιαστικά, μπορούσαν να σταθούν δίπλα σε αυτά τα σημαντικά, λαϊκά τραγούδια.»
Το λαϊκό τραγούδι δε θα χαθεί ποτέ από τη συνείδηση του Έλληνα;
«Νομίζω ότι περνάει από γενιά σε γενιά, όσο και να αλλάζουν τα γούστα, όσο το ποπ τραγούδι να έχει κάνει εισβολή στο λαϊκό, στο τέλος για κάποιο λόγο, δεν ξέρω αν είναι θέμα DNA, το καλό λαϊκό τραγούδι, αγγίζει όλο τον κόσμο.»
Από την πορεία σας, ποια στιγμή ξεχωρίζετε;
«Είναι πολλές οι στιγμές αυτές και όσο αφορά τη δισκογραφία μου και τις εμφανίσεις, συναυλίες, παραστάσεις. Νομίζω ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα σημείο, είναι πολλά, το πώς βγήκα στη δισκογραφία, όταν ξεκινάς με Κραουνάκη, Νικολακοπούλου, και συμμετέχουν στο δίσκο Μοσχολιού, Αρλέτα και Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά, η επίσημα πρώτη, με το Σταμάτη Κραουνάκη και το «Μόνο μια φορά», που είχα την τύχη ένα από τα πρώτα μου τραγούδια να γίνει και κλασικό. Έχω συνεργασίες με όλους τους μεγάλους δημιουργούς, το Χρήστο Νικολόπουλο, Γιώργο Τζήκα, σε συναυλίες αλλά και τη δισκογραφία με το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Μίκη Θεοδωράκη, οι δουλειές που κάναμε με την Πρωτοψάλτη επί χρόνια στο «Ζουμ» και το «Γκάζι», παραστάσεις και συναυλίες, ήταν δουλειές που αυτοί που τις προλάβανε και τις είδανε ξέρουν ότι τα τελευταία χρόνια δε γίνονται, δυστυχώς, τόσο μεγάλες παραγωγές και σπουδαίες δουλειές. Η συνεργασία μου με τη Γαλάνη στη «Μέδουσα», σε σκηνοθεσία Ρέππα και Παπαθανασίου, και πολλά ακόμα…»

