Κείμενο, φωτογραφίες: Αναγνωστόπουλος Γιώργος
Ο Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας Ηρακλείου πραγματοποίησε την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου πεζοπορία στο Μεραμπέλλο με αρχηγό Ευκλείδη Φαλκωνάκη ,άριστο γνώστη της περιοχής.
Αναχωρήσαμε το πρωί στις 8 από τα ΚΤΕΛ Χανιώπορτας με βροχή. Όλη τη νύχτα έβρεχε καταρρακτωδώς και οι προβλέψεις της Ε.Μ.Υ για τη σημερινή μέρα είναι δυσοίωνες. Ο σχεδιασμός της πεζοπορίας προβλέπει σημείο εκκίνησης τη Νεάπολη και από πέτρινο καλντερίμι στον οικισμό Κουρούνες. Κατόπιν πεζοπορία πάνω σε κορυφογραμμή , κατάβαση στο χωριό Καρύδι και άφιξη στις Μονές Αρετίου και Καρδαμούτσας διαδοχικά.
Πλησιάζουμε προς τη Νεάπολη και έχουν ανοίξει οι πύλες τ’ ουρανού. Ο αρχηγός κρίνει ότι η πεζοπορία με τόσο δυνατή βροχή και λάσπη θα είναι επικίνδυνη και ειδικότερα στην κορυφογραμμή και στην κατάβαση προς το Καρύδι. Έτσι κάνει αλλαγή προγράμματος και δίνει εντολή στον οδηγό του λεωφορείου να κατευθυνθεί στη Μονή Αρετίου.
Η Μονή Αρετίου είναι κτισμένη σε υψόμετρο 525 μ. και βρίσκεται 11 χλμ. βορειοανατολικά της Νεάπολης. Το τοπίο γύρω είναι άγονο, πετρώδες άγριο με λίγη θαμνώδη βλάστηση, έτσι ώστε η Μονή να μοιάζει με όαση, αφού είναι περιτριγυρισμένη από αμυγδαλιές, κυπαρίσσια, πεύκα και πολύχρωμα λουλούδια. Ιδρύθηκε τα τελευταία χρόνια της Ενετοκρατίας στην Κρήτη, όταν αναγκάστηκαν οι Ενετοί να δώσουν θρησκευτικά προνόμια στους Έλληνες για να τους προσεγγίσουν, ώστε να αντιμετωπίσουν από κοινού την επερχόμενη οθωμανική λαίλαπα. Το 1821 η Μονή υπέστη ζημιές και καταστράφηκε η πλούσια βιβλιοθήκη της που διατηρούνταν από την ενετοκρατία, όταν εισέβαλαν Τούρκοι. Η Μονή υπήρξε έδρα Επισκόπων Πέτρας μέχρι το 1869 οπότε και μεταφέρθηκε στη Νεάπολη. Στη διάρκεια της γερμανοιταλικής κατοχής η Μονή συλήθηκε και καταστράφηκε από τους κατακτητές. Αναστηλώθηκε πρόσφατα με ενέργειες των κατοίκων, του Επισκόπου Πέτρας και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Η Μονή είναι περιτοιχισμένη και έχει δύο κεντρικές εισόδους. Στον περίβολο υπάρχουν οι στάβλοι και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή λαδιού και κρασιού ενώ στο εσωτερικό το Καθολικό και τα κελιά των Μοναχών.
Φθάνουμε στη Μονή. Αποβιβαζόμαστε από το λεωφορείο και περνάμε στο εσωτερικό της. Θαυμάζουμε τόσο τους εξωτερικούς όσο και τους εσωτερικούς χώρους που είναι προσεγμένοι, περιποιημένοι, πεντακάθαροι, αισθητικά τέλειοι και αρχιτεκτονικά πλήρως εναρμονισμένοι με το περιβάλλον. Επισκεπτόμαστε το ναό της Αγίας Τριάδας και κατόπιν η Άννα φτιάχνει και προσφέρει καφέ σε όλη την ομάδα. Έξω συνεχίζει να βρέχει.
Επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο και αναχωρούμε με κατεύθυνση προς τη Φουρνή. Ο αρχηγός μας ανακοινώνει ότι θα πραγματοποιήσουμε κυκλική πορεία γύρω από τη Φουρνή ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών. Όσοι επιθυμούν, μπορούν να συμμετέχουν. Τους υπόλοιπους θα τους μεταφέρει το λεωφορείο στη Φουρνή, όπου έχουν τη δυνατότητα να περπατήσουν στα γραφικά σοκάκια του χωριού και να επισκεφθούν τα πολλά, μικρά βυζαντινά εκκλησάκια ή να απολαύσουν τη ζεστασιά των αναμμένων τζακιών των παραδοσιακών καφενέδων.
Η βροχή έχει σταματήσει. Ξεκινάμε την πορεία κατηφορικά έχοντας θέα τον καταπράσινο κάμπο της Φουρνής και απέναντί μας το εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου στην κορυφή ενός λόφου όπου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Δρήρου με τις ανασκαφές να είναι σε εξέλιξη από Έλληνες και Γάλλους αρχαιολόγους. Η αρχαία Δρήρος είναι γνωστή από την επιγραφή - όρκο των νέων της Δρήρου που βρέθηκε σ΄ένα χωράφι το 1854 και από τις επιγραφές με κωδικοποίηση και θεσμοθέτηση νόμων που χρονολογούνται από τον 8ο π.X αιώνα.
Πεζοπορούμε και βλέπουμε απέναντί μας νοτιοδυτικά να βρέχει και το βροχοσύννεφο να μας πλησιάζει. Φοράμε τ΄ αδιάβροχά μας και μετά από δύο λεπτά περπατάμε κάτω από δυνατή βροχή , την οποία απολαμβάνουν όλοι οι συμμετέχοντες, γιατί πεζοπορούμε εκ του ασφαλούς κάτω από τη σίγουρη καθοδήγηση του αρχηγού.
Βρίσκουμε στέγη στο εσωτερικό της Μονή Κεράς Καρδιώτισσας - Κεραπολίτισσας που παραχωρήθηκε από τον Επίσκοπο Πέτρας Δωρόθεο το 1848 στους κατοίκους της Φουρνής και ίδρυσαν το πρώτο σχολείο της περιοχής. Εντύπωση μας κάνει ο θεόρατος πρίνος στον αυλόγυρο της Μονής.
Συνεχίζουμε σε πέτρινο καλντερίμι ακούγοντας μυρωδιά βροχής, θυμαριού και ρίγανης. Εντύπωση μας κάνουν οι αναρίθμητες ξερολιθιές, που δείχνουν την εργατικότητα των ανθρώπων και τον αγώνα τους να συγκρατήσουν το λιγοστό χώμα, που θα τους εξασφάλιζε τον επιούσιο. Η περιοχή είναι ένα μνημείο εργατικότητας και θέλησης στον αγώνα κόντρα στη φύση με σκοπό την επιβίωση. Με μελαγχολία βλέπω τους απογόνους να μη σέβονται τον ιδρώτα των προγόνων και με την ενέργεια του πετρελαίου και την ισχύ των μηχανών να καταστρέφουν μέσα σε λίγα λεπτά μόχθο εκατοντάδων χρόνων.
Συνεχίζοντας συναντάμε και επισκεπτόμαστε την Μονή Κεράμου με τον πευκόφυτο αυλόγυρο και τον τεράστιο πρίνο στον αυλόγυρο τα κλαδιά του οποίου μας προστατεύουν από τη βροχή. Η αυλή είναι λιθόστρωτη και έχουν δημιουργηθεί χώροι, ώστε ο επισκέπτης να ξεκουραστεί και ν’ απολαύσει το τοπίο και την ηρεμία του. Εντύπωση μας έκαναν τα ερείπια γύρω από τη Μονή. Μια προσπάθεια αναστήλωσης θ’ άξιζε τον κόπο.
Ακολουθούμε το παλιό μονοπάτι που τώρα έχει γίνει αγροτικός δρόμος, έχοντας μπροστά μας το Καστέλλι, το λόφο με την αρχαία Δρήρο, τον καταπράσινο κάμπο και τη Φουρνή. Περνάμε από το Καστέλλι. Συναντάμε κυκλικό, πέτρινο πηγάδι – δεξαμενή συλλογής ομβρίων υδάτων που η αρχιτεκτονική του είναι εντυπωσιακή. Η βροχή μια δυναμώνει, μια σταματάει. Πλησιάζουμε κυκλικά τη Φουρνή έχοντας διανύσει ευχάριστα 11 χλμ. μέσα στη βροχή. Το τελείωμα της πορείας μας βρίσκει όλους μια παρέα στον “Πλάτανο” με την κρητική παραδοσιακή κουζίνα.
Η Φουρνή είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Κρήτης. Έχει υπέροχα σοκάκια , αναρίθμητες μικρές εκκλησιές , υπέροχα κτίρια με όμορφη διακόσμηση και εντυπωσιακές αυλές και το κυριότερο είναι ένα ζωντανό χωριό με δικό του χρώμα και ύφος. Μια βόλτα στην πάνω συνοικία είναι “η χαρά του φωτογράφου”. Τα παραδοσιακά καφενεία σας περιμένουν για έναν καφέ, μια ρακή και όχι μόνο. Οι φίλοι του Ομίλου είναι τυχεροί που πραγματοποίησαν αυτή τη διαδρομή, έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Τρισδιάστατη διαδραστική απεικόνιση της πορείας, φωτογραφίες, βίντεο καθώς και παλιότερες πορείες με άρθρα φίλων μας δημοσιευμένα στην “Πατρίδα” μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα του Ομίλου www.friendsofnature.gr

