Ήταν 6 Δεκεμβρίου 2009 όταν ο Εργοτέλης με γκολ του Βερπακόφσκις κέρδισε 1-0 την Καβάλα και έχοντας πραγματοποιήσει ένα ονειρικό ξεκίνημα είχε αναγκάσει ακόμα και από τους μετριοπαθείς είτε να σκέφτονται είτε να μιλάνε ανοικτά για την Ευρώπη.

Σε 13 παιχνίδια η ομάδα του Ηρακλείου είχε συγκεντρώσει 21 ολόκληρους βαθμούς με πέντε νίκες, έξι ισοπαλίες και μόλις δύο ήττες από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Όλα έμοιαζαν ιδανικά, με το συνθηματάκι των οργανωμένων περί βαλίτσας και αεροπορικών εισιτηρίων να έχει γίνει μόνιμο θέμα συζήτησης. Κι όμως αντί για την Ευρώπη, ο Εργοτέλης κινδυνεύει να βρεθεί στο… Νευροκόπι και οι φίλαθλοι του συνεχίζουν να ετοιμάζουν βαλίτσες όχι όμως για κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα αλλά για το… ψυχιατρείο. Από τότε και μέχρι τώρα έχουν περάσει 14 ολόκληρα ματς, έρχεται το δεύτερο ματς με την Καβάλα και μόνο η παράθεση των αριθμών προκαλεί τρόμο, απογοήτευση και προβληματισμό. Ο Εργοτέλης μέσα σε 3,5 περίπου μήνες έχει πάρει μόλις εννέα βαθμούς (!!!), έχοντας να επιδείξει δύο νίκες (με Λεβαδειακό και Αστέρα Τρ.), τρεις ισοπαλίες (Πανιώνιο, Ολυμπιακό, Ατρόμητο) και φυσικά εννέα ήττες. Μάλιστα για να φανεί ακόμα περισσότερο το μέγεθος της… καταστροφής, απλά θα σημειώσουμε ότι τότε, μετά το πρώτο ματς με την Καβάλα οι «κιτρινόμαυροι» ήταν τέταρτοι έχοντας δέκα ολόκληρους βαθμούς διαφορά με την ζώνη του υποβιβασμού και τώρα, πριν το δεύτερο ματς με την ομάδα του Ψωμιάδη, είναι στην 11ατη θέση με μόλις δύο βαθμούς απόσταση από την «φωτιά» της πτώσης. Ήδη οι πρώτες… σπίθες έφτασαν μέχρι το Παγκρήτιο και πλέον το ερώτημα που υπάρχει είναι αν στον Εργοτέλη διαθέτουν… πυροσβεστήρα. Το «χαστούκι» από τον Ηρακλή και οι νίκες Ξάνθης, Λεβαδειακού και ΠΑΣ Γιάννενα έχουν φέρει την ομάδα του Ηρακλείου σε πολύ δύσκολη θέση και οι τέσσερις βαθμοί στα τελευταία τρία ματς είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίοι. Διαφορετικά τα… δάκρυα θα είναι πολλά…



Πίκρα και απογοήτευση



Πέρα όμως από τους αριθμούς εκείνο που ενδεχόμενα προκαλεί την μεγαλύτερη ανησυχία είναι η εικόνα της ομάδας. Με τον Ηρακλή η αλήθεια είναι ότι υπήρχε στο ξεκίνημα μια μεγαλύτερη προσπάθεια και διάθεση από τους παίκτες που θα μπορούσαν να είχαν πανηγυρίσει περισσότερες από μια φορές. Μετά όμως την τυχαία ισοφάριση του Ηρακλή με το αυτογκόλ του Μπούντιμιρ, ήταν λες και… παρέδωσαν τα όπλα. Κυρίως δε μετά το 1-2 στο γήπεδο υπήρχε μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, με παίκτες που πελαγοδρομούσαν, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από πάγκο και εξέδρα. Μοιραία ήρθε και το 1-3 που ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Όλα αυτά έφεραν πίκρα και απογοήτευση, ενώ παρά την προσπάθεια των διοικούντων να περάσουν στα… ψιλά την κόντρα Καραγεωργίου-οργανωμένων, ήταν και αυτό ένα σημαντικό πρόβλημα που προστίθεται στα ήδη υπάρχοντα. Οι νίκες είναι το μόνο «φάρμακο» που μπορεί να θεραπεύσει τον «άρρωστο» Εργοτέλη και αυτό μέχρι το φινάλε του πρωταθλήματος. Γιατί είναι πλέον δεδομένο ότι και το φετινό «πείραμα» απέτυχε και ως εκ τούτου θα πρέπει να γίνει «ανακαίνιση» σε πολλούς τομείς. Άλλωστε η μοναδική παρηγοριά που έχουν το τελευταίο διάστημα οι φίλαθλοι του Εργοτέλη, είναι η υπόσχεση Παπουτσάκη ότι η ομάδα δεν θα ξαναβρεθεί ποτέ σε αυτό το σημείο.

• Ο παλαίμαχος παίκτης του Εργοτέλη Χάρης Βιδάκης έχασε χθες το πρωί στη διαδρομή Κατσαμπάς - Μπεντεβής τσάντα που περιείχε χρήσιμα έγγραφα και όποιος τα βρει, παρακαλείται να τα παραδώσει στην Αστυνομία.