
Με «δεμένα χέρια» κρατά το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εδώ και μήνες τους νέους αγρότες που θέλουν να ασχοληθούν με αναπτυσσόμενους τομείς, όπως η εκτροφή μοσχαριών και η παραγωγή μελιού. Τους αναγκάζει μάλιστα να πουλούν στη…γειτονιά τα προϊόντα τους, αφού δεν μπορούν να έχουν τιμολόγια!
Αυτή είναι δυστυχώς η κρατική αντιμετώπιση ανθρώπων νέων, που θέλουν να παραμείνουν στα χωριά τους και να ασχοληθούν με τον αγροτικό τομέα, να παράγουν προϊόντα σε μια χώρα που δεν φημίζεται για την παραγωγή αλλά μόνο για τις υπηρεσίες της…
Οι ενταγμένοι στο πρόγραμμα των Νέων Αγροτών, 430 σε όλη την Κρήτη, βλέπουν τις υπογεγραμμένες από τους αρμόδιους κρατικούς παράγοντες συμβάσεις τους ότι θα υπαχθούν στο πρόγραμμα με συγκεκριμένα ποσά και δεν πιστεύουν στα αφτιά τους ακούγοντας τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ότι θα τους δώσουν τελικά τα μισά χρήματα από αυτά που εγκρίθηκαν…. Έχουν ήδη περάσει πολλές περιπέτειες και…λαχτάρες, μετά την επίσημη, κατά τ΄ άλλα υπαγωγή τους στο πρόγραμμα. Αρχικά άκουσαν ότι όλα θα αναιρεθούν και στη συνέχεια έμαθαν ότι υπάγονται αλλά με τα μισά χρήματα.
«Θέλω να παραμείνω στο χωριό μου και να ασχοληθώ με τη μελισσοκομία. Ο πατέρας μου είχε 30 κυψέλες και εγώ τις έκανα 200» λέει ο νεαρός αγρότης από την Αυγενική Μανώλης Τσαμπουράκης. «Δούλευα σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων, άφησα τη δουλειά μου και χρεώθηκα για να μπω στο πρόγραμμα. Αγόρασα μέλισσες και ένα αυτοκίνητο 15.000 ευρώ για να κάνω τη δουλειά μου. Οι μέλισσες που αγόρασα είχαν παραγωγή 5 τόνους μέλι. Δεν ήταν εύκολο αυτό. Εργάστηκα πολύ για να τα καταφέρω» σχολιάζει ο κ. Τσαμπουράκης.
Αρχικά χάρηκε που εντάχθηκε στο πρόγραμμα. Στη συνέχεια όμως άρχισε η καθυστέρηση στην πληρωμή. Μια πληρωμή που ακόμα δεν έγινε. Και όλα είναι αμφίβολα…
Πούλησε λιόφυτο για να ξεχρεώσει
Ο κ. Τσαμπουράκης είχε χρεωθεί σε φίλους και γνωστούς για να κάνει τις αγορές του. Ήλπιζε ότι αφού εντάχθηκε στο πρόγραμμα (από τα μέσα του 2009) θα έπαιρνε σύντομα χρήματα. Η ένταξη του ήταν για 35.000 ευρώ. Και μέχρι το τέλος του 2009 (σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις) θα έπαιρνε το 40% αυτού του ποσού. Περίμενε.
Ο χρόνος όμως περνούσε και τα χρήματα δεν έρχονταν. «Πούλησα λιόφυτο για να καταφέρω να ξεχρεώσω» λέει στην «Π».
Πουλά στη γειτονιά το μέλι
Η περιπέτεια του κ. Τσαμπουράκη δεν τελειώνει εδώ. Το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρει τι θα κάνει τους 5 τόνους μέλι που παρήγαγε πέρσι, αφού δεν έχει τιμολόγια. Με λίγα λόγια, δεν είχε χρήματα, είχε προϊόν, αλλά το κράτος του «έδεσε τα χέρια» και δεν μπορεί να το πουλήσει…. Ο κ. Τσαμπουράκης δεν μπορεί να εκδώσει τιμολόγια αφού δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως η διαδικασία της υπαγωγής του στο πρόγραμμα των Νέων Αγροτών!!
«Γυρίζω στη γειτονιά και τα καφενεία και πουλώ το μέλι μου σε φίλους και γνωστούς. Δεν ξέρετε πόσο άσχημα νοιώθω… Αλλά τι να κάνω; Πρέπει να πουλήσω το μέλι μου για να ζήσω!» λέει στην «Π».
Επένδυσε στην εκτροφή μοσχαριών αλλά….
Άλλος ένας νέος άνθρωπος από τις Δαφνές είναι ανάμεσα στους πολλούς που περιμένουν χρήματα για να συνεχίσουν τη ζωή στα χωριά τους.
Όπως μας λέει ο κ. Κώστας Αναγνωστάκης, ο γιος του αγόρασε 40 μοσχάρια με κόστος 45.000 ευρώ, νοίκιασε βοσκότοπους, έχει αμπέλια και ελιές και έτσι εντάχθηκε στο πρόγραμμα από τον 1ο κύκλο της προκήρυξης στις αρχές του 2009 με έγκριση πριμ πρώτης εγκατάστασης 40.000 ευρώ.
Και η εκτροφή μοσχαριών είναι ένας ελλειμματικός τομέας στην Κρήτη, αφού όλοι οι καταναλωτές ψάχνουν ντόπιο μοσχαρίσιο κρέας.
Περίμενε λοιπόν τα χρήματα του, αλλά ξεκίνησε η γνωστή περιπέτεια με το πρόγραμμα των Νέων Αγροτών.
«Μας έλεγαν μέρα με τη μέρα ότι θα πάρουμε τα χρήματα. Όμως μας κορόιδευαν. Γιατί να κοροϊδεύουν τους νέους ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν και να δουλέψουν στην ύπαιθρο; Γιατί να τους χρεώνουν στις τράπεζες από το πρώτο ξεκίνημα της επαγγελματικής τους ζωής; Δεν σκέφτονται ότι αυτοί οι άνθρωποι, που θέλουν να δουλέψουν στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων, κάνουν καλό στην κοινωνία και αντί να τους χτυπούνε, πρέπει να τους προστατεύουν;» διερωτάται ο κ. Αναγνωστάκης με φανερή πικρία.

