Ενώ οι Ασίτες “καθαρίζουν” και μαθηματικά τον τίτλο στην Α1 ΕΠΣΗ με μια νίκη τους απέναντι στο Αθλόπολις την επόμενη αγωνιστική είναι ενδιαφέρον να δούμε την παρουσία των ομάδων που έπαιξαν ρόλο “περιφερειακών” δυνάμεων στη φετινή διοργάνωση.

Η ανωτερότητα των πρωτοπόρων μπορεί να μην αμφισβητήθηκε, υπήρξαν ωστόσο ομάδες που με την παρουσία τους έδωσαν σε αρκετές περιπτώσεις “χρώμα” στη διάρκεια της σεζόν. Μπορεί αυτό να μην ήταν… αρκετό για να οδηγήσει στα πλέι-οφ, αλλά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο άφησαν το δικό τους στίγμα στο “ρου” της Α1 κατηγορίας. Η ομάδα της ΑΕΚ ήταν σίγουρα μια από αυτές. Οι “κιτρινόμαυροι” που θα καταλάβουν τη 2η θέση της βαθμολογίας μπορεί να μην γέλασαν στο τέλος, ήταν όμως σʼ όλη τη διάρκεια της διαδρομής το αντίπαλο δέος, και ο πλέον αξιόπιστος αντίπαλος στην προσπάθεια για την άνοδο. Ακόμα κι όταν τα πράγματα άρχιζαν να ξεκαθαρίζουν στο θέμα της πρωτιάς, η ΑΕΚ παρέμεινε ως μόνιμη απειλή των Ασιτών για τη διεξαγωγή των πλέι – οφ, μέχρι τη διεξαγωγή του ντέρμπι της 26ης αγωνιστικής το οποίο δρομολόγησε την απευθείας στέψη των πρωτοπόρων. Η ΑΕΚ ήταν ένας σταθερός “πόλος” κορυφής του πρωταθλήματος. Όχι τόσο δυνατός για να γείρει σε διαφορετικό σημείο την πλάστιγγα, σίγουρα όμως μια ομάδα για την οποία το “πρόσημο” ήταν θετικό σε σύγκριση με την περυσινή της πορεία. Όπως οι Ασίτες έδειξαν ότι απείχαν αρκετά από το δεύτερο, έτσι και η ΑΕΚ φανέρωσε ότι απείχε αρκετά από τον... τρίτο και τους υπόλοιπους στη φετινή διοργάνωση.

Ο ΑΟΤ χαρακτηρίστηκε από δύο πρόσωπα. Ασύνδετος στον πρώτο γύρο όταν έμεινε αρκετά πίσω στην κατάταξη, σε βαθμό απαγορευτικό για να απειλήσει από μόνος του στη “μάχη” του τίτλου, και στιβαρός στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος όταν οι παίκτες “έδεσαν” μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να αποτελέσει μια από τις πλέον βελτιωμένες ομάδες. Μπορεί να μη δικαίωσε τον τίτλο του “φαβορί” ο οποίος τον συνόδευε στην αφετηρία, όμως κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Το κακό για το Τυμπάκι είναι ότι ... άργησε να πάρει μπροστά. Και τώρα που βρήκε τον εαυτό του, δεν γίνονται πλέι -οφ. Εκεί που πραγματικά θα μπορούσε να κάνει την παρουσία του ακόμα πιο αισθητή.

Άκρως ικανοποιητική ήταν η εικόνα των Μοιρών. Η ΑΕΜ αν και νεοφώτιστη στην κατηγορία έδειξε χαρακτήρα πρωταγωνιστή. Θα μπορούσε να ανέβει ψηλότερα από την 3η θέση την οποία κατέχει από κοινού με τον ΑΟΤ αν εκμεταλλευόταν περισσότερο την έδρα της. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι από τις ομάδες κορυφής οι Μοίρες ήταν η μοναδική που συνέλεξε περισσότερους πόντους μακριά από το γήπεδο της. Το κέρδος για την ΑΕΜ παραμένει πάντως το ότι έχει βάλει τις βάσεις για να κοιτάζει ψηλότερα στο μέλλον.

Ειδική αναφορά αξίζει να γίνει και στον Αλμυρό ο οποίος αν και 5ος έπαιξε ανοιχτό ποδόσφαιρο σʼ όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος, διαγράφοντας παράλληλα πολύ καλή παρουσία και στο κύπελλο που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, μένοντας έξω από τον μετέπειτα τροπαιούχο Γιούχτα. Σπουδαίο γεγονός για την ομάδα του Γαζίου είναι ότι έχει δημιουργήσει τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να συγκροτήσει ένα πολύ δυνατό σύνολο τα επόμενα χρόνια.

Ο 6ος Αστέρας Μυρτιάς παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε φουριόζος και υποχρέωσε τις Ασίτες στη μοναδική μέχρι τώρα ήττα τους, κατρακύλησε στο βʼ γύρο μη μπορώντας να κρατήσει με το μέρος του τις εντυπώσεις, σε μια πορεία αντιθέσεων από την οποία έλειπε η σταθερότητα.

Αντώνης Σαριδάκης