Ζητά αποζημίωση από το ΠΑΓΝΗ γιατί προσβλήθηκε από καρκίνο

Επί ένα χρόνο υπήρξε μέλος της Επιτροπής Ζυγίσματος των Επικίνδυνων Ιατρικών και Μολυσματικών Αποβλήτων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Σήμερα θεωρείται ο νεαρότερος ασθενής καρκίνου του προστάτη παγκοσμίως και μάλιστα η περίπτωση του, όπως υποστηρίζει, έγινε αντικείμενο έρευνας.

Ο λόγος για έναν 46χρονο Hρακλειώτη που με αγωγή του στρέφεται κατά του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου στο οποίο επιρρίπτει ευθύνες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η υγεία του και η ζωή του γενικότερα.

Στην αγωγή που κατατέθηκε στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου ο 46χρονος στρέφεται κατά του νοσοκομείου κάνοντας λόγο για εγκληματικές παραλείψεις τόσο σε επίπεδο εξοπλισμού όσο και ενημέρωσης, ενώ εστιάζει στο γεγονός ότι παρέμεινε στη συγκεκριμένη θέση για ένα χρόνο ενώ το σύνηθες χρονικό διάστημα απασχόλησης των υπαλλήλων σε τέτοιες επιτροπές είναι ένας έως το πολύ τρεις μήνες.

Ο 46χρονος εργάστηκε στην συγκεκριμένη θέση από το 2006 έως το 2007.

Οι δικηγόροι Γιώργος Κοκοσάλης, Άννα Πανιεράκη και Μαρίνα Παπαδάκη που κατέθεσαν την αγωγή κάνουν λόγο «για πρωτοφανή και συστηματική παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, καθώς και για εγκληματικές παραλείψεις από πλευράς της διοίκησης που είχαν ως αποτέλεσμα τις καταστρεπτικές για τον ενάγοντα συνέπειες.

Μεταξύ άλλων ο 46χρονος υποστηρίζει:

«τον Σεπτέμβριο του έτους 2006 διορίστηκα από την Διοίκηση του Νοσοκομείου ως μέλος της Επιτροπής Ζυγίσματος των Επικίνδυνων Ιατρικών και Μολυσματικών Αποβλήτων του (Ε.Ι.Α.). Δηλαδή, παρόλο που ΔΕΝ είχα ειδικές γνώσεις, καθότι η ειδικότητά μου είναι αυτή του ξυλουργού, και χωρίς να έχει διενεργηθεί προηγούμενα σχετική εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου, ως επιτάσσει η κείμενη νομοθεσία, εργάστηκα στην Επιτροπή η οποία ζύγιζε κιβώτια που περιείχαν χειρουργικά απόβλητα, μολυσματικά και ραδιενεργά κατάλοιπα και αποσυντιθέμενα απορρίμματα του νοσοκομείου και τα οποία έπειτα μετέφερε από τον ψυκτικό θάλαμο προσωρινής αποθήκευσής τους προς το φορτηγό το οποίο τα μετέφερα στον αποτεφρωτικό κλίβανο στην Αθήνα, όπου και καταστρέφονταν.

Μάλιστα, ουδείς με εκπαίδευσε ως όφειλε και μπορούσε εκ των διοικούντων το εναγόμενο νομικό πρόσωπο προτού αναλάβω το ως άνω προφανώς επικίνδυνο εγχείρημα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι, παρότι για ένα ολόκληρο χρόνο εργαζόμουν κάτω από τις ως άνω περιγραφόμενες ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες, ποτέ δεν μου είχαν χορηγηθεί από την Διοίκηση του Νοσοκομείου τα κατάλληλα μέτρα ατομικής προστασίας (Μ.Α.Π.), ήτοι μάσκες, ειδικός ιματισμός (στολές εργασίας) και υπόδηση, ούτε είχα ενημερωθεί για τους κινδύνους που εγκυμονούσε για την υγεία μου η καθημερινή μου επαφή με τα ιατρικά απόβλητα του εναγόμενου Νοσοκομείου. Και σαν να μην αρκούσε τούτο, πολλά από τα κιβώτια αυτά περιείχαν υλικά τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί σε ακτινολογικές εργασίες του εναγόμενου Νοσοκομείου, με αποτέλεσμα αρκετά από αυτά ακόμη και σαν απόβλητα να εκπέμπουν ακτινοβολία σε επικίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισμό συχνότητες και αρκετά πάνω από το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο και για τον λόγο αυτόν δεν γίνονταν δεκτά στην μονάδα αποτέφρωσης ιατρικών αποβλήτων στην Αθήνα (!!!!) (πράγμα που εμείς οι εργαζόμενοι από τύχη ενημερωθήκαμε από τον οδηγό του εν λόγω βυτίου).

Όπως υποστηρίζει στην αγωγή του ο 46χρονος ανακάλυψε το πρόβλημα τον Αύγουστο του 2008 στη διάρκεια των καθιερωμένων εξετάσεων στο ΠΑΓΝΗ οπότε και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση ριζικής προστατεκτομής. Όπως αναφέρει στην αγωγή «Η δε παρουσίαση και ανάπτυξη της ως άνω ασθενείας (σημειωτέον ότι αποτελώ τον πιο νεαρό ασθενή καρκίνου του προστάτη παγκοσμίως και αποτέλεσα αντικείμενο έρευνας προς τούτο) τελεί σαφώς σύμφωνα και με τα λεχθέντα των επαϊόντων ιατρών που με παρακολούθησαν και με παρακολουθούν έως και σήμερα, σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την απερίσκεπτη και δίχως προστασία έκθεσή μου στα ως άνω μολυσματικά απόβλητα του νοσοκομείου ή επικουρικά αλλά σε κάθε περίπτωση από την έκθεσή μου σε απρόβλεπτους επαγγελματικούς κινδύνους».