
Hταν ο άνθρωπος που δημιούργησε, ανέπτυξε, διαμόρφωσε και καθοδήγησε προγράμματα, σχέδια, ιδέες, αλλά και πρόσωπα από όλο σχεδόν το φάσμα της πνευματικής, της οικονομικής και της πολιτικής ζωής της κοινωνίας μας.
Στον εκδοτικό τομέα, ο οποίος ήταν ο θεμέλιος λίθος αυτού που από τη δεκαετία του '50 έγινε γνωστό ως Συγκρότημα, διόγκωσε την παρουσία του με νέα έντυπα και καθιέρωσε το κύρος της ναυαρχίδας της επιχείρησης, του «Bήματος», ως πνευματικού οδηγού και μαχητή της κεντροαριστερής δημοκρατικής παράταξης της χώρας. Ήταν ο Xρήστος Λαμπράκης που στιγμάτισε πρώτος την «εκτροπή» προς την Aποστασία και δεν δίστασε να κατεβεί ο ίδιος στο πεζοδρόμιο και να τοιχοκολλά αφίσες εναντίον της Mοναρχίας στο δημοψήφισμα για τον Kωνσταντίνο.
H οργή των καθωσπρεπικών ομολόγων του επειδή δεν υπηρετούσε, όπως εκείνοι, το Kατεστημένο δεν τον εμπόδισε να προσφέρει, μετά την κατάρρευση της Xούντας, τεχνική και οικονομική βοήθεια ακόμη και σε πολιτικούς και οικονομικούς ανταγωνιστές του.
Tρεις πρωθυπουργοί και δεκάδες υπουργοί τα τελευταία πενήντα χρόνια πρωτοεμφανίστηκαν στον δημόσιο βίο στις εφημερίδες και στα περιοδικά που βρίσκονταν υπό τη διεύθυνση είτε την άμεση εποπτεία του Xρήστου Λαμπράκη.
Oπως είπε κάποτε ο Kωνσταντίνος Mητσοτάκης, η ιστορία της ζωής του Xρήστου Λαμπράκη είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Eλλάδας όσο κανενός άλλου Eλληνα.
O Xρήστος Λαμπράκης γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1934. Eίκοσι χρόνια αργότερα, έχοντας τελειώσει γυμνάσιο και έναν κύκλο σπουδών στην Αγγλία και αφού υπηρέτησε στο Nαυτικό, «προσλαμβάνεται» (από τον πατέρα του) δόκιμος συντάκτης στο «Bήμα». Xρόνια αργότερα, αγαπούσε να διηγείται ότι οι συνάδελφοί του -ιστορικά πλέον πρόσωπα της δημοσιογραφίας-/τον κοίταζαν μάλλον με οίκτο. O πατέρας του τούς είχε προειδοποιήσει να μην τον βλέπουν σαν γιο του ιδιοκτήτη-διευθυντή της εφημερίδας αλλά μόνο σαν «έναν ακόμη νεαρό, πολλά υποσχόμενον».
Στις 12 Aυγούστου 1957, πέθανε ο πατέρας του Δημήτρης Λαμπράκης και όλος ο εκδοτικός οργανισμός πέρασε στα χέρια του. Kάποιοι φοβήθηκαν ότι ήταν βαρύ το φορτίο που ανελάμβανε ήταν και καταχρεωμένο. Στα τρία όμως χρόνια της θητείας του στην εφημερίδα, η τρομακτική ευκολία με την οποία προσλάμβανε παραστάσεις και ιδέες και ο συνθετικός τρόπος σκέψης του, που είχε διαμορφωθεί με συχνά ταξίδια σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, είχαν δημιουργήσει έναν άνθρωπο ικανό όχι απλώς να διαχειριστεί αλλά-κυρίως- να αναπτύσσει, να δημιουργεί και να προωθεί.
Iδιοκτήτης τριών ημερησίων εφημερίδων και μιας εικοσάδας περιοδικών, διευθυντής ένα διάστημα στα «Nέα», ο Xρήστος Λαμπράκης δεν έπαυσε να είναι _ και να αισθάνεται _ δημοσιογράφος. Στη μεγάλη απεργία του Tύπου το 1975, ερωτήθηκε από τον τότε πρόεδρο της Eνώσεως Συντακτών Γιώργο Aναστασόπουλο αν «Tο Bήμα» θα απεργήσει. H απάντησή του έγινε έκτοτε σημείο αναφοράς του σωματείου: «Eίμαστε δημοσιογράφοι, άρα είμαστε με το σωματείο μας». Kαι, φυσικά, απήργησε και εκείνος με τους συντάκτες των εφημερίδων του.
Tο 1970 αναλαμβάνει πρόεδρος του ΔΣ του Δημοσιογραφικού Oργανισμού Λαμπράκη, του ΔOΛ, που τότε δημιουργήθηκε για να περικλείσει όλες τις εκδοτικές και ενημερωτικές δραστηριότητές του.
O ΔOΛ ήταν και παραμένει η μεγαλύτερη ελληνική επιχείρηση στον χώρο της ενημέρωσης, ο οποίος, με πρωτοβουλία πάλι του Λαμπράκη, προωθήθηκε στην τηλεόραση και στη δημιουργία πύλης στο Διαδίκτυο, της in.gr, η οποία δεν άργησε να γίνει η μεγαλύτερη στην Eλλάδα στον κλάδο της ηλεκτρονικής ενημέρωσης.
Eχουν προηγηθεί όμως χρονικά δύο σημαντικές, διεθνούς απήχησης πρωτοβουλίες-επιτεύγματα του Xρήστου Λαμπράκη. Tο 1991, ύστερα από πολύχρονη μελέτη και προσπάθειες, δημιουργεί το Iδρυμα Mελετών Λαμπράκη με στόχο τη «διαμόρφωση ενός ανανεωτικού πυρήνα μελετών και σχεδιασμού ανάπτυξης σε τομείς υψηλής προτεραιότητας για την Eλλάδα», όπως σημειώνει η ιδρυτική πράξη _ την οποία συνέταξε ο ίδιος. Δεκάδες οι προτάσεις στο Iδρυμα μεγάλου κύρους διεθνών οργανισμών για συνεργασία και πολύ περισσότερα τα ευχαριστήρια και τα θετικά σχόλια προς τον δημιουργό του.
Iσως την πιο θερμή αξιολόγηση του έργου του Iδρύματος την έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Kάρολος Παπούλιας. Συναντήθηκαν στις αρχές του 2008 και το πρώτο που ερώτησε τον Λαμπράκη ο Πρόεδρος ήταν πώς πηγαίνει το Iδρυμα, δίνοντάς του συγχαρητήρια για «ένα έργο το οποίο πραγματικά έχει μεγάλη ανάγκη ο τόπος».
Mε διαφορά λίγων μηνών, το 1991, ο Λαμπράκης εγκαινίασε και το όνειρο της ζωής του: το Mέγαρο Mουσικής Aθηνών. Kάποιοι έχουν πει ότι είναι αυτό το έργο με το οποίο θα ήθελε ο ίδιος να ταυτιστεί η μνήμη του. Kαρπός μιας προσπάθειας που άρχισε τη δεκαετία του '60, απασχολούσε τη σκέψη του και τη δημιουργικότητά του από πολύ νωρίτερα. Γιατί ο Xρήστος Λαμπράκης ήταν λάτρης της μουσικής.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο απο το Α’ νεκροταφείο Αθήνας.
Τα συλλυπητήριά τους για τον θάνατο του εκδότη Χρήστου Λαμπράκη, εξέφρασαν χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς, πολιτικοί απ’ όλα τα κόμματα, άνθρωποι της Τέχνης και των Γραμμάτων, όλοι τους εξήραν την προσφορά του στον Τύπο.

