Του Μιχάλη Β. Περάκη*
Κάθε καινούργιος χρόνος αποτελεί για τους περισσότερους χαρμόσυνο γεγονός και ελπιδοφόρο για όλους. Ανταλλάσσουμε ευχές και με αυτές εκφράζουμε τους βαθύτερους πόθους της καρδιάς μας, τη δίψα μας για ένα καλύτερο αύριο και τρέφουμε ελπίδες ότι μπορεί να γίνει περισσότερο ευτυχισμένη και ειρηνικότερη η ζωή μας επάνω στη γη.
Κάθε χρόνος είναι το κομμάτι της ζωής μας, που ξεκινά την πρωτοχρονιά για να κλείσει την τελευταία μέρα του χρόνου. Η 31η είναι ορόσημο στη ζωή μας, που έχει πολλά να μας θυμίζει για τη διαδρομή του χρόνου πέρασε.
Κάθε κτύπος του ρολογιού ζωντανεύει μπροστά μας αναμνήσεις και γεγονότα που άλλα μας γεμίζουν ικανοποίηση και άλλα προβληματισμό. Όπως ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου έτσι και ο κάθε χρόνος είναι μωσαϊκό από χιλιάδες αποχρώσεις.
Η αρχή του κάθε χρόνου, δίδει την ευκαιρία να γίνουν οι λογαριασμοί της ζωής. Είναι του απολογισμού η ώρα. Είναι η διαχωριστική γραμμή του μέλλοντος από το παρελθόν. Ένας ακόμη σταθμός στη ζωή μας. Μία σκοπιά από την οποία μπορεί ο άνθρωπος να εξετάσει και να επιθεωρήσει το παρόν και να ατενίσει το μέλλον.
Κάθε χρόνος είναι γεμάτος με χαρές, λύπες, πίκρες, όνειρα που ποτέ δεν πραγματοποιούνται, με ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα. Ένας ακόμη χρόνος αγώνων, αγωνίας και μόχθου έρχεται και φεύγει και ένας χρόνος, ένας καινούργιος χρόνος γεμάτος ερωτηματικά και αινίγματα, όνειρα πόθους και ελπίδες, ευχάριστες προσδοκίες και ευχές αρχίζει.
Μέσα στην ώρα της ανησυχίας μας και της αγωνίας μας για τον καινούργιο χρόνο μέσα στην ώρα της λαχτάρας και της προσμονής μας, η φωνή κάποιου μεγάλου αγωνιστική, που αγωνίστηκε πριν από μας είκοσι περίπου αιώνες, ακούγεται και πάλι πάντα ζεστή, πάντα επίκαιρη, πάντα να μας λέει: “Θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο”.
Μια φωνή που όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της μάχης μας, ανεβάζει το φρόνημά μας και το κάνει ακμαίο και εγωιστικό. Είναι η φωνή του μεγάλου αγωνιστή της αληθείας στον παγκόσμιο στίβο, του Ιησού Χριστού, που μας δίδει τη δύναμη να κερδίζουμε τους χαμένους αγώνες και να μην χάνουμε τις κερδισμένες νίκες μας.
Ένας ακόμη καινούργιος χρόνος έφυγε. Σήμερα ζούμε τον καινούργιο. Αύριο θα φύγει κι αυτός. Έτσι περνούν τα χρόνια, περνούν τα νιάτα. Το χθεσινό νήπιο είναι ο σημερινός νέος και ο αυριανός ώριμος άνδρας, χωρίς την βεβαιότητα ότι όλοι θα φθάσουν το δειλινό της γεροντικής ηλικίας, στο μικρό ή μεγάλο διάστημα της ζωής του, πόσες και πόσες αλλαγές και μεταπτώσεις δεν γίνονται. Από την υγεία στην αρρώστεια, από την ευτυχία στην δυστυχία, από τη χαρά στη λύπη, από την επιτυχία στην αποτυχία, από την αισιοδοξία στην απαισιοδοξία.
Η αλλαγή του χρόνου αποτελεί ορόσημο στην πορεία μας αλλά συγχρόνως και κάθε καινούργιος χρόνος είναι στάδιο προετοιμασίας για την αιωνιότητα. Ο Κύριος μας καλεί σε εγρήγορση. Ευτυχισμένοι είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται έτοιμοι να αντικρύσουν τον Κύριον.
Σε κάθε άνθρωπο υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να πιστέψει. Η ανάγκη αυτή προέρχεται από το γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο βιολογικό ον αλλά και πνευματικό. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από πίστη, για να αποκτήσει ένα σκοπό και έτσι να δώσει νόημα στη ζωή του και να δικαιολογήσει την ύπαρξή του. Το πέρασμά του από τη ζωή αυτή, παράγει θέληση, συγκέντρωση και οργανώνει μεγάλες δυνάμεις που βρίσκονται μέσα μας και έξω μας. Και με την πίστην αυτή πραγματοποιούνται αληθινά θαύματα.
Ατενίζοντας μ’ αυτές τις σκέψεις τον καινούργιο χρόνο 2010, ας τον ξεκινήσουμε με το Χριστό βοηθό μας και συμπαραστάτη μας. “Θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο”, με ένα όνειρο, μια ελπίδα και μια ευχή ο ένας για τον άλλο: Για ένα καλύτερο αύριο από το χθες που έφυγε.
• Ο Μιχάλης Β. Περάκης είναι επίτιμος πρόεδρος της Χ.Ε.Η. “Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ”, τ. δ/ντής του ΙΚΑ

