
Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της έχει γίνει η Μπαλού για την κτηνίατρο Δανάη Μαρκάκη. Το αδέσποτο σκυλί μεταφέρθηκε από το προσωπικό του Κυνοκομείου του Δήμου Ηρακλείου στο ιατρείο της για θεραπεία αφού είχε δηλητηριαστεί με φόλα με σκοπό να δοθεί στη συνέχεια για υιοθεσία.
Ωστόσο, από τότε μέχρι σήμερα, παραμένει κοντά της, παρέα με τον Γουίλι και έχει γίνει υπόδειγμα... βοηθού στο κτηνιατρείο.
Η Δανάη μας γράφει την ιστορία τους:
“Η Μπαλού είναι μια μικρόσωμη ημίαιμη σκυλίτσα 4 ετών περίπου, η οποία μοιράζεται τη ζωή μου τα τελευταία 2 χρόνια. Βρέθηκε αδέσποτη και δηλητηριασμένη με φόλα από το προσωπικό του Κυνοκομείου του Δήμου Ηρακλείου και μεταφέρθηκε στο ιατρείο μου για την παροχή θεραπείας. Ενώ αρχικός σκοπός ήταν η Μπαλού μετά τη θεραπεία της, να στειρωθεί και να επιστρέψει στο κυνοκομείο ώσπου να υιοθετηθεί ή να απελευθερωθεί πίσω στην παλιά της γειτονιά, χάρη στα κόλπα της και τα παρακάλια της κατάφερε να μείνει για πάντα κοντά μου.
Αν και είχε αρχικά πολύ δύσκολο χαρακτήρα και ήταν πολύ φοβισμένη αλλά και επιθετική, έμαθε με τον καιρό να με εμπιστεύεται αλλά και να ηρεμεί, αφήνοντας σιγά - σιγά και άλλους να την πλησιάσουν. Αν και ταραζόταν στο άκουσμα παιδικών φωνών (πιθανότατα παιδιά να την είχαν παλαιότερα πειράξει), σήμερα η Μπαλού έχει μάθει να παίζει καταπληκτικά με ένα αγοράκι 3 ετών, το μικρό Γιαννάκη. Η Μπαλού έχει πολύ ενέργεια, της αρέσει να τρέχει ενώ λατρεύει τις μπάλες.
Έχει άψογη συμπεριφορά μέσα στο σπίτι αφού δεν λερώνει ποτέ και δεν κάνει ζημιές. Σωστός φύλακας με ενημερώνει για τυχόν επισκέψεις.
Στο ιατρείο η Μπαλού καλωσορίζει τον κόσμο με το γαύγισμα της. Αρκετά ιδιότροπη δεν θέλει άτομα που δεν γνωρίζει να την πλησιάζουν αλλά προτιμά αυτή, όταν το αποφασίσει σαν καλή κυρία, να τους πλησιάσει. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα ζώα τα οποία δεν γνωρίζει. Συχνά μέσα στο ιατρείο η Μπαλού συμπεριφέρεται σαν «σνομπ» προκειμένου να δείξει ποιος είναι ο αφέντης του ιατρείου. Δεν θέλει άλλα ζώα να την πλησιάζουν όταν κάθεται στο κρεβατάκι της ενώ τις απαραίτητες συστάσεις θα τις κάνει όταν το αποφασίσει η ίδια. Αγαπάει και λατρεύει όμως το έτερον της ήμισυ, το Γουίλι ο οποίος είναι ένας κατάλευκος γατούλης ο οποίος μοιράζεται μαζί της τον χώρο του ιατρείου. Με το Γουίλι κοιμούνται μαζί, παίζουν μαζί, τρώνε μαζί... Η ίδια η Μπαλού ανακάλυψε τον Γουίλι στην άκρη του δρόμου και δέχτηκε να τον υιοθετήσουμε.
Το πιο παράδοξο απʼ όλα όσα κάνει η Μπαλού είναι ότι απεχθάνεται τον άνθρωπο που τη βρήκε και την έσωσε, το Λεωνίδα από το προσωπικό του Κυνοκομείου. Ίσως να φοβάται ότι θα την πάρει μακριά από το σπίτι της...
Σήμερα η Μπαλού έχει γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Ξυπνάμε μαζί και ετοιμαζόμαστε για τη δουλειά. Φρόνιμη και εξαιρετικά υπάκουη, κάθεται καρτερικά στο κρεβατάκι και της και παρακολουθεί τα ζώα που έρχονται στο ιατρείο. Μόλις τελειώσει η δουλειά είναι έτοιμη να μπει στο αυτοκίνητο για να γυρίσει σπίτι ενώ αν χρειαστεί να πάω κάπου, με περιμένει πάντοτε φρόνιμη μέσα στο αυτοκίνητο.
Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου πλέον, δεν θα άλλαζα τη Μπαλού. Όσο και να με εκνευρίζει καμία φορά η ξεροκεφαλιά της, όσο δύσκολη και να ήταν η διαδρομή μας για να ηρεμήσει και να φτάσουμε ως εδώ, σήμερα η Μπαλού έχει γίνει ένα άψογο σκυλί, μια υπέροχη συντροφιά”.

