
O EΡΓΟΤΕΛΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΝΙΚΩΝΤΑΣ ΜΕ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΟΡΦΑΝΟΥ 1-0 ΤΟΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟ ΚΑΙ... ΑΝΑΣΑΝΕ ΒΑΘΙΑ
Πέντε αγωνιστικές χωρίς νίκη ήταν ήδη πολλές και ο Εργοτέλης δεν θα μπορούσε να συνεχίσει το ίδιο... βιολί, να μένει... ορφανός από επιτυχίες.
Η επιστροφή στα “τρίποντα” ήταν κάτι παραπάνω από αναγκαία και γιʼ αυτό φρόντισε κυρίως ο Δημήτρης Ορφανός που στην δεύτερη επαφή του με την μπάλα την έστειλε στα δίχτυα και χάρισε μια υπερπολύτιμη νίκη στην ομάδα του, με 1-0 επί του Λεβαδειακού.
Μια νίκη που αποτελεί βαθιά ανάσα καθώς με τον... κατήφορο που είχε πάρει η ομάδα οι περιπέτειες του υποβιβασμού είχαν ανοίξει την... αγκαλιά τους και περίμεναν. Μάταια όμως. Ο Εργοτέλης “εκτοξεύτηκε” στους 25 βαθμούς, άφησε εννέα πόντους πίσω τον αντίπαλό του, ξέφυγε από την... φωτιά και τώρα με νίκη την Κυριακή στην Κομοτηνή επί του καταδικασμένου Πανθρακικού θα βάλει ξανά πλώρη για τα ψηλά. Όσο δε για το προχθεσινό παιχνίδι με τον Λεβαδειακό δεν ήταν πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα που είχαν δώσει οι “κιτρινόμαυροι”. Με την διαφορά ότι τώρα σκόραραν και νίκησαν, ενώ φάνηκε ότι οι παίκτες ήθελαν να νικήσουν περισσότερο ίσως από τα προηγούμενα πέντε ματς που δεν τα κατάφεραν. Προφανώς πείσμωσαν και κατάλαβαν ότι άλλη μία “στραβή” ενδεχομένως να είχε καταστροφικές συνέπειες.
Το ματς
Χωρίς τους Ρομάνο και Μπουντιμίρ στην διάθεσή του, ο Νίκος Καραγεωργίου παρέταξε την αναμενόμενη 11άδα με τον Μπαλάφα σε ρόλο κλασικού αμυντικού χαφ και τους Τσεσνάουσκις-Λεάλ-Βερπακόφσκις στην επίθεση, στο κλασικό σχηματισμό του 4-3-3. Ο Εργοτέλης μπήκε δυνατά για να πετύχει το γκολ και να απαλλαγεί από το άγχος αλλά δεν τα κατάφερε. Αντίθετα βρέθηκε 2-3 φορέ σε δύσκολη θέση καθώς ο Λεβαδειακός με τα στημένα του Ταραλίδη έδειχνε ιδιαίτερα επικίνδυνος.
Αντίθετα οι γηπεδούχοι ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν να επιβάλουν το παιχνίδι τους και μόνο στο δοκάρι του Μπαλάφα “άγγιξαν” το γκολ.
Η απουσία του Ρομάνο ήταν καταλυτική αφού έλειπε η οργάνωση, ενώ και η απουσία του Μπουντιμίρ ήταν αισθητή αφού δεν υπήρχε ο παίκτης μπροστά που θα πηδήξει στον αέρα, θα δώσει μάχες και θα “ελευθερώσει” τους πλάγιους επιθετικούς.
Οι Λεάλ και Βερπακόφσκις δεν μπορούν να παίξουν τον ρόλο αυτό με αποτέλεσμα ο Εργοτέλης να μην είναι επικίνδυνος. Γενικά το πρώτο ημίχρονο ήταν μέτριο ποιοτικά, χωρίς οργανωμένες επιθέσεις, αλλά τουλάχιστον είχε ρυθμό και 5-6 καλές φάσεις άσχετα αν το 90% από αυτές ήταν από φάουλ ή κόρνερ.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τα ίδια χαρακτηριστικά με τον Εργοτέλη να μην μπορεί και τον Λεβαδειακό να ενδιαφέρεται κυρίως για τον βαθμό της ισοπαλίας.
Με την συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα ο Καραγεωργίου απέσυρε τον Βερπακόφσκις και έβαλε σέντερ φορ τον Ορφανό, κίνηση που είχε άμεσα αποτελέσματα.
Τέσσερα λεπτά αργότερα ο Τζούνιορ κυνήγησε μια... χαμένα μπαλιά, την οποία κέρδισε από τον Κόλτζο, έδωσε στον Τσεσνάουσκις που σέντραρε και ο Ορφανός με βολέ στην κίνηση πέτυχε ένα όμορφο, όσο και “χρυσό” γκολ.
Αυτό ήταν. Ο Εργοτέλης οπισθοχώρησε για να διαφυλάξει το 1-0, ο Λεβαδειακός είχε την κατοχή αλλά ευκαιρίες δεν έκανε. Ειδικότερα στο τελευταίο 10λεπτο, όταν βγήκαν οι Ταραλίδης και Μπάρκογλου (ανεξήγητα γιατί) οι γηπεδούχοι κράτησαν με άνεση το υπέρ τους σκορ. Έτσι έμεινε το 1-0 και ο Εργοτέλης επέστρεψε στις νίκες, τις οποίες είχε να γευτεί από... πέρυσι και πιο συγκεκριμένα από τις 6 Δεκεμβρίου όταν είχε κερδίσει με το ίδιο σκορ την Καβάλα.
Καλύτεροι του Εργοτέλη, πλην του Ορφανού, οι Γελαδάρης, Πόζα και Χίμπλιγκερ ενώ από τον Λεβαδειακό ο Ταραλίδης ήταν με διαφορά ο καλύτερος.
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Πόζα, Γελαδάρης, Χίμπλιγκερ, Τζούνιορ, Ρουμπάκης, Σασιασβίλι, Μπαλάφας, Φραγκουλάκης (49ʼ Μπέτο), Βερπακόφσκις (60ʼ Ορφανός), Τσεσνάουσκις (93ʼ Κορδονούρης), Λεάλ.
ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Καρακώστας, Μουλόπουλος, Κόλτζος, Ταραλίδης (79ʼ Αμπουμπακαρί), Μασάδο (65ʼ Σιστόν), Μπεγκόνια, Σόλα, Ζησόπουλος, Μπάρκογλου (79ʼ Μπαλβορίν), Ναπολεόνι, Γκονζάλες.

