Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

«Για μένα και οι πέντε ήταν οι Θεοί μου. Τους εκλιπαρούσα να σώσουν το παιδί μου. Μόνο αυτό ζητούσα. Να σώσουν τον Κωστή μου». Έτσι έβλεπε τους πέντε κατηγορούμενους γιατρούς, όπως είπε στην κατάθεση της, η τραγική μάνα του 19χρονου, ο οποίος υπέκυψε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο από «καταπληξία αιμορραγικής αιτιολογίας».

Η μαυροντυμένη γυναίκα περιέγραψε χθες στο δικαστήριο λεπτό προς λεπτό τις ημέρες και τις νύχτες αγωνίας που βίωσε καθ’ όλη τη διάρκεια νοσηλείας του παιδιού της στο Βενιζέλειο. Συναισθηματικά φορτισμένη έδειχνε να καταβάλλει προσπάθειες για να συγκρατήσει τα δάκρυα της, προσπαθώντας να αφηγηθεί τα γεγονότα όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε. Υπήρξαν όμως και στιγμές που «λύγισε». Έκλαψε. Είδε το παιδί της να «σβήνει» όπως είπε αβοήθητο. Και εκείνη «πνιγόταν» και ζητούσε απελπισμένα βοήθεια. Οι δικηγόροι της, Ιωάννα Σμυρνιωτάκη και Κωνσταντίνος Σταματάκης, αρκετές στιγμές την πλησίασαν, την αγκάλιασαν και προσπάθησαν να την ηρεμήσουν για να συνεχίσει νηφάλια την κατάθεση της. «Είναι η πρώτη φορά που μιλάω. Κάπου θα πρέπει να τα πω» είπε στους δικαστές συντετριμμένη.

«Θυμάμαι ότι τρέξαμε στο νοσοκομείο και ζητούσα βοήθεια. Σώστε το παιδί μου, σώστε το παιδί μου. Άκουγα τον Κωστή να παραμιλάει και να λέει «Δεν φταίω εγώ, δεν φταίω».

Ο 19χρονος ήταν το τρίτο θύμα μιας ασύλληπτης τραγωδίας που είχε σημειωθεί τον Αύγουστο του 2005 στην παραλιακή και είχε συγκλονίσει την τοπική κοινωνία. Τέσσερις φίλοι επέστρεφαν στα σπίτια τους μετά τη λήξη ποδοσφαιρικού αγώνα που είχαν παρακολουθήσει στην τηλεόραση. Οδηγός ήταν ο 19χρονος και συνεπιβάτες τρία παιδιά 18, 17 και 14 ετών. Μετά τη στροφή του Τελωνείου, στην παραλιακή, ο οδηγός φέρεται να έχασε τον έλεγχο με αποτέλεσμα να εκτραπεί το αυτοκίνητο, να βρεθεί στη διαχωριστική νησίδα, να «ξεριζώσει» δύο φοίνικες και να προσκρούσει σε μία σιδερένια κολώνα φωτισμού. Οι δύο ανήλικοι βρήκαν τραγικό θάνατο, ενώ ο 19χρονος μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο όπου υπέκυψε σχεδόν ένα μήνα αργότερα. Η μητέρα του 19χρονου περιέγραψε καρέ-καρέ τα όσα έζησε, τις αγωνιώδεις εκκλήσεις που έκανε για να ενεργοποιήσει τους γιατρούς, τις προσπάθειες που έκανε προκειμένου να ενημερωθεί για την πραγματική κατάσταση του γιου της. Τα όσα κατέθεσε ήταν κόλαφος για το σύστημα δημόσιας υγείας, για τον τρόπο λειτουργίας των νοσοκομείων αλλά και για την έλλειψη ακόμα και στοιχειωδών αναλώσιμων υλικών.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι πέντε κατηγορούμενοι «δεν μερίμνησαν για την ενδεδειγμένη, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και τέχνης, αντιμετώπιση της κρίσιμης κατάστασης της υγείας του νοσηλευόμενου πολυτραυματία ώστε να αποτραπεί το επελθόν αποτέλεσμα του θανάτου του».

Και συνεχίζει: «ενώ εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς εμφάνιζε υψηλό πυρετό, τραχειοτομία, μέλανες κενώσεις και σύγχυση, όντας διασωληνωμένος, συμπτώματα που επέβαλαν την περαιτέρω παραμονή του στη ΜΕΘ, εντούτοις η εντατικολόγος αποφάσισε με την σύμφωνη γνώμη του διευθυντή της Ορθοπεδικής και του θεράποντα ορθοπεδικού, να μεταφερθεί στην Ορθοπεδική Κλινική, η οποία δεν διαθέτει τον αναγκαίο τεχνικό εξοπλισμό για την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών».

Στο σημείο αυτό η μητέρα κατέθεσε ότι παρά τις διαβεβαιώσεις ότι ο 19χρονος θα μεταφερόταν σε αποστειρωμένο θάλαμο, απέναντι από το γραφείο της προϊσταμένης, εξοπλισμένο με σύστημα μηχανικής υποστήριξης, το παιδί τελικώς νοσηλεύτηκε σε κοινό θάλαμο με άλλους τέσσερις ασθενείς. «Οι επισκέπτες πηγαινοέρχονταν, ενώ αντί για μηχανική υποστήριξη, του είχαν βάλει την κοινή φιάλη οξυγόνου. Του είχαν κάνει τραχειοτομή και δεν την άλλαζαν καθημερινά όπως προβλέπεται. «Ψηνόταν» στον πυρετό ενώ τα σεντόνια είχαν πλημμυρίσει με μαύρο αίμα. Το πόδι του μας είπαν ότι ήταν «βόμβα».

Απογευματινές ώρες της δεύτερης ημέρας που ο 19χρονος μεταφέρθηκε σε κοινό θάλαμο, άρχισε να εμφανίζει σταδιακά επιδείνωση και διάφορα ανησυχητικά συμπτώματα που υποδήλωναν την έναρξη σηπτικής καταπληξίας. Το βαρύ περιστατικό κλήθηκε ουσιαστικά να διαχειριστεί η ειδικευόμενη γενική γιατρός. «Αν και προσπάθησε να επικοινωνήσει με τους ανωτέρους της, αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Μάλιστα αν και κάλεσε επανειλημμένως τον εφημερεύοντα και αναπληρωτή διευθυντή της Κλινικής, αυτός δεν απαντούσε στο τηλέφωνο και δεν κατέστη έτσι δυνατόν να τον ενημερώσει σχετικά για να σπεύσει εκεί και να επιληφθεί του περιστατικού, δίνοντας εντολή για την εισαγωγή του ασθενούς στη ΜΕΘ όπου θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η παραπάνω κατάσταση της υγείας του, με την αναγκαία μηχανική υποστήριξη της πνευματικής και καρδιακής του λειτουργίας και της εξειδικευμένης φροντίδας των εντατικολόγων.

Στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι ο εφημερεύων γιατρός εντοπίστηκε τηλεφωνικά στη 1 τα ξημερώματα της 24ης Σεπτεμβρίου, «οπότε και αρνήθηκε να μεταβεί στο νοσοκομείο».Όταν πια διαπιστώθηκε έντονη αιμορραγική διάθεση στο τραύμα του δεξιού μηρού και πτώση των λειτουργιών και πλήρη απώλεια της δυνατότητας επικοινωνίας του ασθενούς με το περιβάλλον, ειδοποιήθηκε η εφημερεύουσα γιατρός της ΜΕΘ προκειμένου να προσέλθει επειγόντως στο θάλαμο νοσηλείας του 19χρονου.

«Αυτή προσήλθε-αναφέρει το κατηγορητήριο-με καθυστέρηση τουλάχιστον 20 λεπτών με αποτέλεσμα να χαθεί και άλλος πολύτιμος χρόνος καθώς όταν τελικά προσήλθε στην Εντατική, ο ασθενής βρισκόταν ήδη σε στάδιο υποογκαιμικής και σηπτικής καταπληξίας και η ανάκαμψη των λειτουργιών του είχε ήδη καταστεί αδύνατη, παρά τη χρήση φορητού αναπνευστήρα που μεταφέρθηκε από τη ΜΕΘ και τις προσπάθειες καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Από την πλευρά τους οι γιατροί υποστηρίζουν ότι έπραξαν το καθήκον τους, έκαναν ό,τι μπορούσαν αλλά ο ασθενής ήταν πολυτραυματίας και υπέκυψε στα τραύματα του.

Η δίκη συνεχιζόταν έως αργά τη νύχτα.