
Τέσσερα σκυλιά κι ένας γάτος Περσίας, το καθένα με τη δική του περίπλοκη προσωπικότητα, συμπληρώνουν την οικογένεια της Μαριάννας Πατρονικόλα, που μας γράφει την ιστορία τους:
“Καταρχήν έχουμε τέσσερα σκυλιά και έναν γάτο. Τον Τζώρτζη, 7 ετών, Κόκερ Σπάνιελ (γηραιότερος), που τον αγοράσαμε 2 μηνών από ένα pet shop, το οποίο δεν μπορούσε να τον πουλήσει γιατί ήταν «πολύ άρρωστος και ανάπηρος» (παντελής έλλειψη ασβεστίου και πολύ γερό κρύωμα ήταν οι αιτίες, οι οποίες με φαρμακευτική αγωγή γρήγορα γιατρεύτηκαν) τον Γρούκο, 5 ετών, Τσιουάουα τον πήραμε από σπίτι και στη συνέχεια πήραμε και την Ζουζού, 4 ετών, Τσιουάουα, για να του κάνει παρέα – μεγέθους. Τέλος, την Φιόνα, 3,5 ετών, περίπου, ημίαιμο, την μαζέψαμε, μωρό, από την πλατεία Λιονταριών. Τέλος, τον Ορφέα, 2 ετών, Περσίας, τον πήραμε επίσης από σπίτι.
Νονά του Τζώρτζη, της Φιόνα και της Ζουζού ήταν η κόρη μου και του Γρούκο η οικογένεια που τον είχε πριν από μας. Ο Ορφέας ονομάστηκε από μένα γιατί θεωρητικά του ταίριαζε ένα τέτοιο όνομα.
Τζώρτζης: Καταστροφικός, εγωιστής, ζηλιάρης, αγαπησιάρης με σχεδόν ανθρώπινες εκφράσεις
Γκρούκο: Παιχνιδιάρης, καλόκαρδος, αγαπησιάρης, γυναικάς, ερωτιάρης
Ζουζού: Στριμμένη, ζηλιάρα, φοβητσιάρα, φωνακλού, κανονικό Τσιουάουα (μόνο αυτή ακούγεται στο σπίτι)
Φιόνα: Πολύ φοβητσιάρα, ενθουσιώδης, καταστροφική, τρυφερή
Ορφέας: Κουτσομπόλης, φοβητσιάρης, εξερευνητής, παιχνιδιάρης, ανεξάρτητος
Εκτός του Γκρούκο και της Ζουζού, που δεν καταστρέφουν, οι άλλοι δύο μασάνε, σκίσουν, τρώνε και δαγκώνουν ότι μπορούν. Ο δε, Ορφέας, ως γάτος δοκιμάζει τα νύχια του σε όλα τα έπιπλα.
Παιχνιδιάρης της οικογένειας είναι ο Γκρούκο, ο οποίος αψηφά τις όποιες ακραίες συνθήκες (βροχή, καύσωνα, κούραση κ.α.) προκειμένου να τρέχει πίσω από ένα μπαλάκι και να το φέρνει πίσω. Όταν δε, βαρεθείς να παίζεις μαζί του, τοποθετεί το μπαλάκι στο χέρι σου, απαιτώντας με γαύγισμα να συνεχίσεις. Ο Ορφέας, παίζει μόνος του με μικρά αντικείμενα όπου τα βρει. Οι άλλοι τρεις δεν παίζουν ιδιαίτερα, προτιμώντας τα χάδια και την ξάπλα.
Ο Τζώρτζης, ο Γκρούκο και ο Ορφέας, τα αρσενικά μας, δεν θέλουν κανένα άλλο ζώο να πλησιάζει το σπίτι ή εμάς, και αντιδρούν ακόμα και με επίθεση, ενώ τα κοριτσάκια άλλοτε φοβούνται και άλλοτε απλά αδιαφορούν. Μεταξύ τους είναι «αδελφάκια».
Ό,τι και να τους δώσεις, από κρέας έως ξηρούς καρπούς, ως επί το πλείστον θα το καταβροχθίσουν, όμως τρέφονται εξʼ ολοκλήρου με ξηρά τροφή, διαφορετική για το καθένα.
Η Φιόνα δεν νευριάζει ποτέ, η Ζουζού νευριάζει μονίμως και οι άλλοι τέσσερις γίνονται έξαλλοι μόνο όταν τους πιέσεις πολύ ή τους πονέσεις.
Εγώ εκνευρίζομαι, όταν καταστρέφουν πράγματα, όταν τους φωνάζω να έρθουν και δεν μου δίνουν σημασία και, φυσικά, όταν κατουράνε εκεί που δεν πρέπει (χαλιά, κρεβάτια, καναπέδες).
Στα σκυλιά μας,αρέσουν οι αγκαλιές, τα χάδια, το να βρίσκονται κοντά μας και στον Ορφέα να μην τον ενοχλεί κανείς όταν κοιμάται στην πολυθρόνα.
Και οι τέσσερις, λόγω της πολυπλοκότητας των χαρακτήρων τους και των διαφορετικών συνηθειών τους με κάνουν να γελάω μαζί τους. Η Φιόνα έχει μια τάση να «κάθεται» στον πισινό της και να δαγκώνει με μανία τα πόδια της, ο Τζώρτζη έχει ένα μαξιλάρι το οποίο παίρνει στο στόμα του και το μεταφέρει σε όλο το σπίτι αναζητώντας την κατάλληλη κάθε φορά θέση να το τοποθετήσει για να ξαπλώσει, ο Γκρούκο, μπορεί να πέσει κάτω από την κούραση αλλά να επιμένει να κυνηγάει ένα μπαλάκι και η Ζουζού όταν έχει χορτάσει προσπαθεί να «σκεπάσει» το φαγητό της κάνοντας την κίνηση με το κεφάλι της ακόμα και μέσα στο σπίτι που δεν υπάρχει χώμα, και ο Ορφέας, σαν κλασικός αίλουρος πλησιάζει διστακτικά για να εξερευνήσει οτιδήποτε μπει στο σπίτι (τσάντα, σακούλα, κλπ.)
Το ωραιότερο συναίσθημα είναι να γυρνάς σπίτι σου μετά από μια δύσκολη μέρα και να «κλαίνε» από χαρά που σε βλέπουν τέσσερα σκυλιά και να γουργουρίζει ένας μεγάλος γάτος. Επιπλέον, το ότι είναι οι μόνοι «φίλοι» σου, που ακόμα και αν εσύ έχεις γίνει έξαλλος και τους έχει μαλώσει, αυτοί πάλι ψάχνουν την αγκαλιά σου και νιώθουν ευτυχισμένοι μόνο και μόνο που βρίσκονται δίπλα σου”.

