Θύματα των ιδιωτικών τραπεζών βλαστοκυττάρων και της παραπλανητικής τους διαφήμισης, είναι οι γονείς οι οποίοι επιβαρύνονται με μεγάλα ποσά για τη φύλαξη μοσχευμάτων, που έχουν ελάχιστες πιθανότητες να αξιοποιηθούν για τη θεραπεία του παιδιού τους.

Τις δεοντολογικές ανησυχίες των Ευρωπαίων επιστημόνων για τις δραστηριότητες των ιδιωτικών τραπεζών αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων, επισημαίνει η Επίτροπος Υγείας κ. Βασιλείου, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Ευρωβουλευτή Α. Τσουκαλά.

Η Κύπρια Επίτροπος αναφέρει ότι οι ιδιωτικές τράπεζες βλαστοκυττάρων “πωλούν μια υπηρεσία, της οποίας η δυνητική θεραπευτική χρήση είναι μερικές φορές ασαφής” και συνιστά “να παρέχονται στους γονείς σαφείς και ρητές πληροφορίες σχετικά με τα δυνητικά οφέλη και τους περιορισμούς των τραπεζών κυττάρων αίματος ομφάλιου λώρου και της μεταμόσχευσης”.

Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Ομάδας Δεοντολογίας Επιστημών και Τεχνολογιών (EGE), που επικαλείται η Επίτροπος, δεν υπάρχει επί του παρόντος κανένας πρακτικός λόγος για την αποθήκευση κυττάρων από τον ομφάλιο λώρο για μια ενδεχόμενη μελλοντική μεταμόσχευση στο ίδιο άτομο. Στην έκθεση σημειώνεται ότι ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί διεθνώς.

Η κα Βασιλείου σημειώνει ότι οι αρμοδιότητες της Ε.Ε. στο συγκεκριμένο θέμα περιορίζονται στη διασφάλιση της ποιότητας και της ασφάλειας των ιδιωτικών τραπεζών.

Η Ελλάδα, αν και έχει μεταφέρει τις σχετικές Οδηγίες στο εθνικό της δίκαιο από το 2008, δεν έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία διαπίστευσης και αδειοδότησης υφιστάμενων ιδρυμάτων ιστών και δεν διαθέτει δημόσια προσβάσιμο μητρώο τους.

Σχολιάζοντας την απάντηση της Επιτρόπου Υγείας, ο κ. Τσουκαλάς δήλωσε: “Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταδεικνύει το κενό που υπάρχει στην Ελλάδα όσον αφορά το καθεστώς λειτουργίας των ιδιωτικών τραπεζών.

Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να μεριμνήσει για την ορθή ενημέρωση των γονέων ώστε να μην γίνονται θύματα των αγαθών τους προθέσεων και της παραπλανητικής διαφήμισης ιδιωτικών τραπεζών βλαστοκυττάρων.

Οι γονείς επιβαρύνονται με μεγάλα ποσά για τη φύλαξη μοσχευμάτων που έχουν ελάχιστες πιθανότητες να αξιοποιηθούν για θεραπεία του παιδιού τους. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να ενισχυθούν οι δημόσιες τράπεζες βλαστοκυττάρων ώστε να διασφαλιστεί η εύρεση κατάλληλων μοσχευμάτων για κάθε συνάνθρωπό μας”. Σύμφωνα με τον Καθ. κ. Τσουκαλά, ένας στους τρεις ασθενείς που χρειάζεται μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων δεν βρίσκει δότη. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς θα μπορούσαν να σωθούν εάν υπήρχαν δημόσιες τράπεζες ομφαλοπλακουντιακού αίματος, με ικανό αριθμό μοσχευμάτων.