Του Δημήτρη Τριχά, τοπογράφου μηχανικού Ε.Μ.Π., πρώην δ/ντή ΥΠΕΧΩΔΕ - Περιφέρειας

Πριν μερικά χρόνια (1992-1993), ως δ/ντής τότε της Υπηρεσίας Συντήρησης του Εθν. Δικτύου Κρήτης (3ης ΔΕΚΕ - νυν ΔΕΣΕ), ζήτησα από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, μεταξύ των άλλων έργων της Υπηρεσίας μας, και μια ειδική πίστωση, σημαντική για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, με τον εξής σημαδιακό τίτλο:

“Σύνδεση της εθν. οδού Ηρακλείου - Ρεθύμνου με το ΙΤΕ και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο”.

Τότε βέβαια υπήρχε ένας και μοναδικός κλάδος με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση και κάποιοι υποβαθμισμένοι παράλληλοι δρόμοι (χωματόδρομοι), που και αυτοί έπρεπε να βελτιωθούν και να ασφαλτοστρωθούν. Ηταν η εποχή που μπροστά από το ΙΤΕ (που είχε ήδη τελειώσει), περνούσε επίσης ένας απλός χωματόδρομος που το «συνέδεε» (!!) στοιχειωδώς με τον δρόμο των Βουτών κ.λ.π.

Βέβαια, όπως ήταν φυσικό, η πίστωση εγκρίθηκε και το έργο δημοπρατήθηκε και εκτελέσθηκε από την Υπηρεσία μας σε διάστημα περίπου ενος έτους (1993).

Ετσι, από τότε, το ΙΤΕ, το Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο συνδέθηκαν όχι βέβαια απευθείας με την εθν. οδό (ήταν επικίνδυνο τότε), αλλά με την παλαιά εθν. οδό Ηρακλείου - Ρεθύμνου δια μέσου της νοτίας παραλλήλου και βεβαίως με την οδό προς Καλέσα, Γάζι κ.λ.π.

Ηταν μια λύση ανάγκης, εφικτή εκείνη την εποχή που θεωρήσαμε σκόπιμο να γίνει, για να δώσουμε μια αξιοπρεπή προσπέλαση προς το ΙΤΕ (που συμπτωματικά τότε έκανε τα εγκαίνιά του) και προς το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.

Από τότε μέχρι και σήμερα, παρά τα έργα που έγιναν στον κόμβο του Γαζίου, παραμένει η ίδια “τριτοκοσμική” κατάσταση στη σύνδεση των τριών μεγαλύτερων ιδρυμάτων μας.

Τα αυτοκίνητα εξακολουθούν να περνούν ακόμη από τον συγκεκριμένο νότιο παράλληλο, που κατ’ ανάγκη, όπως προείπαμε, κατασκευάστηκε τότε από την Υπηρεσία μας και που η κλίση του, σε μεγάλο μήκος, ξεπερνά το 20% (!!) και το πλάτος του απαράδεκτο.

Σημερα, εν ολίγοις, για να πας στο νοσοκομείο, με τη δαιδαλώδη προσπέλαση που υπάρχει, πρέπει να είσαι στην καλύτερη περίπτωση "κάτοικος της περιοχής” και να ξέρεις (!!).

Μετά τα ανωτέρω ιστορικά δεδομένα, που αφορούν το όλο θέμα της κυκλοφοριακής σύνδεσης των παραπάνω ιδρυμάτων μας και εξαιτίας της “τριτοκοσμκής” όπως είπαμε κατάστασης που επικρατεί ακόμη και σήμερα, αποφασίσαμε να συντάξουμε το συνημμένο διάγραμμα του ημικόμβου της εθν. οδού νότια του Γαζίου και να το θέσουμε υπόψη των αρμοδίων φορέων του εθν. δικτύου μήπως και καταφέρουμε να ξεθάψουμε τα πρώτα ιδρύματα που διαθέτουμε και να τα αναδείξουμε σε ντόπιους και ξένους. (Πέρα από την ωφελιμότητα που θα προκύψει, σε περίπτωση αμέσου παροχής ιατρικής βοήθειας όπως θα πούμε παρακάτω).

Σήμερα λοιπόν, τα δεδομένα της εθνικής οδού έχουν αλλάξει ριζικά. Υπάρχουν δύο ξεχωριστοί κλάδοι, με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση ως και διαχωριστικό στηθαίο ασφαλείας (New Jersey όπως συνηθίζεται να λέγεται), που απαγορεύει τις επικίνδυνες αριστερές στροφές (εν προκειμένω προς Ρέθυμνο), που σαφώς είναι απαγορευτική και στην περίπτωσή μας. Ετσι λοιπόν, το σχέδιο που προτείνουμε πέρα της αξιοπρεπούς σύνδεσης και ανάδειξης των ιδρυμάτων μας, είναι και απόλυτα ασφαλές στην κυκλοφορία των οχημάτων.

Με τη λωρίδα ανόδου προς το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, μειώνουμε σημαντικά (όπως θα πούμε παρακάτω) το χρόνο μετάβασης σ’ αυτό.

Η λωρίδα καθόδου προς Ηράκλειο αποτελεί ένα νέο άξονα “διαφυγής” των χιλιάδων αυτοκινήτων που καθημερινά κατακλύζουν, νοσοκομείο, Πανεπιστήμιο, ΙΤΕ κ.λ.π. με άμεσο αποτέλεσμα την αποσυμφόρηση της κλασικής διαδρομής, μέσω δρόμου Μεσαράς κ.λ.π. Από καθαρά κατασκευαστική άποψη θα ήθελα να προσθέσω ότι ο συγκεκριμένος κόμβος και οι υφιστάμενοι παράλληλοι δρόμοι, είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με την εθνικό οδό. Ετσι, οι χωματουργικές εργασίες είναι ελάχιστες. Ισως χρειαστεί κάποια μικρή απαλλοτρίωση στις ιδιοκτησίες που βρίσκονται πολύ κοντά στο σημείο συμβολής.

Οι λοιπές εργασίες κρασπέδων, οδοστρωσίας, ασφαλτικών κ.λ.π., είναι γνωστές και όχι ιδιαίτερα υψηλού κόστους. Αυτό που πρέπει ιδιαίτερα να τονίσω εδώ, είναι η αξιοπρεπής σήμανση του κόμβου και των κατευθύνσεων προορισμού με τις ανάλογες πληροφοριακές πινακίδες. Εδώ θα προτείναμε τα ειδικά πλαίσια (σε σχήμα Π) πλάτους όσο το εύρος του κλάδου του δρόμου κ.λ.π.

Αφήσαμε τελευταίο το πιο σημαντικό πλεονέκτημα που κατά την άποψή μας μια τέτοια σύνδεση συνεπάγεται. Και εξηγούμαι:

Μέχρι σήμερα η σύνδεση με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο γίνεται από τον κόμβο του “Γιόφυρου” δια μέσου του δρόμου προς Μεσαρά και του δρόμου προς Βούτες. Ολοι γνωρίζουμε την κυκλοφοριακή συμφόρηση κυρίως σε ώρες αιχμής.

Ολοι επίσης μπορούμε να φαντασθούμε το πόσο μεγάλη αξία έχει η εξοικονόμηση 15-20 λεπτών στο χρόνο μετάβασης ενός ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ στο φυσικό τόπο προορισμού του (το νοσοκομείο) σε περιπτώσεις ατυχημάτων κ.λ.π.

Είμαστε λοιπόν σίγουροι και απόλυτα πεπεισμένοι ότι η λύση που προτείνουμε με τη δημιουργία του συγκεκριμένου ημικόμβου θα σώσει ζωές ανθρώπων που κινδυνεύουν άμεσα.

Η απόσταση για τους ερχομένους από τα δυτικά είναι μόλις 3 χιλιόμετρα, από τον κόμβο μέχρι το νοσοκομείο και ο χρόνος μετάβασης μόλις 3-4 λεπτά της ώρας (!!).

Φαντάζεστε το ασθενοφόρο με τον ατυχή τραυματία να εμπλακεί στο κυκλοφοριακό κομφούζιο της άλλης διαδρομής μέσω Γιόφυρου κ.λ.π. (;!!).

Εχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα παραπάνω δεδομένα, θεωρούμε απόλυτα αναγκαία και επιβεβλημένη την κατασκευή αυτού του (εύκολου κατά τα άλλα) και ακίνδυνου (με τα σημερινά δεδομένα) ημικόμβου.

Βέβαια, ευχής έργο θα ήταν να κατασκευαζόταν ολόκληρος ο κόμβος με ανισόπεδη (άνω) διάβαση, για την εξυπηρέτηση και των κινουμένων από τα ανατολικά (αλλά αυτό βέβαια είναι μια άλλη σοβαρότερη υπόθεση).